توضیحات
The lives of Raymond Aron and Charles de Gaulle intersected at significant moments in twentieth-century history, though they differed on many issues during World War II and over the subsequent decades. Aron, for example, distinguished between the attitude and responsibility of the Vichy government and the French Nazi collaborators in Paris, unlike de Gaulle, who regarded anyone who obeyed Marshal Petain as a traitor. In the postwar period, Aron differed from de Gaulle on a number of issues, including Algeria. But the strongest direct criticism by Aron of de Gaulle’s language and policy resulted after a 1967 press conference, where he referred to Jews as ‘an elite people, self-assured and domineering.’
This comment led Aron to write DeGaulle, Israel and the Jews. Aron saw de Gaulle conflating the issues of Israel and that of French Jews, and the question of Israeli policy in 1967 and other times. He stressed the right of individuals to be, at the same time, French and Jewish, and raised the question of whether de Gaulle intended to deliver a message to the Jews in the Diaspora or simply wanted to attack those in Israel. While Aron did not accuse de Gaulle of anti-Semitism, he felt that for the first time in postwar Europe, a leader had used language that lent respectability to anti-Semitism and made it legitimate.
De Gaulle, Israel and the Jews, translated from the French by John Sturrock and graced with a new introductory essay by Michael Curtis, allows us the opportunity to raise questions about de Gaulle and his policy in the Middle East. Was he anti-Semitic? What were his real attitudes and policies toward Israel, and how did they relate to his policies on the Middle East and on international affairs? This is a volume of contemporary relevance for students of political science, Middle East affairs, and international policy.
————————————————————–
ترجمه ماشینی :
زندگی ریموند آرون و شارل دوگل در مقاطع مهمی در تاریخ قرن بیستم با هم تلاقی پیدا کرد، اگرچه آنها در بسیاری از مسائل در طول جنگ جهانی دوم و دهههای بعدی متفاوت بودند. برای مثال، آرون بر خلاف دوگل که هرکس از مارشال پتن را اطاعت می کرد، خائن می دانست، بین نگرش و مسئولیت دولت ویشی و همکاران نازی فرانسه در پاریس تفاوت قائل شد. در دوره پس از جنگ، آرون در بسیاری از مسائل از جمله الجزایر با دوگل تفاوت داشت. اما شدیدترین انتقاد مستقیم آرون از زبان و سیاست دوگل پس از یک کنفرانس مطبوعاتی در سال 1967 انجام شد، جایی که او از یهودیان به عنوان “مردمی نخبه، مطمئن و سلطه گر” یاد کرد.
این اظهار نظر باعث شد که آرون به این سمت برود. دیگل، اسرائیل و یهودیان را بنویسید. آرون دید که دوگل در سال 1967 و مواقع دیگر، مسائل اسرائیل و یهودیان فرانسوی و مسئله سیاست اسرائیل را در هم می آمیزد. او بر حق افراد برای فرانسوی و یهودی بودن همزمان تأکید کرد و این سؤال را مطرح کرد که آیا دوگل قصد دارد پیامی به یهودیان در دیاسپورا برساند یا صرفاً میخواهد به آنها در اسرائیل حمله کند؟ در حالی که آرون دوگل را به یهودستیزی متهم نکرد، اما احساس کرد که برای اولین بار در اروپای پس از جنگ، یک رهبر از زبانی استفاده کرده است که به یهودی ستیزی احترام می گذارد و آن را مشروع می کند.
دوگل، اسرائیل و یهودیان، که توسط جان استوروک از فرانسوی ترجمه شده و با مقاله مقدماتی جدیدی از مایکل کورتیس تزیین شده است، به ما این فرصت را می دهد تا سوالاتی را درباره دوگل و سیاست او در خاورمیانه مطرح کنیم. آیا او یهودستیز بود؟ نگرش ها و سیاست های واقعی او در قبال اسرائیل چه بود و چه ارتباطی با سیاست های او در خاورمیانه و امور بین المللی داشت؟ این یک جلد از ارتباط معاصر برای دانشجویان علوم سیاسی، امور خاورمیانه، و سیاست بینالملل است.
tag : دانلود کتاب دوگل، اسرائیل و یهودیان , Download دوگل، اسرائیل و یهودیان , دانلود دوگل، اسرائیل و یهودیان , Download De Gaulle, Israel and the Jews Book , دوگل، اسرائیل و یهودیان دانلود , buy دوگل، اسرائیل و یهودیان , خرید کتاب دوگل، اسرائیل و یهودیان , دانلود کتاب De Gaulle, Israel and the Jews , کتاب De Gaulle, Israel and the Jews , دانلود De Gaulle, Israel and the Jews , خرید De Gaulle, Israel and the Jews , خرید کتاب De Gaulle, Israel and the Jews ,
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.