دانلود کتاب Pigture Perfect – Pigture Perfect

توضیحات

From Alpaca My Bags author Jenny Goebel comes another heartwarming tale of friendship, loyalty, and finding your voice.

Twelve-year-old Grace is desperate for a puppy. All she wants is someone to love — and to love her back. Someone who won’t disappear on her like her dad did. Someone who’ll make her new stepfather’s house feel like home.

Christmas morning, Grace springs out of bed hopeful that her dreams are about to come true. But the present that awaits her isn’t soft and furry. It doesn’t have padded paws. And instead of a dark, wet nose, there’s a flat, pink nose instead. It’s not a puppy at all — it’s a PIG.

Grace tries to make the best of the situation. She names the pig Bernard and dutifully learns how to care for him. But spending time with him is nothing like being with a dog. Bernard is awful at playing fetch and walking on a leash — in fact, he’s all around terrible at doing the things Grace dreamed of doing with a pet. But when a good friend lands in the hospital, Grace discovers that Bernard might have a special talent for making sick people feel better and that his calling might be as a certified therapy animal.

Grace loves the idea of visiting patients with Bernard and bringing a smile to their faces during an otherwise tough time. But can Grace convince her skeptical family to get on board? Or will she and Bernard both end up out in the cold?

————————————————————–

ترجمه ماشینی :

از نویسنده Alpaca My Bags جنی گوبل، داستان دلگرم کننده دیگری از دوستی، وفاداری، و یافتن صدای شما ارائه می شود.

گریس دوازده ساله به دنبال آن است. یک توله سگ تنها چیزی که او می خواهد کسی است که دوستش داشته باشد — و پشت سرش را دوست داشته باشم کسی که مثل پدرش روی او ناپدید نمی شود. کسی که خانه ناپدری جدیدش را مانند خانه احساس کند.

صبح کریسمس، گریس با امید به تحقق رویاهایش از رختخواب بیرون می‌آید. اما هدیه ای که در انتظار اوست، نرم و پشمالو نیست. پنجه های بالشتکی ندارد. و به جای یک بینی تیره و مرطوب، یک بینی صاف و صورتی به جای آن وجود دارد. اصلا توله سگ نیست — این یک خوک است.

گریس سعی می کند بهترین استفاده را از این موقعیت ببرد. او نام خوک را برنارد می گذارد و وظیفه شناسانه یاد می گیرد که چگونه از او مراقبت کند. اما گذراندن وقت با او هیچ شباهتی به بودن با سگ ندارد. برنارد در بازی کردن و راه رفتن روی بند افتضاح است — در واقع، او در انجام کارهایی که گریس آرزو داشت با یک حیوان خانگی انجام دهد، در همه جا وحشتناک است. اما زمانی که یک دوست خوب در بیمارستان می‌رود، گریس متوجه می‌شود که برنارد ممکن است استعداد خاصی در ایجاد احساس بهتر در افراد بیمار داشته باشد و تماس او ممکن است به عنوان یک حیوان درمانی معتبر باشد.