توضیحات
The Marine Corps covered itself in glory in World War II with victories over the Japanese in hard-fought battles such as Guadalcanal, Tarawa, and Iwo Jima. While these battles are well known, those who led the Marines into them have remained obscure until now.
In Commanding the Pacific: Marine Corps Generals in World War II, Stephen R. Taaffe analyzes the fifteen high-level Marine generals who led the Corps’ six combat divisions and two corps in the conflict. He concludes that these leaders played an indispensable and unheralded role in organizing, training, and leading their men to victory.
Taaffe insists there was nothing inevitable about the Marine Corps’ success in World War II. The small pre-war size of the Corps meant that its commandant had to draw his combat leaders from a small pool of officers who often lacked the education of their Army and Navy counterparts. Indeed, there were fewer than one hundred Marine officers with the necessary rank, background, character, and skills for its high-level combat assignments. Moreover, the Army and Navy froze the Marines out of high-level strategic decisions and frequently impinged on Marine prerogatives. There were no Marines in the Joint Chiefs of Staff or at the head of the Pacific War’s geographic theaters, so the Marines usually had little influence over the island targets selected for them. In addition to bureaucratic obstacles, constricted geography and vicious Japanese opposition limited opportunities for Marine generals to earn the kind of renown that Army and Navy commanders achieved elsewhere. In most of its battles on small Pacific War islands, Marine generals had neither the option nor inclination to engage in sophisticated tactics, but they instead relied in direct frontal assaults that resulted in heavy casualties. Such losses against targets of often questionable strategic value sometimes called into question the Marine Corps’ doctrine, mission, and the quality of its combat generals.
Despite these difficulties, Marine combat commanders repeatedly overcame challenges and fulfilled their missions. Their ability to do so does credit to the Corps and demonstrates that these generals deserve more attention from historians than they have so far received.
————————————————————–
ترجمه ماشینی :
سپاه تفنگداران دریایی در جنگ جهانی دوم با پیروزی بر ژاپنی ها در نبردهای سختی مانند گوادالکانال، تاراوا و ایوو جیما، خود را با شکوه پوشاند. در حالی که این نبردها به خوبی شناخته شده است، کسانی که تفنگداران دریایی را به آنها هدایت کردند تا کنون مبهم مانده اند. \ در Commanding the Pacific: Marine Corps Generals in World War II، Stephen R. Taaffe پانزده ژنرال سطح بالا تفنگداران دریایی را که شش لشکر رزمی و دو سپاه در درگیری را رهبری می کردند، تجزیه و تحلیل می کند. او نتیجه می گیرد که این رهبران در سازماندهی، آموزش و هدایت مردان خود به سوی پیروزی نقشی ضروری و نامعلوم ایفا کردند. Taffe اصرار دارد که هیچ چیز اجتناب ناپذیری در مورد موفقیت سپاه تفنگداران دریایی در جنگ جهانی دوم وجود ندارد. اندازه کوچک سپاه قبل از جنگ به این معنی بود که فرمانده آن مجبور بود رهبران رزمی خود را از جمع کوچکی از افسران که اغلب فاقد تحصیلات همتایان ارتش و نیروی دریایی خود بودند، جذب کند. در واقع، کمتر از صد افسر تفنگداران دریایی با درجه، پیشینه، شخصیت و مهارت های لازم برای مأموریت های رزمی در سطح بالا وجود داشت. علاوه بر این، ارتش و نیروی دریایی تفنگداران دریایی را از تصمیمات استراتژیک سطح بالا منجمد کردند و مکرراً به امتیازات تفنگداران دریایی تجاوز کردند. هیچ تفنگدار دریایی در ستاد مشترک ارتش یا در راس تئاترهای جغرافیایی جنگ اقیانوس آرام وجود نداشت، بنابراین تفنگداران دریایی معمولاً نفوذ کمی بر اهداف جزیره ای داشتند که برای آنها انتخاب می شد. علاوه بر موانع بوروکراتیک، جغرافیای محدود و مخالفتهای شرور ژاپنی فرصتهایی را برای ژنرالهای تفنگداران دریایی برای کسب شهرتی که فرماندهان ارتش و نیروی دریایی در جاهای دیگر به دست آوردند، محدود کرد. در بیشتر نبردهای خود در جزایر کوچک جنگ اقیانوس آرام، ژنرالهای تفنگداران دریایی نه گزینه و نه تمایلی برای درگیر شدن در تاکتیکهای پیچیده داشتند، اما در عوض به حملات مستقیم جبههای متکی بودند که منجر به تلفات سنگین میشد. چنین تلفاتی در برابر اهدافی با ارزش استراتژیک اغلب مشکوک گاهی اوقات دکترین، مأموریت و کیفیت ژنرال های رزمی سپاه تفنگداران دریایی را زیر سوال می برد. با وجود این مشکلات، فرماندهان رزمی تفنگداران دریایی بارها بر چالش ها غلبه کردند و ماموریت های خود را انجام دادند. توانایی آنها در انجام این کار اعتباری برای سپاه دارد و نشان می دهد که این ژنرال ها بیش از آنچه تاکنون دریافت کرده اند، سزاوار توجه مورخان هستند.
tag : دانلود کتاب فرماندهی اقیانوس آرام: ژنرال های تفنگداران دریایی در جنگ جهانی دوم , Download فرماندهی اقیانوس آرام: ژنرال های تفنگداران دریایی در جنگ جهانی دوم , دانلود فرماندهی اقیانوس آرام: ژنرال های تفنگداران دریایی در جنگ جهانی دوم , Download Commanding the Pacific: Marine Corps Generals in World War II Book , فرماندهی اقیانوس آرام: ژنرال های تفنگداران دریایی در جنگ جهانی دوم دانلود , buy فرماندهی اقیانوس آرام: ژنرال های تفنگداران دریایی در جنگ جهانی دوم , خرید کتاب فرماندهی اقیانوس آرام: ژنرال های تفنگداران دریایی در جنگ جهانی دوم , دانلود کتاب Commanding the Pacific: Marine Corps Generals in World War II , کتاب Commanding the Pacific: Marine Corps Generals in World War II , دانلود Commanding the Pacific: Marine Corps Generals in World War II , خرید Commanding the Pacific: Marine Corps Generals in World War II , خرید کتاب Commanding the Pacific: Marine Corps Generals in World War II ,
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.