دانلود کتاب Camera Orientalis: Reflections on Photography of the Middle East – Camera Orientalis: تأملاتی در عکاسی از خاورمیانه

In the decades after its invention in 1839, photography was inextricably linked to the Middle East. Introduced as a crucial tool for Egyptologists and Orientalists who needed to document their archaeological findings, the photograph was easier and faster to produce in intense Middle Eastern lightmaking the region one of the original sites for the practice of photography. A pioneering study of this intertwined history, Camera Orientalis traces the Middle Easts influences on photographys evolution, as well as photographys effect on Europes view of the Orient.

Considering a range of Western and Middle Eastern archival material from the late nineteenth and early twentieth centuries, Ali Behdad offers a rich account of how photography transformed Europes distinctly Orientalist vision into what seemed objective fact, a transformation that proved central to the project of European colonialism. At the same time, Orientalism was useful for photographers from both regions, as it gave them a set of conventions by which to frame exotic Middle Eastern cultures for Western audiences. Behdad also shows how Middle Eastern audiences embraced photography as a way to foreground status and patriarchal values while also exoticizing other social classes.

An important examination of previously overlooked European and Middle Eastern photographers and studios, Camera Orientalis demonstrates that, far from being a one-sided European development, Orientalist photography was the product of rich cultural contact between the East and the West.

در دهه‌های پس از اختراع آن در سال 1839، عکاسی پیوندی جدایی ناپذیر با خاورمیانه داشت. این عکس که به عنوان ابزاری حیاتی برای مصر شناسان و مستشرقانی که نیاز به مستندسازی یافته های باستان شناسی خود داشتند، معرفی شد، در نورپردازی شدید خاورمیانه ای که منطقه را به یکی از مکان های اصلی برای عکاسی تبدیل می کرد، آسان تر و سریع تر تولید می شد. یک مطالعه پیشگام از این تاریخ درهم تنیده، Camera Orientalis تاثیرات خاورمیانه را بر تکامل عکاسی، و همچنین تاثیر عکاسی بر دیدگاه اروپا از شرق را ردیابی می کند.

با در نظر گرفتن طیف وسیعی از غرب و مطالب آرشیوی خاورمیانه از اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، علی بهداد گزارشی غنی ارائه می‌دهد که چگونه عکاسی بینش شرق‌شناسانه اروپا را به واقعیتی عینی تبدیل کرد، دگرگونی که در پروژه استعمار اروپا نقش محوری داشت. در عین حال، شرق‌شناسی برای عکاسان هر دو منطقه مفید بود، زیرا مجموعه‌ای از قراردادها را به آنها داد تا فرهنگ‌های عجیب خاورمیانه را برای مخاطبان غربی قاب‌بندی کنند. بهداد همچنین نشان می‌دهد که چگونه مخاطبان خاورمیانه از عکاسی به عنوان راهی برای پیش‌زمینه و ارزش‌های مردسالارانه استقبال می‌کنند و در عین حال دیگر طبقات اجتماعی را عجیب می‌سازند.

بررسی مهم عکاسان و استودیوهای اروپایی و خاورمیانه که قبلاً نادیده گرفته شده بودند، Camera Orientalis نشان می دهد که عکاسی شرق شناسی به دور از توسعه یک طرفه اروپایی، محصول تماس فرهنگی غنی بین شرق و غرب بوده است.