دانلود کتاب Hiroshima Traces: Time, Space, and the Dialectics of Memory – آثار هیروشیما: زمان، مکان و دیالکتیک حافظه

Remembering Hiroshima, the city obliterated by the world’s first nuclear attack, has been a complicated and intensely politicized process, as we learn from Lisa Yoneyama’s sensitive investigation of the ‘dialectics of memory.’ She explores unconventional texts and dimensions of culture involved in constituting Hiroshima memoriesincluding history textbook controversies, discourses on the city’s tourism and urban renewal projects, campaigns to preserve atomic ruins, survivors’ testimonial practices, ethnic Koreans’ narratives on Japanese colonialism, and the feminized discourse on peacein order to illuminate the politics of knowledge about the past and present. In the way battles over memories have been expressed as material struggles over the cityscape itself, we see that not all share the dominant remembering of Hiroshima’s disaster, with its particular sense of pastness, nostalgia, and modernity. The politics of remembering, in Yoneyama’s analysis, is constituted by multiple and contradictory senses of time, space, and positionality, elements that have been profoundly conditioned by late capitalism and intensifying awareness of post-Cold War and postcolonial realities.

Hiroshima Traces, besides clarifying the discourse surrounding this unforgotten catastrophe, reflects on questions that accompany any attempts to recover marginalized or silenced experiences. At a time when historical memories around the globe appear simultaneously threatening and in danger of obliteration, Yoneyama asks how acts of remembrance can serve the cause of knowledge without being co-opted and deprived of their unsettling, self-critical qualities.

یادآوری هیروشیما، شهری که توسط اولین حمله اتمی جهان محو شد، فرآیندی پیچیده و به شدت سیاسی شده است، همانطور که از تحقیقات حساس لیزا یونیاما در مورد “دیالکتیک حافظه” می آموزیم. او متون غیر متعارف و ابعاد فرهنگ دخیل در تشکیل خاطرات هیروشیما از جمله بحث‌های کتاب درسی تاریخ، گفتمان‌های مربوط به گردشگری شهر و پروژه‌های نوسازی شهری، کمپین‌ها برای حفظ ویرانه‌های اتمی، شیوه‌های شهادت بازماندگان، روایت‌های کره‌ای‌های قومی در مورد استعمار زنانه ژاپنی را بررسی می‌کند. در مورد صلح به منظور روشن کردن سیاست دانش در مورد گذشته و حال. در شیوه ای که نبرد بر سر خاطرات به عنوان مبارزات مادی بر سر خود منظره شهر بیان شده است، می بینیم که همه در خاطره غالب فاجعه هیروشیما با حس خاص گذشته، نوستالژی و مدرنیته آن سهیم نیستند. سیاست به خاطر سپردن، در تحلیل یونیاما، توسط حس های چندگانه و متناقض از زمان، مکان و موقعیت تشکیل شده است، عناصری که عمیقاً توسط سرمایه داری متاخر و تشدید آگاهی نسبت به پس از جنگ سرد و واقعیت های پسااستعماری مشروط شده اند.

ردهای هیروشیما، علاوه بر شفاف سازی گفتمان پیرامون این فاجعه فراموش نشده، به پرسش هایی می پردازد که هر گونه تلاش برای بازیابی تجربیات به حاشیه رانده شده یا خاموش شده را همراهی می کند. در زمانی که خاطرات تاریخی در سراسر جهان به طور همزمان تهدیدآمیز و در خطر نابودی به نظر می رسند، یونیاما می پرسد که چگونه اعمال خاطره می تواند در خدمت علم باشد، بدون اینکه همدست شوند و از ویژگی های ناراحت کننده و خودانتقادی خود محروم شوند.