دانلود کتاب Music in America’s Cold War diplomacy – موسیقی در دیپلماسی جنگ سرد آمریکا

During the Cold War, thousands of musicians from the United States traveled the world, sponsored by the U.S. State Departments Cultural Presentations program. Performances of music in many stylesclassical, rock n roll, folk, blues, and jazzcompeted with those by traveling Soviet and mainland Chinese artists, enhancing the prestige of American culture. These concerts offered audiences around the world evidence of Americas improving race relations, excellent musicianship, and generosity toward other peoples. Through personal contacts and the media, musical diplomacy also created subtle musical, social, and political relationships on a global scale. Although born of state-sponsored tours often conceived as propaganda ventures, these relationships were in themselves great diplomatic achievements and constituted the essence of Americas soft power. Using archival documents and newly collected oral histories, Danielle Fosler-Lussier shows that musical diplomacy had vastly different meanings for its various participants, including government officials, musicians, concert promoters, and audiences. Through the stories of musicians from Louis Armstrong and Marian Anderson to orchestras and college choirs, Fosler-Lussier deftly explores the value and consequences of musical diplomacy.

در طول جنگ سرد، هزاران موسیقی‌دان از ایالات متحده با حمایت برنامه ارائه‌های فرهنگی وزارت خارجه ایالات متحده به سراسر جهان سفر کردند. اجرای موسیقی در بسیاری از سبک های کلاسیک، راک اند رول، فولک، بلوز و جاز با هنرمندان دوره گرد شوروی و چینی در سرزمین اصلی رقابت می کرد و اعتبار فرهنگ آمریکایی را افزایش می داد. این کنسرت‌ها شواهدی مبنی بر بهبود روابط نژادی، نوازندگی عالی و سخاوت در قبال سایر مردم آمریکا در سرتاسر جهان به مخاطبان ارائه کرد. از طریق تماس های شخصی و رسانه ها، دیپلماسی موسیقی نیز روابط ظریف موسیقایی، اجتماعی و سیاسی را در مقیاس جهانی ایجاد کرد. اگرچه زاده تورهای تحت حمایت دولت اغلب به عنوان سرمایه گذاری تبلیغاتی تصور می شد، این روابط به خودی خود دستاوردهای دیپلماتیک بزرگی بود و جوهره قدرت نرم آمریکا را تشکیل می داد. با استفاده از اسناد آرشیوی و تاریخ شفاهی تازه گردآوری شده، دانیل فاسلر-لوسیه نشان می‌دهد که دیپلماسی موسیقی برای شرکت‌کنندگان مختلف، از جمله مقامات دولتی، موسیقی‌دانان، مروج کنسرت‌ها و مخاطبان معانی بسیار متفاوتی داشته است. فوسلر-لوسیه از طریق داستان های نوازندگان از لوئیس آرمسترانگ و ماریان اندرسون گرفته تا ارکسترها و گروه های کر کالج، ارزش و پیامدهای دیپلماسی موسیقی را به طرز ماهرانه ای بررسی می کند.