دانلود کتاب Blending Logic and Imagination: The Puzzle Art of Lewis Carroll – ترکیب منطق و تخیل: هنر پازل لوئیس کارول

‘Lewis Carroll is known mainly for his children’s novels and poems. Throughout these ingenious works he interspersed riddles, math and logic games, and a host of other puzzles, reflecting his interest in the ludic (playful) imagination. It is not widely known that Carroll is one of the greatest puzzle makers of history, composing them not only for children, but also for adults in magazines, periodicals, and books. One of his puzzle masterpieces is the so-called doublet puzzle, which he wrote for Vanity Fair, and is still one of the most loved wordplay games to this day. There have been various anthologies of Carroll’s puzzles in recent decades, but virtually no study of their importance as part of a unique ‘puzzle art’ exists. This book aims to examine this art as it manifests itself in Carroll’s many puzzle creations, both within his novels, and in his many other writings. It dissects the blend of logic and imagination that he employs in creating riddles, anagrams, acrostics, math puzzles, logic games, and a host of other puzzle genres-all of which are discussed in the book. The main theme is that Carroll’s literary writings cannot be truly grasped without taking into account his puzzle art’–

‘لوئیس کارول عمدتاً به خاطر رمان‌ها و شعرهای کودکانش شناخته می‌شود. او در سراسر این آثار مبتکرانه، معماها، بازی‌های ریاضی و منطقی، و تعداد زیادی پازل دیگر را در هم آمیخت که نشان‌دهنده علاقه او به تخیل شوخ‌آمیز (بازیگوش) است. به طور گسترده مشخص نیست که کارول یکی از بزرگترین پازل سازان تاریخ است که آنها را نه تنها برای کودکان، بلکه برای بزرگسالان در مجلات، مجلات و کتاب ها می سازد. یکی از شاهکارهای معمایی او به اصطلاح پازل دوتایی است که برای Vanity Fair نوشت و هنوز هم یکی از محبوب ترین بازی های کلمه بازی تا به امروز است. در دهه‌های اخیر مجموعه‌های مختلفی از پازل‌های کارول وجود داشته است، اما تقریباً هیچ مطالعه‌ای در مورد اهمیت آنها به عنوان بخشی از یک «هنر پازل» منحصر به فرد وجود ندارد. هدف این کتاب بررسی این هنر است که در بسیاری از خلاقیت‌های پازل کارول، هم در رمان‌هایش و هم در بسیاری از نوشته‌های دیگرش، نمایان می‌شود. این ترکیبی از منطق و تخیل را که او در خلق معماها، آناگرام ها، آکراستیک، پازل های ریاضی، بازی های منطقی، و انبوهی از ژانرهای پازل دیگر به کار می برد – که همه آنها در کتاب مورد بحث قرار گرفته اند، تشریح می کند. موضوع اصلی این است که نوشته‌های ادبی کارول را نمی‌توان بدون در نظر گرفتن هنر معمایی او به درستی درک کرد’–