توضیحات
In The Christian Idea of Man Josef Pieper brings off an extraordinary feat. He acknowledges that whoever introduces the theme of virtue and the virtues can expect to be met with a smile of various shades of condescension. He then proceeds to single out prudence as the fundamental virtue on which the other cardinal virtues are based. In defining it, he does away with the shallow connotations which have debased it in modern times. Similarly, he manages to divest it of all traces of moralism, which, to a large extent has become identified with the Christian idea of virtue and has made it fall into general disrepute.
For Pieper, prudence is fundamentally based on a clear perception of reality of things as they are and the prudent person is the one who acts in accordance with this perception. It has nothing to do with knowing how to avoid decisions which might be to ones disadvantage. Similarly, justice, which is based on prudence, involves acting toward other persons according to ones perception of the truth of the circumstances again, a perception of things as they are. This is not a reference to any status quo, but to the reality as constituted by the Creator.
In referring to courage [fortitude], Pieper discusses the overcoming of fear. This does not imply having no fear but, precisely, overcoming it. With regard to the fundamental fear of death, Pieper rejects the approaches which contend that there is nothing to fear in death. On the contrary, there is everything to fear in death: it concerns the question of possible absolute annihilation! Here Pieper introduces the consideration of the theological virtues of faith, hope, and love [charity]. When confronted with the question of possible annihilation, the Christians faith is paramount. Belief in God lets him confront danger and overcome even the most radical fear through hope in God.
His love of God does not wipe out fear but gives him courage.
Moderation is seen as the last in the hierarchy of the cardinal virtues. Through its manifestation, in recent Christian thinking, with chastity and abstinence, it became in the Christian mind the most prominent characteristic of the Christian idea of man and one
that dominated everything else. It has been reduced to the status of the most private of the virtues and is combined with a moralistic conception of the good. Piepers analysis of moderation shows how this virtue needs to be rethought, although, even then, it will
remain the last in the hierarchy of virtues.
The availability of a new edition, translated afresh, should be welcome both to scholars and to general readers interested in its themes, for it provides a clear account of the way in which Pieper brought together what had hitherto been interests in separate virtues, and of how he saw these as standing in need of a philosophical and theological anthropology. Arguably, today we stand in even greater need of an understanding of the relation of norms and values to our shared human nature and our common human destiny.
Where the essay takes us to, however, is where it begins, not with a philosophical thesis but with a religious doctrine drawn from revelation: namely that human beings are created images of God, and on that account human virtue must look for its inspiration and strengthening to Christ and to hope in the abundant reality of life, in eternal life, in a New Heaven and a New Earth. Piepers essay can be read as a meditation or homily on a sentence from Aquinas: Because man is created in the image of God it now remains after His archetypal image has been dealt with to speak of his reflection: namely man, but it also reads as an extended abstract for a treatise to be developed and adapted to the times in which it is read. John Haldane, from the preface
