دانلود کتاب The Bloody Red Hand: A Journey Through Truth, Myth and Terror in Northern Ireland – دست قرمز خونین: سفری در میان حقیقت، اسطوره و وحشت در ایرلند شمالی

توضیحات

A bestselling chronicler of the sea turns to a trio of his own ancestors to see what memory and the selective plundering of history has made of the truth in Northern Ireland.
The name “Lundy” is synonymous with traitor in Ulster. Derek Lundy’s first ancestral subject was the Protestant governor of Derry in 1688, just before it came under siege by the Catholic Irish army of James II. For reasons that remain ambiguous, Robert ordered the gates of the city opened in surrender. Protestant hard-liners staged a coup de ville and drove him away in disgrace, a traitor to the cause. But Robert is more memorable for his peace-seeking moderation than for the treachery the standard history attributes to him. William Steel Dickson’s legacy is a little different: a Presbyterian minister born in the late 18th century, he preached with famous eloquence in favour of using whatever means necessary to resist the tyranny of the English, including joining forces with the Catholics in armed rebellion. Finally, there is “Billy” Lundy, born in 1890, the antithesis of the ecumenical William, and the embodiment of what the Ulster Protestants had become by the beginning of World War I – a tribe united in their hostility to Catholics and to the project of an independent Ireland.
The lives of Robert Lundy, William Steel Dickson and Billy Lundy encapsulate many themes in the Ulster past. In telling their stories, Derek Lundy lays bare the harsh and murderous mythologies of Northern Ireland and gives us a revision of its history that seems particularly relevant in today’s world.
Excerpt from The Bloody Red Hand:
The other thing I remember is the look the young man gave me, after he had taken the cash, put his pistol away and was standing with his hands in his jacket pockets. It wasn’t the expression of someone who was thinking of shooting me too; I never had that feeling. But the way he looked at me was so familiar – wary and calculating. Many people in Belfast had stared in the same way since I’d arrived for a visit. For a long time, I couldn’t understand what it meant. Eventually, I knew. They were trying to decide “what foot I kicked with” – what religion I was. There were supposed ways to tell, subtle indicators. Was I someone they should fear? Or was I one of them? That was what the armed robber was doing, too. He had just shot a man who knew him by his first name. But he was looking at me, the stranger, and trying to figure out whether I was a Prod or a Taig.

————————————————————–

ترجمه ماشینی :

یک وقایع نگار پرفروش دریا به سه نفر از اجداد خود مراجعه می کند تا ببیند خاطره و غارت گزینشی تاریخ از حقیقت در ایرلند شمالی چه ساخته است.
نام “Lundy” مترادف با خائن در اولستر است. اولین رعایای اجدادی درک لوندی، فرماندار پروتستان دری در سال 1688 بود، درست قبل از اینکه توسط ارتش کاتولیک ایرلندی جیمز دوم محاصره شود. به دلایلی که هنوز مبهم باقی مانده است، رابرت دستور داد دروازه های شهر را به عنوان تسلیم باز کنند. تندروهای پروتستان کودتا کردند و او را که خائن به آرمان بود، با شرمندگی بیرون کردند. اما رابرت به خاطر میانه روی صلح طلبانه اش بیشتر به یاد ماندنی است تا خیانتی که تاریخ استاندارد به او نسبت می دهد. میراث ویلیام استیل دیکسون کمی متفاوت است: یک وزیر پروتستان متولد اواخر قرن هجدهم، او با شیوایی معروف به نفع استفاده از هر ابزار لازم برای مقاومت در برابر ظلم انگلیسی ها، از جمله پیوستن به نیروها با کاتولیک ها، موعظه کرد. شورش مسلحانه در نهایت، “بیلی” لوندی، متولد 1890، نقطه مقابل ویلیام جهان گرا، و تجسم آنچه که پروتستان های اولستر در آغاز جنگ جهانی اول به آن تبدیل شده بودند – قبیله ای که در دشمنی با کاتولیک ها و پروژه ایرلند مستقل متحد شده اند.
زندگی رابرت لوندی، ویلیام استیل دیکسون و بیلی لوندی موضوعات بسیاری را در گذشته اولستر در بر می گیرد. درک لوندی در بیان داستان‌های خود، اسطوره‌های خشن و قاتل ایرلند شمالی را آشکار می‌کند و مروری بر تاریخ آن به ما ارائه می‌دهد که به‌خصوص در دنیای امروز مرتبط به نظر می‌رسد.
گزیده‌ای از دست سرخ خونی< /b>:
نکته دیگری که به یاد دارم نگاهی است که مرد جوان به من کرد، پس از اینکه پول نقد را برداشت، تپانچه‌اش را کنار گذاشت و با دستانش در جیب کتش ایستاده بود. این بیان کسی نبود که به من هم شلیک کند. من هرگز آن احساس را نداشتم. اما نگاه او به من بسیار آشنا بود – محتاط و محاسبه گر بسیاری از مردم در بلفاست از زمانی که من برای بازدید آمدم به همین شکل خیره شده بودند. برای مدت طولانی، نمی‌توانستم معنی آن را بفهمم. در نهایت، من می دانستم. آنها سعی می کردند تصمیم بگیرند که “با چه پایی لگد زدم” – چه دینی داشتم راه‌هایی برای گفتن، شاخص‌های ظریف وجود داشت. آیا من کسی بودم که باید از آنها می ترسیدند؟ یا من یکی از آنها بودم؟ این همان کاری بود که سارق مسلح نیز انجام می داد. او به تازگی به مردی شلیک کرده بود که او را با نام کوچکش می شناخت. اما او به من، غریبه نگاه می کرد و سعی می کرد بفهمد که آیا من یک پرود هستم یا یک تاگ.