توضیحات
Nepal is a country of multi-cultural, multi-religious, multi-lingual, pluralistic, and mosaic society. Ethnic communities have their distinct healing practices. It has been widely felt that access to modern medication in rural and urban communities is very low; despite the service, the government has made outlets available even at the periphery level. Health Care practices – Modern, Traditional, Self-medication, and Alternative are existed in almost every community and are an indispensable part of our health system. Merely establishing Sub-Health Posts and training for Health Workers cannot ensure access to health services and requires an attempt on the Socio-economic assessment and cultural and behavioral diagnosis.
Rajbanshi is one of the ethnic groups living in Nepal’s Morang and Jhapa districts. Their estimated population is fairly above 0.1 million (CBS, 1991). This study was an exploratory, descriptive, cross-sectional, and qualitative study based on a household survey. The study has assessed the disease prevalence, healing or caring practices, and determinants of health-seeking behavior.
This study was undertaken in two Village Development Committees (VDC) of Morang district in 2001 with the Specific objectives of: (1) to discover the practices of using traditional and modern medicine in the community. (2) Assess the satisfaction and dissatisfaction with traditional medicine, modern medicine, or health services. (3) Assess the expenses on health care. (4) Know various self-care methods and types of therapy consumers use. Attempts to 175 households’ visits were made, particularly the head of the households as respondents of the study. A Rajbanshi graduate and one more interviewer were trained before going to the community. With the help of these two-trained interviewers, the researcher carried out interviews and conducted Focus Group Discussions.
Major findings
Rajbanshi ethnic in Katahari and Baijanathpur VDC were found to have a literacy rate of 65% in the sample taken. The principal occupation is agriculture. Most people fall in the category of having no land to less than 2 bighas. The average family size is 5.76 persons. Attempts to interview mostly heads of the 175 households were made in two VDCs. And 61% of males and 39% of females reported being sick.
A proportion percentage of the common type of ailments was reported, such as headache, body aches, weakness (50.8), and then ARI (44), fever (30.8), Eye/ENT(18.8), and diarrhea (13.7) were reported respectively. The distribution of reported illness was highest among those over 66 years of age than among 55-65 and 46-55, respectively. People were found adopting Modern medication, Self-medication, and Alternative-medication. Dhami Jhakri/Shaman, retailers were common practices under self-medication. 72.0% of patients used private clinics, whereas only 15.4% had used health post-service.
Poor were adopting self-medication higher than other economic strata were found to be statistically significant (P=0.0160). Similarly, the rich were adopting alternative medication more than the poor, which was statistically significant (P=0.0000). Uneducated people used self-medication more than educated, which was statistically highly significant (P=0.0000063).
The average treatment cost is Rs. 1031.64 (SD=6). 73.1% of patients were reported as unable to afford the expenses for treatment. They had taken either loan (14%) or had to sell land, animals, grains, or personal belongings (53%). The bulk proportion (57.8%) of expenses fell on buying drugs and fees (19.55%). After that, for transportation, 5%, helpers, 3.74%, and others, 13.84%. Therefore, the concern about the unaffordability of treatment costs for modern medication is striking.
Utilization of PHC services: They were found familiar with going to EPI-Camp (79.4%) to get a vaccination for their children. They are also familiar with FCHV and recognize her services. Most people know their FCHV (50.2%) and used to take service from her. On the other hand, more than 89.2% population was found still unknown to MCHW, TBA, and PHC-ORC and its services.
Cost: The proportion of people paying between Rs.51-200 was 39% of the sample. But the average expenditure per patient was Rs. 1031.64 (i.e. mean, and SD=6) for a treatment. It is unaffordable for 73.2% of people, so they take loans or sell their belongings for treatment. Most of their expense goes to buying drugs and paying fees. The rest portion was expensed for transportation, helper cost, and others.
Satisfaction: Rich were found satisfied with alternative medicine, which was found statistically significant (0.0050). Educated patients were also satisfied with alternative medicine, which was statistically significant (P=0.0000).
Recommendations
Based on the findings, the following recommendations could be made as follows: Since the majority of the poor people go for self-medication and the private clinic was perceived to be expensive, the personnel of the self-medication or service providers such as Dhami/ Jhakri/ Shaman, the retailer needs to be oriented on a referral system. Since 73.2% of people cannot afford treatment, free mobile health camps should be provisioned for the poor.
Since 89.2% of the population was unknown to MCHW, TBA, and PHC-ORC services, training and awareness programs should be given to service providers and users.
