توضیحات
Mountain lion barbacoa. Margarita’s yam souffl. Pastel de Choclo, a.k.a. Rodeo Pie. And for dessert, perhaps, Miss Ruby Cupcakes. These are but a few of the gustatory memories of John Weston that waft us on a poignant journey into the past in the company of a gifted writer and unabashed bon vivant.
The place is Skull Valley in central Arizona, the time the 1930s. Taking food as his theme, Weston paints an instructive and often hilarious portrait of growing up, of rural family life under difficult circumstances, and of a remote Arizona community trying to hold body and soul together during tough times. His book recalls life in a lineman’s shack, interlaced with ‘disquisitions on swamp life, rotting water, and the complex experience of finding enough to eat during the Great Depression.’
Central to Weston’s account is his mother Eloine, a valiant woman rearing a large brood in poverty with little help from her husband. Eloine cooks remarkably well—master of a small repertory from which she coaxes ideas surprising even to herself—and feeds her family on next to nothing. She is a woman whose first instinct is to cry out ‘Lord, what am I going to feed them’ whenever visitors show up close to mealtime. Recalls Weston, ‘Her strength lay in a practical- and poverty-born sense that there must be more edible food in the world than most people realized,’ and he swears that six out of seven meals were from parts of four or five previous meals coming round again, like the buckets on a Ferris wheel.
Although Weston evokes a fond remembrance of a bygone era that moves from Depression-era Skull Valley to wartime Prescott, rest assured: food—its acquisition, its preparation, its wholehearted enjoyment—is the foundation of this book. ‘I did not have a deprived childhood, despite its slim pickings,’ writes Weston. ‘If I recall a boiling pig’s head now and then, it is not to be read as some Jungian blip from Lord of the Flies but simply a recurring flicker of food-memory.’ Whether remembering his father’s occasional deer poaching or his community’s annual Goat Picnic, Weston laces his stories with actual recipes—even augmenting his instructions for roasted wild venison with tips for preparing jerky.
Dining at the Lineman’s Shack teems with sparkling allusions, both literary and culinary, informed by Weston’s lifetime of travels. Even his nagging memory of desperate boyhood efforts to trade his daily peanut-butter sandwich for bacon-and-egg, baloney, jelly, or most anything else is tempered by his acquaintance with ‘the insidious sa-teh sauce in Keo Sananikone’s hole-in-the-wall restaurant on Kapahulu Street’—a peanut-butter-based delicacy for which he obligingly provides the ingredients (and which he promises will keep, refrigerated in a jar, for several weeks before baroque things begin to grow on it).
Through this tantalizing smorgasbord of memories, stories, and recipes, John Weston has fashioned a wholly captivating commentary on American culture, both in an earlier time and in our own. Dining at the Lineman’s Shack is a book that will satisfy any reader’s hunger for the unusual—and a book to savor, in every sense of the word.
————————————————————–
ترجمه ماشینی :
شیر کوهی بارباکوآ. سوفله یام مارگاریتا. Pastel de Choclo، با نام مستعار Rodeo Pie. و برای دسر، شاید کاپ کیک خانم روبی. اینها تنها تعدادی از خاطرات خوش ذوق جان وستون هستند که ما را در سفری تلخ به گذشته در همراهی نویسنده ای با استعداد و بون ویوان بی شرمانه به حرکت در می آورند.
این مکان دره جمجمه در مرکز آریزونا است، زمانی که دهه 1930 وستون با در نظر گرفتن غذا به عنوان موضوع خود، پرتره ای آموزنده و اغلب خنده دار از بزرگ شدن، زندگی خانوادگی روستایی در شرایط سخت، و جامعه ای دورافتاده آریزونا در تلاش برای نگه داشتن روح و جسم در زمان های سخت ترسیم می کند. کتاب او زندگی در کلبه یک خطنما را به یاد میآورد که با «تحقیقات در مورد زندگی در باتلاق، آب پوسیده، و تجربه پیچیده یافتن غذای کافی در طول رکود بزرگ» در هم آمیخته است.
مرکز گزارش وستون، مادرش است. الوئین، زنی دلاور که در فقر و با کمک اندک شوهرش، بچه های بزرگی را پرورش می دهد. الوین به طرز قابل توجهی خوب آشپزی میکند و استاد یک رپرتوار کوچک است که از آن ایدههای شگفتانگیز حتی برای خودش میسازد و خانوادهاش را تقریباً از هیچ چیز تغذیه نمیکند. او زنی است که اولین غریزه اش این است که هر وقت بازدیدکنندگان نزدیک به وقت غذا آمدند، فریاد بزند: «خداوندا، چه چیزی به آنها غذا بدهم». وستون به یاد میآورد: «قدرت او در یک مفهوم عملی و ناشی از فقر بود که باید در دنیا غذای خوراکی بیشتری از آنچه بیشتر مردم تصور میکردند وجود داشته باشد، و سوگند یاد میکند که از هر هفت وعدهی غذایی، شش وعده غذایی مربوط به قسمتهایی از چهار یا پنج وعده غذایی قبلی بوده است. دوباره میآید، مثل سطلهای چرخ و فلک.
اگرچه وستون خاطرهای از دوران گذشته را تداعی میکند که از دره جمج
tag : دانلود کتاب غذا خوردن در کلبه لاینمن , Download غذا خوردن در کلبه لاینمن , دانلود غذا خوردن در کلبه لاینمن , Download Dining at the Lineman’s Shack Book , غذا خوردن در کلبه لاینمن دانلود , buy غذا خوردن در کلبه لاینمن , خرید کتاب غذا خوردن در کلبه لاینمن , دانلود کتاب Dining at the Lineman’s Shack , کتاب Dining at the Lineman’s Shack , دانلود Dining at the Lineman’s Shack , خرید Dining at the Lineman’s Shack , خرید کتاب Dining at the Lineman’s Shack ,
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.