دانلود کتاب H⌐lio Oiticica: Folding the Frame – H⌐lio Oiticica: تا کردن قاب

Hlio Oiticica (193780) was one of the most brilliant Brazilian artists of the 1960s and 1970s. He was a forerunner of participatory art, and his melding of geometric abstraction and bodily engagement has influenced contemporary artists from Cildo Meireles and Ricardo Basbaum to Gabriel Orozco, Dominique Gonzalez-Foerster, and Olafur Eliasson. This book examines Oiticicas impressive works against the backdrop of Brazils dramatic postwar push for modernization.

From Oiticicas late 1950s experiments with painting and color to his mid-1960s wearable Parangols , Small traces a series of artistic procedures that foreground the activation of the spectator. Analyzing works, propositions, and a wealth of archival material, she shows how Oiticicas practice recastin a sense foldedBrazils utopian vision of progress as well as the legacy of European constructive art. Ultimately, the book argues that the effectiveness of Oiticicas participatory works stems not from a renunciation of art, but rather from their ability to produce epistemological models that reimagine the traditional boundaries between art and life.

Hlio Oiticica (193780) یکی از درخشان ترین هنرمندان برزیلی دهه 1960 و 1970 بود. او پیشرو هنر مشارکتی بود و ادغام انتزاع هندسی و درگیری بدنی او بر هنرمندان معاصر از کیلدو مایرلس و ریکاردو باسبام تا گابریل اوروزکو، دومینیک گونزالس-فورستر و اولافور الیسون تأثیر گذاشته است. این کتاب آثار چشمگیر Oiticicas را در پس‌زمینه تلاش‌های دراماتیک برزیل پس از جنگ برای مدرن‌سازی بررسی می‌کند.

از آزمایش‌های Oiticicas در اواخر دهه 1950 با نقاشی و رنگ تا پوشیدنی او در اواسط دهه 1960 Parangols، Small مجموعه‌ای از رویه‌های هنری را دنبال می‌کند که فعال شدن تماشاگر را پیش‌زمینه می‌کند. او با تجزیه و تحلیل آثار، گزاره‌ها و انبوهی از مطالب آرشیوی، نشان می‌دهد که چگونه Oiticicas یک دیدگاه آرمان‌شهری برزیل از پیشرفت و همچنین میراث هنر سازنده اروپایی را بازسازی می‌کند. در نهایت، این کتاب استدلال می‌کند که اثربخشی آثار مشارکتی Oiticicas نه از کنار گذاشتن هنر، بلکه از توانایی آن‌ها در تولید مدل‌های معرفت‌شناختی ناشی می‌شود که مرزهای سنتی بین هنر و زندگی را دوباره تصور می‌کنند.