دانلود کتاب A democratic constitution for public education – یک قانون اساسی دموکراتیک برای آموزش عمومی

Americas education system faces a stark dilemma: it needs governmental oversight, rules and regulations, but it also needs to be adaptable enough to address student needs and the many different problems that can arise at any given schoolsomething that large educational bureaucracies are notoriously bad at. Paul Hill and Ashley Jochim offer here a solution that is brilliant for its simplicity and distinctly American sensibility: our public education system needs a constitution. Adapting the tried-and-true framework of our forefathers to the specific governance of education, they show that the answer has been part of our political DNA all along.

Most reformers focus on who should control education, but Hill and Jochim show that who governs is less important than determining what powers they have. They propose a Civic Education Councila democratic body subject to checks and balances that would define the boundaries of its purview as well as each schools particular freedoms. They show how such a system would prevent regulations meant to satisfy special interests and shift the focus to the real task at hand: improving school performance. Laying out the implications of such a system for parents, students, teachers, unions, state and federal governments, and courts, they offer a vision of educational governance that stays true toand draws on the strengths ofone of the greatest democratic tools we have ever created.

سیستم آموزشی آمریکا با یک معضل شدید روبرو است: به نظارت، قوانین و مقررات دولتی نیاز دارد، اما همچنین باید به اندازه کافی سازگار باشد تا بتواند نیازهای دانش آموزان و بسیاری از مشکلات مختلف را که می تواند در هر مدرسه ای ایجاد شود، چیزی که بوروکراسی های آموزشی بزرگ بدنام هستند. بد بودن در. پل هیل و اشلی جوچیم در اینجا راه حلی ارائه می دهند که به دلیل سادگی و حساسیت مشخص آمریکایی آن بسیار عالی است: سیستم آموزش عمومی ما به یک قانون اساسی نیاز دارد. آنها با تطبیق چارچوب آزمایش شده و واقعی اجدادمان با حکومت ویژه آموزش و پرورش، نشان می دهند که پاسخ بخشی از DNA سیاسی ما بوده است.

بیشتر اصلاح طلبان بر این تمرکز دارند که چه کسی باید آموزش و پرورش را کنترل کند، اما هیل. و یوخیم نشان می‌دهند که چه کسی حکومت می‌کند مهم‌تر از تعیین قدرت‌های آنهاست. آنها یک نهاد دموکراتیک شورای آموزش مدنی را پیشنهاد می‌کنند که تحت کنترل‌ها و موازنه‌هایی است که مرزهای حوزه اختیارات آن و همچنین آزادی‌های خاص هر مدرسه را مشخص می‌کند. آن‌ها نشان می‌دهند که چگونه چنین سیستمی از مقرراتی که برای ارضای علایق خاص است جلوگیری می‌کند و تمرکز را به کار واقعی در دست تغییر می‌دهد: بهبود عملکرد مدرسه. با طرح مفاهیم چنین سیستمی برای والدین، دانش‌آموزان، معلمان، اتحادیه‌ها، دولت‌های ایالتی و فدرال و دادگاه‌ها، چشم‌اندازی از حکمرانی آموزشی ارائه می‌دهند که بر روی یکی از بزرگترین ابزارهای دموکراتیکی که تا به حال ایجاد کرده‌ایم صادق است و از نقاط قوت استفاده می‌کند. .