دانلود کتاب Microfinance and Public Policy: Outreach, Performance and Efficiency – تامین مالی خرد و سیاست عمومی: گسترش، عملکرد و کارایی

Microfinance institutions (MFIs) provide a public good: they provide income-creating financial services to un-bankable people. If MFIs create and deepen markets where none existed before, there may be a case for public support. While subsidies are generally not favorably seen in financial sector development, being difficult to target and possibly distorting the local financial market, there may be situations where the net social benefits of micro-finance may exceed those of not doing anything and of alternative anti-poverty programs. Under such circumstances longer-term public support may be justifiable. This book is based on a study of forty-five MFIs carried out by ILO, in partnership with the Universities of Geneva and Cambridge. The application of factor analysis and cluster analysis shows that MFIs form clusters in terms of social and performance. Within each cluster there is one institution that is most efficient on both scores. Public support should ensure that the relative efficiency of MFIs is enhanced, it should not prod MFIs to modify their mission and position between poverty outreach and profitability.

موسسات مالی خرد (MFIs) یک کالای عمومی ارائه می کنند: آنها خدمات مالی درآمدزا را به افراد غیرقابل بانک ارائه می کنند. اگر MFIها بازارهایی را در جایی ایجاد کنند که قبلاً وجود نداشت، ممکن است موردی برای حمایت عمومی وجود داشته باشد. در حالی که یارانه ها به طور کلی در توسعه بخش مالی به خوبی دیده نمی شوند، هدف گذاری آن دشوار است و احتمالاً بازار مالی محلی را مخدوش می کند، ممکن است شرایطی وجود داشته باشد که در آن منافع اجتماعی خالص مالی خرد ممکن است از مزایای عدم انجام کاری و جایگزینی برای مبارزه با فقر فراتر رود. برنامه ها. تحت چنین شرایطی حمایت عمومی درازمدت ممکن است توجیه پذیر باشد. این کتاب بر اساس مطالعه چهل و پنج MFI است که توسط ILO با مشارکت دانشگاه های ژنو و کمبریج انجام شده است. کاربرد تحلیل عاملی و تحلیل خوشه ای نشان می دهد که MFIها از نظر اجتماعی و عملکردی خوشه هایی را تشکیل می دهند. در هر خوشه یک موسسه وجود دارد که در هر دو امتیاز کارآمدتر است. حمایت عمومی باید تضمین کند که کارایی نسبی MFI ها افزایش می یابد، نباید MFI ها را وادار کند که ماموریت و موقعیت خود را بین گسترش فقر و سودآوری تغییر دهند.