توضیحات
Selected by Choice magazine as an Outstanding Academic Title Are the principles set forth in the Universal Declaration of Human Rights truly universal? Or, as some have argued, are they derived exclusively from Western philosophic traditions and therefore irrelevant to many non-Western cultures? Should a state’s claims to indigenous traditions, and not international covenants, determine the scope of rights granted to its citizens? In his strong defense of the Declaration, Reza Afshari contends that the moral vision embodied in this and other agreements is a proper response to the abuses of the modern state. Asserting that the most serious violations of human rights by state rulers are motivated by political and economic factors rather than the purported concern for cultural authenticity, Afshari examines one particular state that has claimed cultural exception to the universality of human rights, the Islamic Republic of Iran. In his revealing case study, Afshari investigates how Islamic culture and Iranian politics since the fall of the Shah have affected human rights policy in that state. He exposes the human rights violations committed by ruling clerics in Iran since the Revolution, showing that Iran has behaved remarkably like other authoritarian governments in its human rights abuses. For more than two decades, Iran has systematically jailed, tortured, and executed dissidents without due process of law and assassinated political opponents outside state borders. Furthermore, like other oppressive states, Iran has regularly denied and countered the charges made by United Nations human rights monitors, defending its acts as authentic cultural practices. Throughout his study, Afshari addresses Iran’s claims of cultural relativism, a controversial thesis in the intense ongoing debate over the universality of human rights. In prison memoirs he uncovers the actual human rights abuses committed by the Islamic Republic and the sociopolitical conditions that cause or permit them. Finally, Afshari turns to little-read UN reports that reveal that the dynamics of power between UN human rights monitors and Iranian leaders have proven ineffective at enforcing human rights policy in Iran. Critically analyzing the state’s responses, Afshari shows that the Islamic Republic, like other oppressive states, has regularly denied and countered the charges made by UN human rights monitors, and when denials were patently implausible, it defended its acts as authentic cultural practices. This defense is equally unconvincing, since it lacked domestic cultural consensus.
————————————————————–
ترجمه ماشینی :
انتخاب شده توسط مجله انتخاب به عنوان عنوان علمی برجسته آیا اصول مندرج در اعلامیه جهانی حقوق بشر واقعا جهانی است؟ یا، همانطور که برخی استدلال کرده اند، آیا آنها منحصراً از سنت های فلسفی غرب گرفته شده اند و بنابراین به بسیاری از فرهنگ های غیر غربی بی ربط هستند؟ آیا ادعای یک دولت نسبت به سنتهای بومی، و نه میثاقهای بینالمللی، باید محدوده حقوقی را که به شهروندانش اعطا میشود، تعیین کند؟ رضا افشاری در دفاع قاطع خود از اعلامیه ادعا می کند که بینش اخلاقی تجسم یافته در این قرارداد و سایر قراردادها پاسخ مناسبی به سوء استفاده های دولت مدرن است. افشاری با تاکید بر اینکه جدی ترین موارد نقض حقوق بشر توسط حاکمان دولتی ناشی از عوامل سیاسی و اقتصادی است نه نگرانی ادعایی برای اصالت فرهنگی، دولت خاصی را بررسی می کند که مدعی استثنای فرهنگی از جهانی بودن حقوق بشر بوده است، جمهوری اسلامی ایران. . افشاری در مطالعه موردی آشکار خود به بررسی این موضوع می پردازد که چگونه فرهنگ اسلامی و سیاست ایران از زمان سقوط شاه بر سیاست حقوق بشر در آن ایالت تأثیر گذاشته است. او نقض حقوق بشر توسط روحانیون حاکم در ایران از زمان انقلاب را افشا می کند و نشان می دهد که ایران در نقض حقوق بشر خود مانند سایر دولت های مستبد رفتار قابل توجهی داشته است. برای بیش از دو دهه، ایران به طور سیستماتیک مخالفان را بدون روند قانونی به زندان انداخته، شکنجه و اعدام کرده و مخالفان سیاسی را در خارج از مرزهای دولتی ترور کرده است. علاوه بر این، ایران مانند سایر کشورهای ستمگر، مرتباً اتهامات ناظران حقوق بشر سازمان ملل را رد کرده و با آن مقابله کرده و از اقدامات خود به عنوان اقدامات فرهنگی معتبر دفاع کرده است. افشاری در سراسر مطالعه خود به ادعاهای ایران در مورد نسبی گرایی فرهنگی می پردازد، تز بحث برانگیز در بحث شدید جاری در مورد جهانی بودن حقوق بشر. او در خاطرات زندان از نقض واقعی حقوق بشر توسط جمهوری اسلامی و شرایط سیاسی-اجتماعی که باعث یا اجازه آن را میدهد، آشکار میکند. افشاری در نهایت به گزارشهای کمتر خوانده شده سازمان ملل میپردازد که نشان میدهد پویایی قدرت بین ناظران حقوق بشر سازمان ملل و رهبران ایرانی در اجرای سیاستهای حقوق بشر در ایران ناکارآمد بوده است. افشاری با تحلیل انتقادی واکنشهای دولت نشان میدهد که جمهوری اسلامی، مانن
tag : دانلود کتاب حقوق بشر در ایران: سوء استفاده از نسبیت گرایی فرهنگی , Download حقوق بشر در ایران: سوء استفاده از نسبیت گرایی فرهنگی , دانلود حقوق بشر در ایران: سوء استفاده از نسبیت گرایی فرهنگی , Download Human Rights in Iran: The Abuse of Cultural Relativism Book , حقوق بشر در ایران: سوء استفاده از نسبیت گرایی فرهنگی دانلود , buy حقوق بشر در ایران: سوء استفاده از نسبیت گرایی فرهنگی , خرید کتاب حقوق بشر در ایران: سوء استفاده از نسبیت گرایی فرهنگی , دانلود کتاب Human Rights in Iran: The Abuse of Cultural Relativism , کتاب Human Rights in Iran: The Abuse of Cultural Relativism , دانلود Human Rights in Iran: The Abuse of Cultural Relativism , خرید Human Rights in Iran: The Abuse of Cultural Relativism , خرید کتاب Human Rights in Iran: The Abuse of Cultural Relativism ,
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.