دانلود کتاب An American childhood – یک کودکی آمریکایی

A book that instantly captured the hearts of readers across the country,An American Childhood is Pulitzer Prize-winning author Annie Dillard’s poignant, vivid memoir of growing up in Pittsburgh in the 1950s.

Amazon.com Review

Annie Dillard remembers. She remembers the exhilaration of whipping a snowball at a car and having it hit straight on. She remembers playing with the skin on her mother’s knuckles, which ‘didn’t snap back; it lay dead across her knuckle in a yellowish ridge.’ She remembers the compulsion to spend a whole afternoon (or many whole afternoons) endlessly pitching a ball at a target. In this intoxicating account of her childhood, Dillard climbs back inside her 5-, 10-, and 15-year-old selves with apparent effortlessness. The voracious young Dillard embraces headlong one fascination after another–from drawing to rocks and bugs to the French symbolists. ‘Everywhere, things snagged me,’ she writes. ‘The visible world turned me curious to books; the books propelled me reeling back to the world.’ From her parents she inherited a love of language–her mother’s speech was ‘an endlessly interesting, swerving path’–and the understanding that ‘you do what you do out of your private passion for the thing itself,’ not for anyone else’s approval or desire. And one would be mistaken to call the energy Dillard exhibits inAn American Childhoodmerely youthful; ‘still I break up through the skin of awareness a thousand times a day,’ she writes, ‘as dolphins burst through seas, and dive again, and rise, and dive.’

From Publishers Weekly

Dillard’s luminous prose painlessly captures the pain of growing up in this wonderful evocation of childhood. Her memoir is partly a hymn to Pittsburgh, where orange streetcars ran on Penn Avenue in 1953 when she was eight, and where the Pirates were always in the cellar. Dillard’s mother, an unstoppable force, had energies too vast for the bridge games and household chores that stymied her. Her father made low-budget horror movies, loved Dixieland jazz, told endless jokes and sight-gags and took lonesome river trips down to New Orleans to get away. From this slightly odd couple, Dillard (Teaching a Stone to Talk acquired her love of nature and taut sensitivity. The events of childhood often loom larger than life; the magic of Dillard’s writing is that she sets down typical childhood happenings with their original immediacy and force.
Copyright 1987 Reed Business Information, Inc.

کتابی که فوراً قلب خوانندگان را در سراسر کشور تسخیر کرد، یک کودکی آمریکایی، خاطرات تلخ و واضح آنی دیلارد، نویسنده برنده جایزه پولیتزر از بزرگ شدن در پیتسبورگ در دهه 1950 است.

نقد و بررسی Amazon.com

آنی دیلارد به یاد می آورد. او هیجان شلاق زدن یک گلوله برفی به ماشین و برخورد مستقیم آن را به یاد می آورد. او به یاد می آورد که با پوست بند انگشتان مادرش بازی می کرد، که «باز نمی گشت. مرده روی بند انگشتش در یک برآمدگی زرد رنگ افتاده بود. او این اجبار را به یاد می آورد که یک بعدازظهر کامل (یا بسیاری از بعدازظهرهای کامل) را بی وقفه برای زدن توپ به سمت هدف سپری کند. در این روایت مست کننده از دوران کودکی خود، دیلارد با بی زحمتی ظاهری به درون خود 5، 10 و 15 ساله خود بازمی گردد. دیلارد جوان مشتاق، یکی پس از دیگری جذابیت های خود را در آغوش می کشد – از نقاشی گرفته تا سنگ ها و حشرات گرفته تا نمادگرایان فرانسوی. او می نویسد: «همه جا، همه چیز مرا گرفتار کرد. «دنیای مرئی من را کنجکاو به کتاب کرد. کتاب‌ها مرا وادار کردند که به دنیا برگردم. او عشق به زبان را از پدر و مادرش به ارث برده بود – صحبت های مادرش “مسیری بی پایان جالب و منحرف کننده” بود – و این درک که “تو کاری را که انجام می دهی از روی اشتیاق خصوصی خود برای خود چیز انجام می دهی” نه برای دیگران. تایید یا تمایل و اشتباه می‌شود که انرژی را که دیلارد دریک کودکی آمریکاییبه نمایش می‌گذارد صرفاً جوانی بنامیم. او می نویسد: “هنوز من هزاران بار در روز از طریق پوست آگاهی از هم جدا می شوم، همانطور که دلفین ها در دریاها می شکافند، و دوباره شیرجه می زنند، و بلند می شوند و شیرجه می زنند.”

از Publishers Weekly

h3>

نثر نورانی دیلارد درد بزرگ شدن را در این تداعی شگفت انگیز دوران کودکی به تصویر می کشد. خاطرات او تا حدودی سرود پیتسبورگ است، جایی که ترامواهای نارنجی رنگ در خیابان پن در سال 1953 هنگامی که او هشت ساله بود، و جایی که دزدان دریایی همیشه در زیرزمین بودند. مادر دیلارد، نیرویی غیرقابل توقف، انرژی بسیار زیادی برای بازی‌های بریج و کارهای خانه داشت که او را مختل می‌کرد. پدرش فیلم‌های ترسناک کم‌هزینه می‌ساخت، موسیقی جاز دیکسی‌لند را دوست داشت، جوک‌های بی‌پایانی می‌گفت و برای فرار به نیواورلئان سفر می‌کرد. از این زوج کمی عجیب، دیلارد (آموزش یک سنگ برای صحبت کردن، عشق به طبیعت و حساسیت شدید خود را به دست آورد. وقایع دوران کودکی اغلب بزرگتر از زندگی به نظر می رسند؛ جادوی نوشته دیلارد این است که او اتفاقات معمولی دوران کودکی را با بی واسطه بودن و اولیه خود به تصویر می کشد.
حق نشر 1987 Reed Business Information, Inc.