توضیحات
Videogames! Aren’t they the medium of the twenty-first century? The new cinema? The apotheosis of art and entertainment, the realization of Wagnerian gesamtkunstwerk? The final victory of interaction over passivity? No, probably not. Games are part art and part appliance, part tableau and part toaster. In How to Talk about Videogames, leading critic Ian Bogost explores this paradox more thoroughly than any other author to date. Delving into popular, familiar games like Flappy Bird, Mirror’s Edge, Mario Kart, Scribblenauts, Ms. Pac-Man, FarmVille, Candy Crush Saga, Bully, Medal of Honor, Madden NFL, and more, Bogost posits that videogames are as much like appliances as they are like art and media. We don’t watch or read games like we do films and novels and paintings, nor do we perform them like we might dance or play football or Frisbee. Rather, we do something in-between with games. Games are devices we operate, so game critique is both serious cultural currency and self-parody. It is about figuring out what it means that a game works the way it does and then treating the way it works as if it were reasonable, when we know it isn’t. Noting that the term games criticism once struck him as preposterous, Bogost observes that the idea, taken too seriously, risks balkanizing games writing from the rest of culture, severing it from the ‘rivers and fields’ that sustain it. As essential as it is, he calls for its pursuit to unfold in this spirit: ‘God save us from a future of games critics, gnawing on scraps like the zombies that fester in our objects of study.’
————————————————————–
ترجمه ماشینی :
بازی های ویدیویی! آیا آنها رسانه قرن بیست و یکم نیستند؟ سینمای جدید؟ آپوتئوز هنر و سرگرمی، تحقق gesamtkunstwerk واگنری؟ پیروزی نهایی تعامل بر انفعال؟ نه، احتمالا نه. بازی ها بخشی هنر و بخشی لوازم خانگی، بخشی تابلو و بخشی توستر هستند. یان بوگوست، منتقد برجسته، در کتاب چگونه درباره بازیهای ویدیویی صحبت کنیم، این تناقض را بیشتر از هر نویسنده دیگری تا به امروز بررسی میکند. بوگوست با بررسی بازیهای معروف و آشنا مانند Flappy Bird، Mirror’s Edge، Mario Kart، Scribblenauts، Ms. Pac-Man، FarmVille، Candy Crush Saga، Bully، Medal of Honor، Madden NFL و غیره، معتقد است که بازیهای ویدیویی بسیار شبیه هستند. لوازم خانگی همانطور که مانند هنر و رسانه هستند. ما بازیها را مانند فیلمها، رمانها و نقاشیها تماشا نمیکنیم یا نمیخوانیم، و آنها را طوری اجرا نمیکنیم که ممکن است رقصیم یا فوتبال یا فریزبی بازی کنیم. در عوض، ما با بازیها کاری را انجام میدهیم. بازیها دستگاههایی هستند که ما کار میکنیم، بنابراین نقد بازی هم ارز فرهنگی جدی است و هم تقلید از خود. این در مورد این است که بفهمیم یک بازی به چه معناست که به همان شکلی عمل می کند و سپس با روشی که کار می کند طوری رفتار کنیم که انگار معقول است، در حالی که می دانیم اینطور نیست. بوگوست با اشاره به اینکه اصطلاح انتقاد از بازیها زمانی به نظر او مضحک بود، مشاهده میکند که این ایده، که خیلی جدی گرفته میشود، خطر بالکان کردن بازیهای نوشتن از بقیه فرهنگها را به دنبال دارد و آن را از «رودخانهها و مزارع» که آن را حفظ میکنند، جدا میکند. به همان اندازه که ضروری است، او خواستار پیگیری آن در این روحیه است: “خدایا ما را از آینده ای که منتقدان بازی هستند، نجات دهد، مانند زامبی هایی که در موضوعات مطالعه ما چروک می شوند.”
tag : دانلود کتاب چگونه در مورد بازی های ویدیویی صحبت کنیم , Download چگونه در مورد بازی های ویدیویی صحبت کنیم , دانلود چگونه در مورد بازی های ویدیویی صحبت کنیم , Download How to Talk about Videogames Book , چگونه در مورد بازی های ویدیویی صحبت کنیم دانلود , buy چگونه در مورد بازی های ویدیویی صحبت کنیم , خرید کتاب چگونه در مورد بازی های ویدیویی صحبت کنیم , دانلود کتاب How to Talk about Videogames , کتاب How to Talk about Videogames , دانلود How to Talk about Videogames , خرید How to Talk about Videogames , خرید کتاب How to Talk about Videogames ,
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.