دانلود کتاب Portrayal and the search for identity – تصویرسازی و جستجوی هویت

We are surrounded with portraits: from the cipher-like portrait of a president on a bank note to security pass photos; from images of politicians in the media to Facebook; from galleries exhibiting Titian or Leonardo to contemporary art deploying the self-image, as with Jeff Koons or Cindy Sherman. In antiquity portraiture was of major importance in the exercise of power. Today it remains not only a part of everyday life, but also a crucial way for artists to define themselves in relation to their environment and their contemporaries.

In Portrayal and the Search for Identity, Marcia Pointon investigates how we view and understand portraiture as a genre and how portraits function as artworks within social and political networks. Likeness is never a straightforward matter, as we rarely have the subject of a portrait as a point of comparison. Featuring familiar canonical works and little-known portraits, Portrayal seeks to unsettle notions of portraiture as an art of convention, a reassuring reflection of social realities. Pointon invites readers to consider how identity is produced pictorially and where likeness is registered apart from in a face. In exploring these issues, she addresses wide-ranging problems such as the construction of masculinity in dress, representations of slaves, and self-portraiture in relation to mortality.

در اطراف ما پرتره ها احاطه شده است: از پرتره رمز مانند یک رئیس جمهور روی اسکناس گرفته تا عکس های عابربانک. از تصاویر سیاستمداران در رسانه ها تا فیس بوک؛ از گالری‌هایی که تیتان یا لئوناردو را به نمایش می‌گذارند تا هنر معاصری که تصویر خود را به کار می‌گیرد، مانند جف کونز یا سیندی شرمن. در دوران باستان، پرتره در اعمال قدرت اهمیت زیادی داشت. امروزه این نه تنها بخشی از زندگی روزمره است، بلکه راهی حیاتی برای هنرمندان است تا خود را در ارتباط با محیط خود و معاصران خود تعریف کنند.

در تصویر و تصویر در جستجوی هویت، مارسیا پوینتون به بررسی چگونگی مشاهده و درک پرتره به عنوان یک ژانر و نحوه عملکرد پرتره به عنوان آثار هنری در شبکه های اجتماعی و سیاسی می پردازد. شباهت هرگز موضوع ساده ای نیست، زیرا ما به ندرت موضوع پرتره را به عنوان نقطه مقایسه داریم. Portrayal که شامل آثار متعارف آشنا و پرتره های کمتر شناخته شده است، به دنبال آن است که مفاهیم پرتره را به عنوان یک هنر قراردادی، بازتابی اطمینان بخش از واقعیت های اجتماعی، از بین ببرد. پوینتون از خوانندگان دعوت می کند تا در نظر بگیرند که هویت چگونه به صورت تصویری تولید می شود و شباهت در کجا جدا از یک چهره ثبت می شود. در بررسی این موضوعات، او به مشکلات گسترده‌ای مانند ساخت مردانگی در لباس، بازنمایی بردگان، و خودنگاره در رابطه با مرگ و میر می‌پردازد.