توضیحات
For Aristotle, arousing the passions of others can amount to giving them proper grounds for conviction. On that basis a skill in doing so can be something valuable, an appropriate constituent of the kind of expertise in rhetoric that deserves to be cultivated and given expression in a well-organised state. Such are Jamie Dow’s principal claims in Passions and Persuasion in Aristotle’s Rhetoric. He attributes to Aristotle a normative view of rhetoric and its role in the state, and ascribes to him a particular view of the kinds of cognitions involved in the passions.
In the first sustained treatment of these issues, and the first major monograph on Aristotle’s Rhetoric in twenty years, Dow argues that Aristotle held distinctive and philosophically interesting views of both rhetoric and the nature of the passions. In Aristotle’s view, he argues, rhetoric is exercised solely in the provision of proper grounds for conviction (pisteis). This is rhetoric’s valuable contribution to the proper functioning of the state. Dow explores, through careful examination of the text of the Rhetoric, what normative standards must be met for something to qualify in Aristotle’s view as ‘proper grounds for conviction’, and how he supposed these standards could be met by each of his trio of ‘technical proofs’ (entechnoi pisteis)–those using reason, character and emotion. In the case of the passions, Dow suggests, meeting these standards is a matter of arousing passions that constitute the reasonable acceptance of premises in arguments supporting the speaker’s conclusion. Dow then seeks to show that Aristotle’s view of the passions is compatible with this role in rhetorical expertise. This involves taking a stand on a number of controversial issues in Aristotle studies. In Passions and Persuasion, Dow rejects the view that Aristotle’s Rhetoric expresses inconsistent views on emotion-arousal. Aristotle’s treatment of the passions in the Rhetoric is, he argues, best understood as expressing a substantive theory of the passions as pleasures and pains. This is supported by a new representationalist reading of Aristotle’s account of pleasure (and pain) in Rhetoric 1. Dow also defends a distinctive understanding of how Aristotle understood the contribution of phantasia (‘appearance’) to the cognitive component of the passions. On this interpretation, Aristotelian passions must involve the subject’s affirming things to be the way that they are represented. Thus understood, the passions of an emotionally-engaged audience can constitute a part of their reasonable acceptance of a speaker’s argument.
————————————————————–
ترجمه ماشینی :
برای ارسطو، برانگیختن اشتیاق دیگران می تواند به منزله ایجاد زمینه مناسب برای اعتقاد به آنها باشد. بر این اساس، یک مهارت در انجام این کار میتواند چیزی ارزشمند باشد، یک جزء مناسب از نوع تخصص در بلاغت که شایسته پرورش و بیان آن در یک حالت سازمانیافته است. ادعاهای اصلی جیمی داو در علاقه ها و اقناع در بلاغت ارسطو چنین است. او به ارسطو دیدگاهی هنجاری نسبت به بلاغت و نقش آن در دولت نسبت می دهد و به او دیدگاه خاصی نسبت به انواع شناخت های دخیل در احساسات می دهد.
داو در اولین بررسی مستمر این موضوعات، و اولین تک نگاری عمده درباره بلاغت ارسطو در بیست سال گذشته، استدلال میکند که ارسطو دیدگاههای متمایز و فلسفی جالبی هم در مورد بلاغت و هم از ماهیت علایق داشت. او استدلال می کند که از دیدگاه ارسطو، بلاغت صرفاً در ارائه زمینه های مناسب برای محکومیت (pisteis) اعمال می شود. این سهم ارزشمند لفاظی در عملکرد صحیح دولت است. داو از طریق بررسی دقیق متن بلاغه، بررسی می کند که چه معیارهای هنجاری باید رعایت شود تا چیزی از دیدگاه ارسطو به عنوان “زمینه های مناسب برای اعتقاد” واجد شرایط باشد، و چگونه او تصور می کرد که این معیارها می توانند برآورده شوند. توسط هر یک از سه «براهین فنی» او (entechnoi pisteis) – کسانی که از عقل، شخصیت و احساسات استفاده می کنند. داو پیشنهاد میکند که در مورد علایق، رعایت این استانداردها موضوع برانگیختن اشتیاقی است که پذیرش معقول مقدماتی را در استدلالهای حمایت کننده از نتیجهگیری گوینده تشکیل میدهد. داو سپس به دنبال نشان دادن این است که دیدگاه ارسطو در مورد احساسات با این نقش در تخصص بلاغی سازگار است. این شامل موضع گیری در مورد تعدادی از مسائل بحث برانگیز در مطالعات ارسطو است. داو در علاقهها و اقناع این دیدگاه را رد میکند که بلاغت ارسطو دیدگاههای ناسازگاری را در مورد برانگیختگی احساسات بیان میکند. او استدلال می کند که برخورد ارسطو با هوس ها در بلاغه به بهترین شکل بیانگر یک نظریه ماهوی در مورد هوس ها به عنوان لذت ها و دردها است. این توسط یک خوانش بازنمودگرایانه جدید از گزارش ارسطو از لذت (و درد) در Rhetoric 1 پشتیبانی میشود. داو همچنین از درک متمایزی از چگونگی درک ارسطو از مشارکت فانتازیا دفاع میکند. “ظاهر”) به مؤلفه شناخت
tag : دانلود کتاب علایق و اقناع در بلاغت ارسطو , Download علایق و اقناع در بلاغت ارسطو , دانلود علایق و اقناع در بلاغت ارسطو , Download Passions and persuasion in Aristotle’s rhetoric Book , علایق و اقناع در بلاغت ارسطو دانلود , buy علایق و اقناع در بلاغت ارسطو , خرید کتاب علایق و اقناع در بلاغت ارسطو , دانلود کتاب Passions and persuasion in Aristotle’s rhetoric , کتاب Passions and persuasion in Aristotle’s rhetoric , دانلود Passions and persuasion in Aristotle’s rhetoric , خرید Passions and persuasion in Aristotle’s rhetoric , خرید کتاب Passions and persuasion in Aristotle’s rhetoric ,
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.