دانلود کتاب Cinema as Therapy: Grief and transformational film – سینما به عنوان درمانی: غم و اندوه و فیلم تحول گرا

توضیحات

Loss is an inescapable reality of life, and individuals need to develop a capacity to grieve in order to mature and live life to the full. Yet most western movie audiences live in cultures that do not value this necessary process and filmgoers finding themselves deeply moved by a particular film are often left wondering why. In Cinema as Therapy, John Izod and Joanna Dovalis set out to fill a gap in work on the conjunction of grief, therapy and cinema.

Looking at films including Million Dollar Baby, The Sons Room, Birth and The Tree of Life, Cinema as Therapy offers an understanding of how deeply emotional life can be stirred at the movies. Izod and Dovalis note that cinema is a medium which engages people in a virtual dialogue with their own and their cultures unconscious, more deeply than is commonly thought. By analysing the meaning of each film and the root cause of the particular losses featured, the authors demonstrate how our experiences in the movie theatre create an opportunity to prepare psychologically for the inevitable losses we must all eventually face. In recognising that the movie theatre shares symbolic features with both the church and the therapy room, the reader sees how it becomes a sacred space where people can encounter the archetypal and ease personal suffering through laughter or tears, without inhibition or fear, to reach a deeper understanding of themselves.

Cinema as Therapy will be essential reading for therapists, students and academics working in film studies and looking to engage with psychological studies in depth as well as filmgoers who want to explore their relationship with the screen. The book includes a glossary of Jungian and Freudian terms which enhances the clarity of the text and the understanding of the reader.

————————————————————–

ترجمه ماشینی :

از دست دادن یک واقعیت غیرقابل اجتناب از زندگی است ، و افراد باید به منظور بالغ شدن و زندگی به زندگی کامل ، ظرفیت غم و اندوه را ایجاد کنند. این روند لازم و فیلمبرداران که خود را عمیقاً توسط یک فیلم خاص جابجا می کنند ، غالباً تعجب می کنند که چرا. در سینما به عنوان درمان ، جان ایزود و جوآنا دووالیس تصمیم گرفتند شکاف کار را با استفاده از غم و اندوه ، درمان و سینما پر کنند. اتاق پسران ، تولد و درخت زندگی ، سینما به عنوان درمان درک این موضوع را ارائه می دهد که چگونه زندگی عمیقاً عاطفی را می توان در فیلم ها تحریک کرد. ایزود و دووالیس خاطرنشان می کنند که سینما واسطه ای است که مردم را با خود و فرهنگ های خود ناخودآگاه ، عمیق تر از آنچه که معمولاً تصور می شود ، در یک گفتگوی مجازی درگیر می کند. نویسندگان با تجزیه و تحلیل معنای هر فیلم و علت اصلی ضررهای خاص به نمایش گذاشته شده اند ، چگونه تجربیات ما در سینما فرصتی را برای آماده سازی روانشناختی برای ضررهای اجتناب ناپذیر ایجاد می کند که همه ما باید در نهایت با آن روبرو شویم. خواننده در تشخیص اینکه سینما ویژگی های نمادین را با کلیسا و اتاق درمانی به اشتراک می گذارد ، می بیند که چگونه به یک فضای مقدس تبدیل می شود که افراد می توانند با خنده یا اشک ، بدون مهار و ترس ، با آرکتیپال روبرو شوند و برای رسیدن درک عمیق تر از خود.