دانلود کتاب Interlinguicity, Internationality, and Shakespeare – بین زبانی، بین المللی و شکسپیر

Languages have become more mobile than ever before, producing translations, transplantations, and cohabitations of all kinds. The early modern period also witnessed profound linguistic transformation, but in very different ways. Interlinguicity, Internationality, and Shakespeare undoes the illusion that Shakespeare wrote in what we now think of as English. In a series of essays approaching Shakespeare from unique and thought-provoking perspectives, contributors from history, performance criticism, and comparative literature look at ‘interlinguicity,’ the condition of being between languages, and ‘internationality,’ the condition of being between countries. Each essay focuses on local issues, such as community identification in the Netherlands of Shakespeares time and the appropriation of Shakespeare in German literature in the nineteenth century, to suggest that Shakespeare never wrote ‘in’ English because English was not then, nor is it now, an intact, knowable system. Many languages existed in sixteenth-century London, and English did not have clear limits. Interlinguicity, Internationality, and Shakespeare helps to explain the hybridity that Shakespeare embraced in all his writing. Contributors include Paula Blank (College of William and Mary), Lauren Coker (Saint Louis University), Brian Gingrich (Princeton University), Alexa Huang (George Washington University), James Loehlin (University of Texas at Austin), Scott Newstok (Rhodes College), Patricia Parker (Stanford University), Elizabeth Pentland (York University), Philip Schwyzer (University of Exeter), Gary Waite (University of New Brunswick), and Robert N. Watson (University of California, Los Angeles)

زبان‌ها بیش از هر زمان دیگری متحرک شده‌اند و انواع ترجمه‌ها، پیوندها و زندگی مشترک را تولید می‌کنند. دوره مدرن اولیه نیز شاهد دگرگونی عمیق زبانی بود، اما به روش های بسیار متفاوت. بینزبانی، بین‌المللی بودن و شکسپیر توهمی را که شکسپیر در آنچه که ما اکنون انگلیسی می‌دانیم نوشته است، از بین می‌برد. در مجموعه‌ای از مقاله‌هایی که شکسپیر را از دیدگاه‌های منحصربه‌فرد و قابل تأمل نزدیک می‌کنند، مشارکت‌کنندگان از تاریخ، نقد اجرا، و ادبیات تطبیقی به «بینزبانی»، شرط بودن بین زبان‌ها، و «بین‌المللی بودن»، یعنی شرایط بودن بین کشورها نگاه می‌کنند. هر مقاله بر موضوعات محلی، مانند شناسایی جامعه در هلند در زمان شکسپیر و تخصیص شکسپیر در ادبیات آلمانی در قرن نوزدهم تمرکز دارد، تا نشان دهد که شکسپیر هرگز به زبان انگلیسی ننوشته است، زیرا انگلیسی آن زمان نبوده و اکنون نیز چنین نیست. ، یک سیستم دست نخورده و قابل شناخت. زبان های بسیاری در قرن شانزدهم لندن وجود داشت و انگلیسی محدودیت های مشخصی نداشت. بین زبانی، بین المللی و شکسپیر به توضیح ترکیبی که شکسپیر در تمام نوشته هایش پذیرفته است کمک می کند. مشارکت کنندگان شامل پائولا بلنک (کالج ویلیام و مری)، لورن کوکر (دانشگاه سنت لوئیس)، برایان گینگریچ (دانشگاه پرینستون)، الکسا هوانگ (دانشگاه جورج واشنگتن)، جیمز لولین (دانشگاه تگزاس در آستین)، اسکات نیوستوک (کالج رودز) هستند. )، پاتریشیا پارکر (دانشگاه استنفورد)، الیزابت پنتلند (دانشگاه یورک)، فیلیپ شوایزر (دانشگاه اکستر)، گری ویت (دانشگاه نیوبرانزویک)، و رابرت ان. واتسون (دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس)