دانلود کتاب Enemy in the Blood: Malaria, Environment, and Development in Argentina – دشمن در خون: مالاریا، محیط زیست و توسعه در آرژانتین

Enemy in the Blood: Malaria, Environment, and Development in Argentina examines the dramatic yet mostly forgotten history of malaria control in northwest Argentina. Carter traces the evolution of malaria science and policy in Argentina from the diseases emergence as a social problem in the 1890s to its effective eradication by 1950. Malaria-control proponents saw the campaign as part of a larger project of constructing a modern identity for Argentina. Insofar as development meant building a more productive, rational, and hygienic society, the perceptions of a culturally backwards and disease-ridden interior prevented Argentina from joining the ranks of modern nations. The path to eradication, however, was not easy due to complicated public health politics, inappropriate application of foreign malaria control strategies, and a habitual misreading of the distinctive ecology of malaria in the northwest, especially the unique characteristics of the local mosquito vector. Homegrown scientific expertise, a populist public health agenda, and an infusion of new technologies eventually brought a rapid end to malarias scourge, if not the cure for regional underdevelopment.

دشمن در خون: مالاریا، محیط زیست و توسعه در آرژانتین تاریخچه دراماتیک و در عین حال فراموش شده کنترل مالاریا در شمال غربی آرژانتین را بررسی می کند. کارتر تکامل علم و سیاست مالاریا در آرژانتین را از ظهور بیماری‌ها به عنوان یک مشکل اجتماعی در دهه 1890 تا ریشه‌کنی مؤثر آن تا سال 1950 دنبال می‌کند. طرفداران کنترل مالاریا این کمپین را بخشی از پروژه بزرگ‌تر ساختن هویت مدرن برای آرژانتین می‌دانستند. تا آنجا که توسعه به معنای ساختن جامعه ای مولد، منطقی و بهداشتی تر بود، تصورات داخلی از نظر فرهنگی عقب مانده و آلوده به بیماری مانع از پیوستن آرژانتین به صفوف کشورهای مدرن شد. با این حال، مسیر ریشه‌کنی به دلیل سیاست‌های پیچیده بهداشت عمومی، استفاده نامناسب از استراتژی‌های کنترل مالاریا خارجی، و برداشت نادرست از بوم‌شناسی متمایز مالاریا در شمال غرب، به‌ویژه ویژگی‌های منحصربه‌فرد ناقل پشه محلی، آسان نبود. تخصص علمی داخلی، برنامه بهداشت عمومی پوپولیستی، و تزریق فن آوری های جدید در نهایت به بلای مالاریا پایان سریع داد، اگر نه درمان توسعه نیافتگی منطقه ای.