دانلود کتاب Daguerreotypes : fugitive subjects, contemporary objects – داگرئوتیپ ها: سوژه های فراری، اشیاء معاصر

In the digital age, photography confronts its future under the competing signs of ubiquity and obsolescence. While technology has allowed amateurs and experts alike to create high-quality photographs in the blink of an eye, new electronic formats have severed the original photochemical link between image and subject. At the same time, recent cinematic photography has stretched the concept of photography and raised questions about its truth value as a documentary medium. Despite this situation, photography remains a stubbornly substantive form of evidence: referenced by artists, filmmakers, and writers as a powerful emblem of truth, photography has found its home in other media at precisely the moment of its own material demise.

By examining this idea of photography as articulated in literature, film, and the graphic novel, Daguerreotypes demonstrates how photography secures identity for figures with an otherwise unstable sense of self. Lisa Saltzman argues that in many modern works, the photograph asserts itself as a guarantor of identity, whether genuine or fabricated. From Roland Barthess Camera Lucida to Ridley Scotts Blade Runner, W. G. Sebalds Austerlitz to Alison Bechdels Fun Homewe find traces of photographys fugitive subjects throughout contemporary culture. Ultimately, Daguerreotypes reveals how the photograph, at once personal memento and material witness, has inspired a range of modern artistic and critical practices.

در عصر دیجیتال، عکاسی با آینده خود تحت نشانه های رقابتی همه جا و منسوخ شدن روبرو می شود. در حالی که فناوری به آماتورها و متخصصان اجازه می دهد تا در یک چشم به هم زدن عکس های باکیفیت خلق کنند، فرمت های الکترونیکی جدید ارتباط فتوشیمیایی اصلی بین تصویر و سوژه را قطع کرده اند. در عین حال، عکاسی سینمایی اخیر مفهوم عکاسی را گسترش داده و پرسش هایی را در مورد ارزش واقعی آن به عنوان یک رسانه مستند مطرح کرده است. علیرغم این وضعیت، عکاسی به شکل سرسختانه ای از شواهد باقی می ماند: عکاسی که توسط هنرمندان، فیلمسازان و نویسندگان به عنوان نمادی قدرتمند از حقیقت ارجاع می شود، خانه خود را در رسانه های دیگر دقیقاً در لحظه مرگ مادی خود پیدا کرده است.

BR> Daguerreotypes با بررسی این ایده از عکاسی که در ادبیات، فیلم، و رمان گرافیکی بیان شده است، نشان می‌دهد که چگونه عکاسی هویت چهره‌هایی را که در غیر این صورت احساس ناپایداری از خود دارند، تضمین می‌کند. لیزا سالتزمن استدلال می کند که در بسیاری از آثار مدرن، عکس خود را به عنوان ضامن هویت، چه واقعی و چه ساختگی، نشان می دهد. از Roland Barthess Camera Lucida تا Ridley Scotts Blade Runner، WG Sebalds Austerlitz تا Alison Bechdels Fun Homeما ردپایی پیدا کردیم سوژه های فراری عکاسی در سراسر فرهنگ معاصر. در نهایت، داگرئوتیپ نشان می‌دهد که چگونه عکس، در عین حال یادگاری شخصی و شاهد مادی، الهام‌بخش طیفی از شیوه‌های هنری و انتقادی مدرن است.