دانلود کتاب Dario Argento – داریو آرجنتو

Commanding a cult following among horror fans, Italian film director Dario Argento is best known for his work in two closely related genres, the crime thriller and supernatural horror, as well as his influence on modern horror and slasher movies. In his four decades of filmmaking, Argento has displayed a commitment to innovation, from his directorial debut with 1970’s suspense thriller The Bird with the Crystal Plumage to 2009’s Giallo. His films, like the lurid yellow-covered murder-mystery novels they are inspired by, follow the suspense tradition of hard-boiled American detective fiction while incorporating baroque scenes of violence and excess.

While considerations of Argento’s films often describe them as irrational nightmares, L. Andrew Cooper uses controversies and theories about the films’ reflections on sadism, gender, sexuality, psychoanalysis, aestheticism, and genre to declare the anti-rational logic of Argento’s oeuvre. Approaching the films as rhetorical statements made through extremes of sound and vision, Cooper places Argento in a tradition of aestheticized horror that includes De Sade, De Quincey, Poe, and Hitchcock. Analyzing individual images and sequences as well as larger narrative structures, he reveals how the director’s stylistic excesses, often condemned for glorifying misogyny and other forms of violence, offer productive resistance to the cinema’s visual, narrative, and political norms.

داریو آرجنتو، کارگردان ایتالیایی، کارگردان فیلم ایتالیایی که در میان طرفداران فیلم های ترسناک فرمانروایی می کند، بیشتر به خاطر آثارش در دو ژانر نزدیک به هم، تریلر جنایی و ترسناک فراطبیعی، شهرت دارد. به عنوان تأثیر او بر فیلم های ترسناک مدرن و اسلشر. در چهار دهه فیلمسازی خود، آرجنتو تعهد خود را به نوآوری نشان داده است، از اولین کارگردانی خود با فیلم هیجان انگیز 1970 پرنده با پرهای بلورین تا Giallo در سال 2009. فیلم‌های او، مانند رمان‌های معمایی جنایی با پوشش زرد رنگ که از آنها الهام گرفته‌اند، از سنت تعلیق داستان‌های پلیسی آمریکایی پیروی می‌کنند و در عین حال صحنه‌های باروک خشونت و افراط را در خود جای می‌دهند.