توضیحات
For 1,600 years Dioscorides (ca. AD 40-80) was regarded as the foremost authority on drugs. He knew mild laxatives and strong purgatives, analgesics for headaches, antiseptics for wounds, emetics to rid one of ingested poisons, chemotherapy agents for cancer treatments, and even oral contraceptives. Why, then, have his works remained obscure in recent centuries? Because of one small oversight (Dioscorides himself thought it was self-evident): he failed to describe his method for organizing drugs by their affinities. This omission led medical authorities to use his materials as a guide to pharmacy while overlooking Dioscorides’ most valuable contribution–his empirically derived method for observing and classifying drugs by clinical testing.
Dioscorides’ De materia medica, a five-volume work, was written in the first century. Here revealed for the first time is the thesis that Dioscorides wrote more than a lengthy guide book. He wrote a great work of science. He had said that he discovered the natural order and would demonstrate it by his arrangement of drugs from plants, minerals, and animals. Until John M. Riddle’s pathfinding study, no one saw the genius of his system. Botanists from the eighteenth century often attempted to find his unexplained method by identifying the sequences of his plants according to the Linnean system but, while there are certain patterns, there remained inexplicable incoherencies. However, Dioscorides’ natural order as set down in De materia medica was determined by drug affinities as detected by his acute, clinical ability to observe drug reactions in and on the body. So remarkable was his ability to see relationships that, in some cases, he saw what we know to be common chemicals shared by plants of the same and related species and other natural product drugs from animal and mineral sources.
Western European and Islamic medicine considered Dioscorides the foremost authority on drugs, just as Hippocrates is regarded as the Father of Medicine. They saw him point the way but only described the end of his finger, despite the fact that in the sixteenth century alone there were over one hundred books published on him. If he had explained what he thought to be self-evident, then science, especially chemistry and medicine, would almost certainly have developed differently. In this culmination of over twenty years of research, Riddle employs modern science and anthropological studies innovatively and cautiously to demonstrate the substance to Dioscorides’ authority in medicine.
————————————————————–
ترجمه ماشینی :
به مدت 1600 سال دیوسکوریدس (حدود 40-80 پس از میلاد) به عنوان برجسته ترین مرجع در زمینه مواد مخدر در نظر گرفته می شد. او مسهلهای ملایم و پاککنندههای قوی، مسکنهای سردرد، ضدعفونیکنندههای زخمها، استفراغکنندهها برای دفع سموم بلعیده شده، داروهای شیمیدرمانی برای درمان سرطان و حتی داروهای ضدبارداری خوراکی را میشناخت. پس چرا آثار او در قرون اخیر مبهم مانده است؟ به دلیل یک غفلت کوچک (خود دیوسکوریدس فکر می کرد که بدیهی است): او نتوانست روش خود را برای سازماندهی داروها بر اساس قرابت آنها توصیف کند. این غفلت باعث شد که مقامات پزشکی از مواد او به عنوان راهنمای داروسازی استفاده کنند و در عین حال از ارزشمندترین سهم دیوسکوریدس – روش مشتق شده تجربی او برای مشاهده و طبقهبندی داروها با آزمایش بالینی، استفاده کنند.
De materia medica Dioscorides یک اثر پنج جلدی، در قرن اول نوشته شده است. در اینجا برای اولین بار این تز آشکار می شود که دیوسکوریدس بیش از یک کتاب راهنمای طولانی نوشته است. او یک اثر علمی بزرگ نوشت. او گفته بود که نظم طبیعی را کشف کرده و آن را با ترتیب دادن داروهای خود از گیاهان، مواد معدنی و حیوانات نشان خواهد داد. تا قبل از مطالعه مسیریابی جان ام. ریدل، هیچ کس نبوغ سیستم او را ندید. گیاهشناسان قرن هجدهم اغلب سعی میکردند روش غیرقابل توضیح او را با شناسایی توالیهای گیاهان او بر اساس سیستم Linnean بیابند، اما در حالی که الگوهای خاصی وجود دارد، ناهماهنگیهای غیرقابل توضیحی باقی میماند. با این حال، نظم طبیعی دیوسکوریدس همانطور که در De materia medica تنظیم شده است با تمایلات دارویی که توسط توانایی حاد و بالینی او برای مشاهده واکنش های دارویی در داخل و روی بدن تشخیص داده می شود، تعیین شد. توانایی او در دیدن روابط به قدری قابل توجه بود که در برخی موارد، آنچه را که ما می دانیم به عنوان مواد شیمیایی رایج مشترک گیاهان از گونه های مشابه و مرتبط و سایر داروهای فرآورده طبیعی از منابع حیوانی و معدنی مشاهده می کرد.
طب اروپای غربی و اسلامی، دیوسکوریدس را برترین مرجع داروها میدانستند، همانطور که بقراط را پدر طب میدانند. آنها او را دیدند که راه را نشان می دهد، اما فقط انتهای انگشتش را توصیف کردند، علیرغم این واقعیت که تنها در قرن شانزدهم بیش از صد کتاب در مورد او منتشر شده بود. اگر او آنچه را بدیهی میدانست توضیح میداد، قطعاً علم، بهویژه شیمی و پزشکی، به گونهای دیگر پیشرفت میکرد. ریدل در این اوج بیش از بیست سال تحقیق، علم مدرن و مطالعات انسانشناسی را بهطور مبتکرانه و محتاطانه به کار میگیرد تا این ماده را به قدرت دیوسکوریدس در پزشکی نشان دهد.
tag : دانلود کتاب دیوسکوریدها در داروسازی و پزشکی , Download دیوسکوریدها در داروسازی و پزشکی , دانلود دیوسکوریدها در داروسازی و پزشکی , Download Dioscorides on Pharmacy and Medicine Book , دیوسکوریدها در داروسازی و پزشکی دانلود , buy دیوسکوریدها در داروسازی و پزشکی , خرید کتاب دیوسکوریدها در داروسازی و پزشکی , دانلود کتاب Dioscorides on Pharmacy and Medicine , کتاب Dioscorides on Pharmacy and Medicine , دانلود Dioscorides on Pharmacy and Medicine , خرید Dioscorides on Pharmacy and Medicine , خرید کتاب Dioscorides on Pharmacy and Medicine ,
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.