توضیحات
A sweeping new interpretation of the history of civilization and a transformative vision of how our species will thrive on an unpredictable Earth.
The viruses keep coming, the climate is warming, and the Earth is rewilding. Our human family has no playbook to address the mayhem unfolding around us. If there is a change to reckon with, argues the renowned economic and social theorist Jeremy Rifkin, its that we are beginning to realize that the human race never had dominion over the Earth and that nature is far more formidable than we thought, while our species seems much smaller and less significant in the bigger picture of life on Earth, undermining our long-cherished worldview. The Age of Progress, once considered sacrosanct, is on a deathwatch while a powerful new narrative, the Age of Resilience, is ascending.
In The Age of Resilience, Rifkin takes us on a new journey beginning with how we reconceptualize time and navigate space. During the Age of Progress, efficiency was the gold standard for organizing time, locking our species into the quest to optimize the expropriation, commodification, and consumption of the Earths bounty, at ever-greater speeds and in ever-shrinking time intervals, with the objective of increasing the opulence of human society, but at the expense of the depletion of nature. Space, observes Rifkin, became synonymous with passive natural resources, while a principal role of government and the economy was to manage nature as property. This long adhered to temporal-spatial orientation, writes Rifkin, has taken humanity to the commanding heights as the dominant species on Earth and to the ruin of the natural world.
In the emerging era, says Rifkin, efficiency is giving way to adaptivity as the all-encompassing temporal value while space is perceived as animated, self-organizing, and fluid. A younger generation, in turn, is pivoting from growth to flourishing, finance capital to ecological capital, productivity to regenerativity, Gross Domestic Product to Quality of Life Indicators, hyper-consumption to eco-stewardship, globalization to glocalization, geopolitics to biosphere politics, nation-state sovereignty to bioregional governance, and representative democracy to citizen assemblies and distributed peerocracy.
Future generations, suggests Rifkin, will likely experience existence less as objects and structures and more as patterns and processes and come to understand that each of us is literally an ecosystem made up of the microorganisms and elements that comprise the hydrosphere, lithosphere, atmosphere, and biosphere. The autonomous self of the Age of Progress is giving way to the ecological self of the Age of Resilience. The now worn scientific method that underwrote the Age of Progress is also falling by the wayside, making room for a new approach to science called Complex Adaptive Systems modeling. Likewise, detached reason is losing cachet while empathy and biophilia become the norm.
At a moment when the human family is deeply despairing of the future, Rifkin gives us a window into a promising new world and a radically different future that can bring us back into natures fold, giving life a second chance to flourish on Earth.
————————————————————–
ترجمه ماشینی :
یک تفسیر جدید گسترده از تاریخ تمدن و یک دیدگاه دگرگون کننده از چگونگی رشد گونه های ما در زمینی غیرقابل پیش بینی. \ ویروس ها به آمدن ادامه می دهند، آب و هوا در حال گرم شدن است و زمین در حال چرخیدن است. خانواده انسانی ما هیچ کتاب بازی برای پرداختن به آشفتگی در اطراف ما ندارد. جرمی ریفکین، نظریهپرداز مشهور اقتصادی و اجتماعی معتقد است، اگر تغییری در کار باشد، این است که ما در حال درک این موضوع هستیم که نژاد بشر هرگز بر زمین تسلط نداشته است و طبیعت بسیار مهیبتر از آن چیزی است که ما فکر میکردیم، در حالی که گونه ما در تصویر بزرگتر از حیات روی زمین بسیار کوچکتر و کم اهمیت تر به نظر می رسد و جهان بینی دیرینه ما را تضعیف می کند. عصر پیشرفت، که زمانی مقدس شمرده میشد، در حال تماشای مرگ است، در حالی که روایت جدید قدرتمندی، عصر انعطافپذیری، در حال صعود است. \ در عصر تاب آوری، ریفکین ما را به سفری جدید می برد که با نحوه مفهوم سازی مجدد زمان و حرکت در فضا آغاز می شود. در طول عصر پیشرفت، کارایی استاندارد طلایی برای سازماندهی زمان بود و گونههای ما را در تلاش برای بهینهسازی سلب مالکیت، کالاییسازی، و مصرف نعمتهای زمین، با سرعتهای بیشتر و در فواصل زمانی رو به کاهش، قفل کرد. هدف افزایش ثروت جامعه بشری است، اما به قیمت نابودی طبیعت. به نظر ریفکین، فضا مترادف با منابع طبیعی غیرفعال شد، در حالی که نقش اصلی دولت و اقتصاد مدیریت طبیعت به عنوان دارایی بود. ریفکین می نویسد که این جهت گیری زمانی-مکانی برای مدت طولانی، بشریت را به عنوان گونه غالب روی زمین به ارتفاعات فرمانروا و به ویرانی جهان طبیعی رسانده است. ریفکین میگوید در عصر نوظهور، کارایی جای خود را به سازگاری به عنوان ارزش زمانی فراگیر میدهد در حالی که فضا بهعنوان متحرک، خودسازماندهنده و سیال تلقی میشود. نسل جوان به نوبه خود از رشد به شکوفایی، سرمایه مالی به سرمایه زیستمحیطی، بهرهوری به باززایی، تولید ناخالص داخلی به شاخصهای کیفیت زندگی، مصرف بیش از حد به مدیریت زیستمحیطی، جهانیسازی به جهانی شدن، ژئوپلیتیک به سیاست زیستکره میچرخد. حاکمیت دولت-ملت به حکومت زیست منطقه ای و دموکراسی نمایندگی برای مجامع ش
tag : دانلود کتاب عصر تاب آوری , Download عصر تاب آوری , دانلود عصر تاب آوری , Download The Age of Resilience Book , عصر تاب آوری دانلود , buy عصر تاب آوری , خرید کتاب عصر تاب آوری , دانلود کتاب The Age of Resilience , کتاب The Age of Resilience , دانلود The Age of Resilience , خرید The Age of Resilience , خرید کتاب The Age of Resilience ,
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.