دانلود کتاب Trade and Romance – تجارت و عاشقانه

In Trade and Romance, Michael Murrin examines the complex relations between the expansion of trade in Asia and the production of heroic romance in Europe from the second half of the thirteenth century through the late seventeenth century. He shows how these tales of romance, ostensibly meant for the aristocracy, were important to the growing mercantile class as a way to gauge their own experiences in traveling to and trading in these exotic locales. Murrin also looks at the role that growing knowledge of geography played in the writing of the creative literature of the period, tracking how accurate, or inaccurate, these writers were in depicting far-flung destinations, from Iran and the Caspian Sea all the way to the Pacific.

With reference to an impressive range of major works in several languagesincluding the works of Marco Polo, Geoffrey Chaucer, Matteo Maria Boiardo, Lus de Cames, Ferno Mendes Pinto, Edmund Spenser, John Milton, and moreMurrin tracks numerous accounts by traders and merchants through the literature, first on the Silk Road, beginning in the mid-thirteenth century; then on the water route to India, Japan, and China via the Cape of Good Hope; and, finally, the overland route through Siberia to Beijing. All of these routes, originally used to exchange commodities, quickly became paths to knowledge as well, enabling information to pass, if sometimes vaguely and intermittently, between Europe and the Far East. These new tales of distant shores fired the imagination of Europe and made their way, with surprising accuracy, as Murrin shows, into the poetry of the period.

در تجارت و عاشقانه، مایکل مورین روابط پیچیده بین گسترش تجارت در آسیا و تولید عاشقانه های قهرمانانه در اروپا را از نیمه دوم قرن سیزدهم تا اواخر قرن هفدهم بررسی می کند. او نشان می دهد که چگونه این داستان های عاشقانه، که ظاهراً برای اشراف در نظر گرفته شده است، برای طبقه در حال رشد بازرگان به عنوان راهی برای ارزیابی تجربیات خود در سفر به این مناطق عجیب و غریب و تجارت در آنها مهم بوده است. مورین همچنین به نقشی که دانش روزافزون جغرافیا در نگارش ادبیات خلاقانه آن دوره ایفا کرده بود، می‌نگرید و دقت یا نادقیق بودن این نویسندگان را در به تصویر کشیدن مقاصد دوردست، از ایران و دریای خزر گرفته تا ردیابی می‌کند. اقیانوس آرام.

با اشاره به طیف چشمگیر آثار عمده به چندین زبان از جمله آثار مارکوپولو، جفری چاسر، ماتئو ماریا بویاردو، لوس دکامز، فرنو مندس پینتو، ادموند اسپنسر، جان میلتون، و بیشتر مورین، گزارش‌های متعددی از تاجران و بازرگانان را از طریق ادبیات، ابتدا در جاده ابریشم، که از اواسط قرن سیزدهم آغاز شد، دنبال می‌کند. سپس در مسیر آبی به هند، ژاپن و چین از طریق دماغه امید خوب. و در نهایت، مسیر زمینی از طریق سیبری به پکن. همه این مسیرها که در ابتدا برای مبادله کالاها استفاده می شد، به سرعت به مسیرهایی به سوی دانش نیز تبدیل شدند و امکان عبور اطلاعات را، حتی گاهی مبهم و متناوب، بین اروپا و خاور دور فراهم کردند. این داستان‌های جدید از سواحل دور، تخیل اروپا را برانگیخت و با دقت شگفت‌انگیزی، همانطور که مورین نشان می‌دهد، به شعر آن دوره راه یافت.