توضیحات
The culmination of big-gun German and Soviet tank destroyer design can be found in their clashes in Hungary in the spring of 1945.
As World War II in Europe reached its end, armor development and doctrine had experienced several years of massively accelerated change, especially within the crucible of the Eastern Front. The German Jagdpanther and Soviet SU-100, both turretless tank destroyer designs based on a ‘traditional’ turret-tank chassis, were the culminating examples of how the progression of experience, resources and time constraints produced vehicles that were well suited for roles of defence and offence, respectively. The Jagdpanther represented a well-balanced solution and an excellent use of limited resources, while the SU-100 was a natural progression of the rudimentary but numerous SU-85.
As the role of tanks broadened from essentially infantry support to anti-tank, armor thickness and armament increased to enable AFVs better to survive such encounters. Expensive and hard to upgrade with larger armament owing to the constraints imposed by turret-ring size and suspension, turreted tanks gave way in some contexts to new designs. The Soviets and the Germans alike found that more powerful guns could be installed directly into the hull, which in turn reduced the vehicle’s silhouette, and allowed for increased armour protection for the weight. A rapid arms race resulted in the East with each side attempting to develop a battlefield edge, if only for a limited time.
For the Germans the 8.8cm-armed Jagdpanther was intended for more defensive roles, such as ambushing or flank protection at long range where its superior sights and high-velocity rounds imparted an advantage. Its sloped armor and relatively light weight meant, unlike the more massive (and less practical) Jagdtiger (a Tiger II derivative), it could also operate in a more mobile capacity. Its superior optics offered key firepower advantages, but its origins in the overengineered Panther design meant it was susceptible to breakdown and mechanical problems.
In contrast, the closest Soviet equivalent, the SU-100, was designed to operate alongside armor and mechanized forces in an offensive capacity, where its 100mm main gun would help counter heavier enemy armour when encountered. Although its speed and armour protection were comparable, the greater numbers fielded late in the war often proved decisive against an adversary increasingly forced to fight despite inadequate logistics and training. By this stage of the conflict, the Germans were forced to adopt ad hoc battle groups to coordinate their decimated parent formations’ assets. The Soviets in turn possessed operational momentum, and were perhaps less concerned with tactical losses, in part as immobilized vehicles could be more easily recovered and reintroduced into combat.
————————————————————–
ترجمه ماشینی :
اوج طراحی ناوشکن تانک آلمانی و شوروی با تفنگ بزرگ را می توان در درگیری آنها در مجارستان در بهار 1945 یافت. چندین سال تغییرات بسیار شتابان، به ویژه در بوته های جبهه شرقی. Jagdpanther آلمانی و SU-100 شوروی، هر دو طراحی ناوشکن تانک بدون برجک مبتنی بر شاسی تانک برجک “سنتی”، نمونه های اوج چگونگی پیشرفت تجربه، منابع و محدودیت های زمانی بودند که وسایل نقلیه ای را تولید کردند که برای نقش های دفاعی مناسب بودند. و به ترتیب تخلف Jagdpanther یک راه حل متعادل و استفاده عالی از منابع محدود را نشان می داد، در حالی که SU-100 پیشرفت طبیعی SU-85 ابتدایی اما متعدد بود.
از آنجایی که نقش تانک ها اساساً گسترش یافت. پشتیبانی پیاده نظام از ضد تانک، ضخامت زره و تسلیحات افزایش یافت تا AFVها بتوانند بهتر از چنین برخوردهایی جان سالم به در ببرند. تانک های برجکی که به دلیل محدودیت های تحمیل شده توسط اندازه حلقه برجک و تعلیق، با تسلیحات بزرگتر ارتقاء داده می شوند و به سختی ارتقا می یابند، در برخی زمینه ها جای خود را به طرح های جدید دادند. شوروی ها و آلمانی ها به طور یکسان دریافتند که می توان اسلحه های قوی تری را مستقیماً در بدنه نصب کرد که به نوبه خود ظاهر خودرو را کاهش داد و باعث افزایش حفاظت از زره برای وزن شد. یک مسابقه تسلیحاتی سریع منجر به این شد که شرق هر یک از طرفین تلاش کند تا لبه میدان نبرد را توسعه دهد، حتی برای مدتی محدود.
برای آلمانی ها، Jagdpanther با سلاح 8.8 سانتی متری برای نقش های دفاعی بیشتر در نظر گرفته شده بود، مانند به عنوان کمین یا حفاظت از جناحین در برد طولانی که مناظر برتر و گلولههای پرسرعت مزیت را به همراه داشت. زره شیب دار و وزن نسبتاً سبک آن به این معناست که برخلاف Jagdtiger حجیم تر (و کمتر کاربردی) (مشتق شده Tiger II)، می تواند در ظرفیت های متحرک تری نیز عمل کند. اپتیک برتر آن مزایای کلیدی قدرت شلیک را ارائه می کرد، اما منشأ آن در طراحی بیش از حد مهندسی شده پلنگ به این معنی بود که آن را مستعد خرابی و مشکلات مکانیکی می کرد.
در مقابل، نزدیکترین معادل شوروی، SU-100، برای طراحی طراحی شده بود. در کنار زرهها و نیروهای مکانیزه در ظرفیت تهاجمی عمل میکند، جایی که تفنگ اصلی 100 میلیمتری آن به مقابله با زرههای سنگینتر دشمن در هنگام برخورد کمک میکند. اگرچه سرعت و حفاظت زرهی آن قابل مقایسه بود، اما تعداد بیشتری که در اواخر جنگ به میدان رفتند اغلب در برابر دشمنی که به طور فزاینده ای مجبور به جنگیدن با وجود تدارکات
tag : دانلود کتاب Jagdpanther vs SU-100: Eastern Front 1945 , Download Jagdpanther vs SU-100: Eastern Front 1945 , دانلود Jagdpanther vs SU-100: Eastern Front 1945 , Download Jagdpanther vs SU-100: Eastern Front 1945 Book , Jagdpanther vs SU-100: Eastern Front 1945 دانلود , buy Jagdpanther vs SU-100: Eastern Front 1945 , خرید کتاب Jagdpanther vs SU-100: Eastern Front 1945 , دانلود کتاب Jagdpanther vs SU-100: Eastern Front 1945 , کتاب Jagdpanther vs SU-100: Eastern Front 1945 , دانلود Jagdpanther vs SU-100: Eastern Front 1945 , خرید Jagdpanther vs SU-100: Eastern Front 1945 , خرید کتاب Jagdpanther vs SU-100: Eastern Front 1945 ,
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.