توضیحات
Syrians crossing the Mediterranean in ramshackle boats bound for Europe; Sudanese refugees, their belongings on their backs, fleeing overland into neighboring countries; children separated from their parents at the US/Mexico border – these are the images that the Global Refugee Crisis conjures to many. In the news we often see photos of people in transit, suffering untold deprivations in desperate bids to escape their countries and find safety. But behind these images, there is a second crisisa crisis of arrival. Refugees in the 21st century have only three real options – urban slums, squalid refugee camps, or dangerous journeys to seek asylum – and none provide genuine refuge. In No Refuge, political philosopher Serena Parekh calls this the second refugee crisis: the crisis of the millions of people who, having fled their homes, are stuck for decades in the dehumanizing and hopeless limbo of refugees camps and informal urban spaces, most of which are in the Global South. Ninety-nine percent of these refugees are never resettled in other countries. Their suffering only begins when they leave their war-torn homes. As Parekh urgently argues by drawing from numerous first-person accounts, conditions in many refugee camps and urban slums are so bleak that to make people live in them for prolonged periods of time is to deny them human dignity. It’s no wonder that refugees increasingly risk their lives to seek asylum directly in the West. Drawing from extensive first-hand accounts of life as a refugee with nowhere to go, Parekh argues that we need a moral response to these crises – one that assumes the humanity of refugees in addition to the challenges that states have when they accept refugees. Only once we grasp that the global refugee crisis has these two dimensions – the asylum crisis for Western states and the crisis for refugees who cannot find refuge – can we reckon with a response proportionate to the complexities we face. Countries and citizens have a moral obligation to address the structures that unjustly prevent refugees from accessing the minimum conditions of human dignity. As Parekh shows, there are ways we as citizens can respond to the global refugee crisis, and indeed we are morally obligated to do so.
————————————————————–
ترجمه ماشینی :
سوری ها در حال عبور از مدیترانه با قایق های درهم و برهم به مقصد اروپا. پناهجویان سودانی که وسایلشان را بر پشت دارند، از زمین به کشورهای همسایه می گریزند. کودکانی که از والدین خود در مرز ایالات متحده / مکزیک جدا شده اند – اینها تصاویری است که بحران جهانی پناهندگان برای بسیاری تداعی می کند. در اخبار اغلب عکسهایی از مردم در حال حمل و نقل میبینیم که در تلاشهای ناامیدانه برای فرار از کشورهای خود و یافتن امنیت، از محرومیتهای ناگفته رنج میبرند. اما در پشت این تصاویر، بحران دوم بحران ورود وجود دارد. پناهندگان در قرن بیست و یکم تنها سه گزینه واقعی دارند – محله های فقیر نشین شهری، کمپ های محقر پناهندگان، یا سفرهای خطرناک برای پناهندگی – و هیچ یک پناهگاه واقعی ندارند. در No Refuge، فیلسوف سیاسی سرنا پرخ این را دومین بحران پناهندگی مینامد: بحران میلیونها نفری که پس از فرار از خانههای خود، برای دههها در برزخ غیرانسانی و ناامیدکننده اردوگاههای پناهندگان و فضاهای غیررسمی شهری گیر افتادهاند. در جنوب جهانی هستند. نود و نه درصد از این پناهندگان هرگز در کشورهای دیگر اسکان داده نمی شوند. رنج آنها تنها زمانی آغاز می شود که خانه های جنگ زده خود را ترک می کنند. همانطور که پرخ با استناد به روایتهای اول شخص متعدد استدلال میکند، شرایط در بسیاری از کمپهای پناهندگان و محلههای فقیر نشین شهری آنقدر تیره و تار است که وادار کردن مردم برای زندگی طولانی مدت در آنها به معنای نفی کرامت انسانی آنهاست. جای تعجب نیست که پناهندگان به طور فزاینده ای جان خود را برای پناهندگی مستقیم در غرب به خطر می اندازند. پرخ با استناد به گزارشهای دست اول گسترده از زندگی به عنوان پناهندهای که جایی برای رفتن ندارد، استدلال میکند که ما به یک پاسخ اخلاقی به این بحرانها نیاز داریم – پاسخی که علاوه بر چالشهایی که دولتها هنگام پذیرش پناهندگان دارند، انسانی بودن پناهندگان را نیز در نظر بگیرد. تنها زمانی که درک کنیم که بحران جهانی پناهندگان دارای این دو بعد است – بحران پناهندگی برای کشورهای غربی و بحران برای پناهندگانی که نمی توانند پناه بگیرند – می توانیم پاسخی متناسب با پیچیدگی هایی که با آن روبرو هستیم در نظر بگیریم. کشورها و شهروندان تعهد اخلاقی دارند که به ساختارهایی رسیدگی کنند که به ناحق پناهندگان را از دسترسی به حداقل شرایط کرامت انسانی باز می دارد. همانطور که پرخ نشان می دهد، راه هایی وجود دارد که ما به عنوان شهروندان می توانیم به بحران جهانی پناهندگان واکنش نشان دهیم و در واقع ما از نظر اخلاقی موظف به انجام این کار هستیم.
tag : دانلود کتاب بدون پناه: اخلاق و بحران جهانی پناهندگان , Download بدون پناه: اخلاق و بحران جهانی پناهندگان , دانلود بدون پناه: اخلاق و بحران جهانی پناهندگان , Download No Refuge: Ethics and the Global Refugee Crisis Book , بدون پناه: اخلاق و بحران جهانی پناهندگان دانلود , buy بدون پناه: اخلاق و بحران جهانی پناهندگان , خرید کتاب بدون پناه: اخلاق و بحران جهانی پناهندگان , دانلود کتاب No Refuge: Ethics and the Global Refugee Crisis , کتاب No Refuge: Ethics and the Global Refugee Crisis , دانلود No Refuge: Ethics and the Global Refugee Crisis , خرید No Refuge: Ethics and the Global Refugee Crisis , خرید کتاب No Refuge: Ethics and the Global Refugee Crisis ,
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.