————————————————————–
ترجمه ماشینی :
نپال کشوری با جامعه چند فرهنگی، چند مذهبی، چند زبانه، کثرت گرا و موزاییک است. جوامع قومی شیوه های درمانی متمایز خود را دارند. به طور گسترده احساس می شود که دسترسی به داروهای مدرن در جوامع روستایی و شهری بسیار کم است. علیرغم خدمات، دولت حتی در سطح پیرامونی نیز در دسترس قرار داده است. شیوه های مراقبت بهداشتی – مدرن، سنتی، خوددرمانی و جایگزین تقریباً در هر جامعه وجود دارد و بخشی ضروری از سیستم سلامت ما هستند. صرف ایجاد پست های زیر بهداشتی و آموزش کارکنان بهداشتی نمی تواند دسترسی به خدمات بهداشتی را تضمین کند و نیازمند تلاش برای ارزیابی اجتماعی-اقتصادی و تشخیص فرهنگی و رفتاری است. راجبنشی یکی از اقوام ساکن در نواحی مورانگ و جاپا نپال است. جمعیت تخمینی آنها تقریباً بیش از 0.1 میلیون نفر است (CBS، 1991). این مطالعه یک مطالعه اکتشافی، توصیفی، مقطعی و کیفی بر اساس پیمایش خانوار بود. این مطالعه شیوع بیماری، شیوههای درمانی یا مراقبتی و عوامل تعیینکننده رفتار سلامتی را ارزیابی کرده است. این مطالعه در دو کمیته انکشاف دهکده (VDC) ولسوالی مورنگ در سال 2001 با اهداف خاص: (1) کشف شیوه های استفاده از طب سنتی و مدرن در جامعه انجام شد. (2) ارزیابی رضایت و نارضایتی از طب سنتی، طب مدرن یا خدمات بهداشتی. (3) هزینه های مربوط به مراقبت های بهداشتی را ارزیابی کنید. (4) روش های مختلف خودمراقبتی و انواع درمان هایی که مصرف کنندگان استفاده می کنند را بشناسید. تلاش برای بازدید 175 خانوار، به ویژه سرپرست خانوار به عنوان پاسخ دهندگان این مطالعه انجام شد. یک فارغ التحصیل راجبنشی و یک مصاحبه کننده دیگر قبل از رفتن به جامعه آموزش دیده اند. با کمک این دو مصاحبهگر آموزشدیده، محقق مصاحبههایی انجام داد و بحثهای گروهی متمرکز را انجام داد. \ یافتههای اصلی قومیت راجبنشی در Katahari و Baijanathpur VDC دارای نرخ باسوادی 65% در نمونه گرفته شده بود. شغل اصلی کشاورزی است. اکثر مردم در دسته نداشتن زمین با کمتر از 2 بیگاس قرار می گیرند. میانگین تعداد خانواده 5.76 نفر است. تلاش برای مصاحبه بیشتر با سرپرستان 175 خانوار در دو VDC انجام شد. و 61 درصد از مردان و 39 درصد از زنان گزارش کردند که بیمار هستند. درصد نسبتی از انواع شایع بیماری ها مانند سردرد، بدن درد، ضعف (50.8) و سپس ARI (44)، تب (30.8)، چشم/ENT (18.8) و اسهال (13.7) گزارش شده است. به ترتیب گزارش شده است. توزیع بیماری گزارش شده به ترتیب در بین افراد بالای 66 سال بیشتر از 55-65 و 46-55 بود. مشخص شد که افراد از داروهای مدرن، خود درمانی و داروهای جایگزین استفاده می کنند. Dhami Jhakri/Shaman، خرده فروشان شیوه های رایج تحت خوددرمانی بودند. 72.0 درصد از بیماران از کلینیک های خصوصی استفاده می کردند، در حالی که تنها 15.4 درصد از خدمات پس از خدمات بهداشتی استفاده می کردند. فقیر در اتخاذ خود درمانی بالاتر از سایر اقشار اقتصادی از نظر آماری معنی دار بود (0160/0=P). به طور مشابه، ثروتمندان بیش از فقرا از داروهای جایگزین استفاده می کردند که از نظر آماری معنی دار بود (0000/0=P). افراد بی سواد بیشتر از افراد تحصیلکرده از خود درمانی استفاده کردند که از نظر آماری بسیار معنی دار بود (00000063/0=P). میانگین هزینه درمان Rs است. 1031.64 (SD=6). 1/73 درصد از بیماران توانایی پرداخت هزینه های درمان را نداشتند. آنها یا وام گرفته بودند (14%) یا مجبور بودند زمین، حیوانات، غلات یا وسایل شخصی (53%) را بفروشند. بخش عمده (57.8٪) از هزینه ها مربوط به خرید داروها و هزینه ها (19.55٪) است. پس از آن، برای حمل و نقل، 5٪، کمک ها، 3.74٪، و دیگران، 13.84٪. بنابراین، نگرانی در مورد مقرون به صرفه نبودن هزینه های درمان برای داروهای مدرن قابل توجه است. استفاده از خدمات PHC: آنها با رفتن به EPI-Camp (79.4%) برای واکسیناسیون فرزندان خود آشنا شدند. آنها همچنین با FCHV آشنا هستند و خدمات او را می شناسند. اکثر مردم FCHV خود را می شناسند (50.2%) و قبلاً از او خدمات می گرفتند. از سوی دیگر، بیش از 89.2 درصد جمعیت هنوز برای MCHW، TBA و PHC-ORC و خدمات آن ناشناخته بودند. هزینه: نسبت افرادی که بین 51 تا 200 روپیه پرداخت کردند 39 درصد نمونه بود. اما میانگین هزینه برای هر بیمار روپیه بود. 1031.64 (یعنی میانگین و SD=6) برای یک درمان. برای 73.2 درصد از مردم مقرون به صرفه نیست، بنابراین آنها وام می گیرند یا وسایل خود را برای درمان می فروشند. بیشتر هزینه آنها صرف خرید دارو و پرداخت هزینه می شود. مابقی برای حمل و نقل، هزینه کمک و غیره هزینه شد. رضایت: ثروتمندان از طب جایگزین راضی بودند که از نظر آماری معنی دا
tag : دانلود کتاب رفتار جستجوی سلامت جامعه رجبانشی , Download رفتار جستجوی سلامت جامعه رجبانشی , دانلود رفتار جستجوی سلامت جامعه رجبانشی , Download Health Seeking Behavior of Rajbanshi Community Book , رفتار جستجوی سلامت جامعه رجبانشی دانلود , buy رفتار جستجوی سلامت جامعه رجبانشی , خرید کتاب رفتار جستجوی سلامت جامعه رجبانشی , دانلود کتاب Health Seeking Behavior of Rajbanshi Community , کتاب Health Seeking Behavior of Rajbanshi Community , دانلود Health Seeking Behavior of Rajbanshi Community , خرید Health Seeking Behavior of Rajbanshi Community , خرید کتاب Health Seeking Behavior of Rajbanshi Community ,
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.