دانلود کتاب Language, Madness, and Desire: On Literature – زبان، جنون و میل: در باب ادبیات

As a transformative thinker of the twentieth century, whose work spanned all branches of the humanities, Michel Foucault had a complex and profound relationship with literature. And yet this critical aspect of his thought, because it was largely expressed in speeches and interviews, remains virtually unknown to even his most loyal readers. This book brings together previously unpublished transcripts of oral presentations in which Foucault speaks at length about literature and its links to some of his principal themes: madness, language and criticism, and truth and desire.

The associations between madness and languageand madness and silencepreoccupy Foucault in two 1963 radio broadcasts, presented here, in which he ranges among literary examples from Cervantes and Shakespeare to Diderot, before taking up questions about Artauds literary correspondence, lettres de cachet, and the materiality of language. In his lectures on the relations among language, the literary work, and literature, he discusses Joyce, Proust, Chateaubriand, Racine, and Corneille, as well as the linguist Roman Jakobson. What we know as literature, Foucault contends, begins with the Marquis de Sade, to whose writingparticularly La Nouvelle Justine and Juliettehe devotes a full two-part lecture series focusing on notions of literary self-consciousness.

Following his meditations on history in the recently published Speech Begins after Death, this current volume makes clear the importance of literature to Foucaults thought and intellectual development.

میشل فوکو به عنوان یک متفکر متحول کننده قرن بیستم، که آثارش همه شاخه های علوم انسانی را در بر می گرفت، رابطه ای پیچیده و عمیق با ادبیات داشت. و با این حال، این جنبه انتقادی از اندیشه او، به دلیل اینکه عمدتاً در سخنرانی ها و مصاحبه ها بیان می شد، حتی برای وفادارترین خوانندگان او تقریباً ناشناخته باقی مانده است. این کتاب رونوشت‌های منتشر نشده قبلی از سخنرانی‌های شفاهی را گرد هم می‌آورد که در آن فوکو به طور مفصل درباره ادبیات و پیوندهای آن با برخی از موضوعات اصلی خود صحبت می‌کند: جنون، زبان و انتقاد، و حقیقت و میل.

ارتباطات بین جنون و زبان و جنون و سکوت فوکو را در دو برنامه رادیویی در سال 1963 که در اینجا ارائه شد، در میان نمونه‌های ادبی از سروانتس و شکسپیر تا دیدرو، پیش از طرح پرسش‌هایی درباره مکاتبات ادبی آرتو، و نامه‌ها، به خود مشغول می‌کند. de cachet، و مادی بودن زبان. او در سخنرانی‌هایش درباره روابط میان زبان، آثار ادبی و ادبیات، از جویس، پروست، شاتوبریان، راسین و کورنیل و همچنین رومن یاکوبسون زبان‌شناس بحث می‌کند. فوکو معتقد است آنچه ما به عنوان ادبیات می شناسیم با مارکی دو ساد شروع می شود، که به خصوص La Nouvelle Justine و Juliette یک مجموعه سخنرانی کامل دو قسمتی را با تمرکز بر مفاهیم خودآگاهی ادبی به نوشته او اختصاص داده است.

به دنبال او. تأملات تاریخ در گفتار پس از مرگ آغاز می شود که اخیراً منتشر شده است، این جلد کنونی اهمیت ادبیات را برای تفکر و رشد فکری فوکو روشن می کند.