————————————————————–
ترجمه ماشینی :
در ایده مسیحی انسان، جوزف پیپر یک شاهکار خارق العاده را به ارمغان می آورد. او تصدیق می کند که هرکسی که مضمون فضیلت و فضیلت ها را مطرح می کند، می تواند انتظار داشته باشد که با لبخندی از سایه های مختلف اغماض روبرو شود. او سپس احتیاط را به عنوان فضیلت اساسی که دیگر فضایل اصلی بر آن استوار است، مشخص می کند. او در تعریف آن، مفاهیم کم عمقی را که در دوران مدرن آن را تحقیر کرده است کنار میزند. به همین ترتیب، او میتواند آن را از تمام رگههای اخلاقگرایی که تا حد زیادی با ایده مسیحیت فضیلت یکی شده و آن را در بدنامی عمومی قرار داده است، از بین ببرد. \ از نظر پیپر، احتیاط اساساً مبتنی بر ادراک روشن از واقعیت چیزها همانگونه است که هستند و فرد عاقل کسی است که مطابق با این ادراک عمل می کند. ربطی به دانستن نحوه اجتناب از تصمیماتی که ممکن است به ضرر افراد باشد، ندارد. به همین ترتیب، عدالت که مبتنی بر احتیاط است، متضمن رفتار نسبت به افراد دیگر بر اساس ادراک خود از حقیقت اوضاع و احوال، تلقی از چیزها همانگونه که هستند. این اشاره به هیچ وضعیت موجود نیست، بلکه به واقعیتی است که توسط خالق ساخته شده است. \ در اشاره به شجاعت [استقامت]، پیپر غلبه بر ترس را مورد بحث قرار می دهد. این به معنای نداشتن ترس نیست، بلکه دقیقاً به معنای غلبه بر آن است. با توجه به ترس اساسی از مرگ، پیپر رویکردهایی را رد می کند که ادعا می کنند در مرگ چیزی برای ترس وجود ندارد. برعکس، در مرگ همه چیز برای ترسیدن وجود دارد: این به مسئله نابودی مطلق احتمالی مربوط می شود! در اینجا پیپر توجه به فضایل الهیاتی ایمان، امید و عشق [صدقه] را معرفی می کند. هنگامی که با مسئله نابودی احتمالی روبرو می شویم، ایمان مسیحیان در درجه اول اهمیت قرار دارد. ایمان به خدا به او این امکان را می دهد که با خطر مقابله کند و از طریق امید به خدا حتی بر شدیدترین ترس ها غلبه کند. \ عشق او به خدا ترس را از بین نمی برد، بلکه به او شجاعت می بخشد. اعتدال به عنوان آخرین در سلسله مراتب فضایل اصلی دیده می شود. با تجلی خود، در تفکر مسیحی اخیر، با پاکدامنی و پرهیز، در ذهن مسیحی به بارزترین ویژگی اندیشه مسیحی انسان تبدیل شد و بر همه چیز مسلط شد. این امر به خصوصی ترین فضایل تنزل یافته و با تصور اخلاقی از خیر ترکیب شده است. تحلیل پایپرز از اعتدال نشان میدهد که چگونه این فضیلت نیاز به بازاندیشی دارد، اگرچه حتی در آن زمان نیز آخرین در سلسله مراتب فضایل باقی خواهد ماند. در دسترس بودن یک نسخه جدید، که از نو ترجمه شده است، هم برای محققان و هم برای خوانندگان عام علاقه مند به مضامین آن باید مورد استقبال قرار گیرد، زیرا شرح روشنی از روشی ارائه می دهد که در آن Pieper آنچه را که تا آن زمان علایق در فضایل جداگانه وجود داشت، ارائه می دهد. و اینکه چگونه او اینها را نیازمند یک انسان شناسی فلسفی و کلامی می دانست. مسلماً امروز ما حتی بیشتر به درک رابطه هنجارها و ارزش ها با ماهیت مشترک انسانی و سرنوشت مشترک انسانی خود نیاز داریم. با این حال، جایی که این مقاله ما را به آنجا می برد، همان جایی است که نه با یک تز فلسفی، بلکه با یک آموزه دینی برگرفته از وحی آغاز می شود: یعنی اینکه انسان ها تصاویری از خدا آفریده شده اند و به همین دلیل فضیلت انسانی باید به دنبال آن باشد. الهام و تقویت به مسیح و امید به واقعیت فراوان زندگی، در زندگی ابدی، در یک بهشت جدید و یک زمین جدید. مقاله پایپرز را می توان به عنوان مراقبه یا موعظه ای در مورد جمله ای از آکویناس خواند: از آنجا که انسان در تصویر خدا آفریده شده است، اکنون پس از پرداختن به تصویر کهن الگوی او در مورد انعکاس او صحبت می شود: یعنی انسان، اما همچنین به عنوان خوانده شده است. چکیده ای مبسوط برای یک رساله که باید توسعه یابد و با زمان هایی که در آن خوانده می شود تطبیق داده شود. جان هالدان، از پیشگفتار
tag : دانلود کتاب ایده مسیحی انسان , Download ایده مسیحی انسان , دانلود ایده مسیحی انسان , Download Christian Idea of Man Book , ایده مسیحی انسان دانلود , buy ایده مسیحی انسان , خرید کتاب ایده مسیحی انسان , دانلود کتاب Christian Idea of Man , کتاب Christian Idea of Man , دانلود Christian Idea of Man , خرید Christian Idea of Man , خرید کتاب Christian Idea of Man ,
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.