دانلود کتاب The Utopia of Film: Cinema and Its Futures in Godard, Kluge, and Tahimik – مدینه فاضله فیلم: سینما و آینده آن در گدار، کلوگه و تهیمیک

توضیحات

The German filmmaker Alexander Kluge has long promoted cinema’s relationship with the goals of human emancipation. Jean-Luc Godard and Filipino director Kidlat Tahimik also believe in cinema’s ability to bring about what Theodor W. Adorno once called a ‘redeemed world.’ Situating the films of Godard, Tahimik, and Kluge within debates over social revolution, utopian ideals, and the unrealized potential of utopian thought and action, Christopher Pavsek showcases the strengths, weaknesses, and undeniable impact of their utopian visions on film’s political evolution. He discusses Godard’s Alphaville (1965) against Germany Year 90 Nine-Zero (1991) and JLG/JLG: Self-portrait in December (1994), and he conducts the first scholarly reading of Film Socialisme (2010). He considers Tahimik’s virtually unknown masterpiece, I Am Furious Yellow (1981–1991), along with Perfumed Nightmare (1977) and Turumba (1983); and he constructs a dialogue between Kluge’s Brutality in Stone (1961) and Yesterday Girl (1965) and his later The Assault of the Present on the Rest of Time (1985) and Fruits of Trust (2009).

————————————————————–

ترجمه ماشینی :

الکساندر کلوگه فیلمساز آلمانی مدتهاست که رابطه سینما با اهداف رهایی انسان را ترویج می کند. ژان لوک گدار و کارگردان فیلیپینی، کیدلات تاهیمیک، همچنین به توانایی سینما در به وجود آوردن چیزی که تئودور دبلیو آدورنو زمانی «دنیای رستگار شده» می‌گفت، اعتقاد دارند. کریستوفر پاوسک با قرار دادن فیلم‌های گدار، تاهیمیک و کلوژه در بحث‌هایی پیرامون انقلاب اجتماعی، آرمان‌های اتوپیایی و پتانسیل تحقق نیافته اندیشه و عمل اتوپیایی، نقاط قوت، ضعف و تأثیر غیرقابل انکار دیدگاه‌های اتوپیایی آنها را بر تحول سیاسی فیلم به نمایش می‌گذارد. او درباره آلفاویل (1965) گدار در برابر آلمان سال 90 نه صفر (1991) و JLG/JLG: پرتره از خود در دسامبر (1994) بحث می کند. و او اولین مطالعه علمی Film Socialisme (2010) را انجام داد. او شاهکار تقریبا ناشناخته Tahimik، I Am Furious Yellow (1981–1991)، همراه با کابوس معطر (1977) و Turumba (1983) را در نظر می گیرد. ) و دیالوگی بین بی‌رحمی در سنگ (1961) و دختر دیروز (1965) کلاژ و هجوم به زمان حال به بقیه زمانهای بعدی او می‌سازد. /i> (1985) و میوه های اعتماد (2009).