توضیحات
In 2011, the international community watched as a shockingly unlikely community of citizens toppled three of the world’s most entrenched dictators: Ben Ali in Tunisia, Mubarak in Egypt, and Qaddafi in Libya. This movement of cascading democratization, commonly known as the Arab Spring, was planned and executed not by political parties, but by students, young entrepreneurs, and the rising urban middle class. International experts and the popular press have pointed to the near-identical reliance on digital media in all three movements, arguing that these authoritarian regimes were in essence defeated by the Internet. Is that true? Should Mubarak blame Twitter for his sudden fall from power? Did digital media ’cause’ the Arab Spring?
In Democracy’s Fourth Wave?, Philip N. Howard and Muzammil M. Hussain examine the complex role of the Internet, mobile phones, and social networking applications in the Arab Spring. Examining digital media access, level of grievance, and levels of protest for popular democratization in 16 countries in the Middle East and North Africa, Howard and Hussain conclude that digital media was neither the most nor the least important cause of the Arab Spring. Instead, they illustrate a complex web of conjoined causal factors for social mobilization. The Arab revolts cascaded across countries largely because digital media allowed communities to realize shared grievances and nurtured transportable strategies for mobilizing against dictators. Individuals were inspired to protest for personal reasons, but through social media they acted collectively.
Democracy’s Fourth Wave examines not only the unexpected evolution of events during the Arab Spring, but the longer history of desperate-and creative-digital activism through the Arab world.
————————————————————–
ترجمه ماشینی :
در سال 2011 ، جامعه بین المللی به عنوان یک جامعه تکان دهنده بعید از شهروندان ، سه مورد از دیکتاتورهای جذاب جهان را سرنگون کرد: بن علی در تونس ، مبارک در مصر و قذافی در لیبی. این جنبش دموکراتیک سازی آبشار ، که معمولاً با عنوان بهار عربی شناخته می شود ، نه توسط احزاب سیاسی بلکه توسط دانشجویان ، کارآفرینان جوان و در حال افزایش طبقه متوسط شهری برنامه ریزی و اجرا شد. کارشناسان بین المللی و مطبوعات مردمی به اعتماد به نفس تقریباً یکسان به رسانه های دیجیتال در هر سه جنبش اشاره کرده اند و استدلال می کنند که این رژیم های اقتدارگرا در اصل توسط اینترنت شکست خورده اند. آیا این درست است؟ آیا مبارک باید توییتر را به خاطر سقوط ناگهانی خود از قدرت مقصر دانست؟ آیا رسانه های دیجیتال بهار عربی را به وجود آوردند؟ هوارد و حسین با بررسی دسترسی به رسانه های دیجیتال ، سطح شکایت و سطح اعتراض به دموکراتیک سازی مردمی در 16 کشور در خاورمیانه و شمال آفریقا ، نتیجه می گیرند که رسانه های دیجیتال نه بیشترین و مهمترین علت بهار عربی بودند. درعوض ، آنها یک شبکه پیچیده از عوامل علیت پیوسته برای بسیج اجتماعی را نشان می دهند. شورش های عربی در سراسر کشورها عمدتاً به این دلیل که رسانه های دیجیتال به جوامع اجازه می دادند شکایات مشترک را تحقق بخشند و استراتژی های قابل حمل را برای بسیج در برابر دیکتاتورها پرورش دهند. افراد به دلایل شخصی الهام گرفته شدند ، اما از طریق رسانه های اجتماعی به صورت جمعی عمل می کردند. جهان عرب
tag : دانلود کتاب دموکراسی ös موج چهارم؟: رسانه های دیجیتال و بهار عربی , Download دموکراسی ös موج چهارم؟: رسانه های دیجیتال و بهار عربی , دانلود دموکراسی ös موج چهارم؟: رسانه های دیجیتال و بهار عربی , Download DemocracyÖs Fourth Wave?: Digital Media and the Arab Spring Book , دموکراسی ös موج چهارم؟: رسانه های دیجیتال و بهار عربی دانلود , buy دموکراسی ös موج چهارم؟: رسانه های دیجیتال و بهار عربی , خرید کتاب دموکراسی ös موج چهارم؟: رسانه های دیجیتال و بهار عربی , دانلود کتاب DemocracyÖs Fourth Wave?: Digital Media and the Arab Spring , کتاب DemocracyÖs Fourth Wave?: Digital Media and the Arab Spring , دانلود DemocracyÖs Fourth Wave?: Digital Media and the Arab Spring , خرید DemocracyÖs Fourth Wave?: Digital Media and the Arab Spring , خرید کتاب DemocracyÖs Fourth Wave?: Digital Media and the Arab Spring ,
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.