توضیحات
I invited the child I was once to have her say in these pages. I am the one who came out on the other side of childhood; she is the one who searched for the door.In the tradition of The Glass Castle comes a debut memoir about a womans hopeful life despite the sad results of her mothers choices. Moonlight on Linoleum is an affecting story of a girl who rose above her circumstances to become an early and faithful caretaker to her five siblings. It is about the power one finds in sisterhood to thrive in a difficult and ever-changing landscape as the girls bond in unconditional love despite constant upheaval and uncertainty. In these pages, Teresa Helwig crafts a moving portrait of a mother she loved completely even as she struggled to understand her.’Putting myself in Mama’s shoes, which were most often white moccasins molded in the shape of her size seven-and-a-half foot, I see an eighteen-year-old girl with two children, one of them still a baby. . . . Her former husband is in Korea, drafted after their divorce; she has a sister who disappears from time to time, leaving yet another child in her care; she has no money, no high-school diploma, and a mother unhappy to have her home.’Teresa and hersisters, who were added regularlythroughoutthe 1950s and ’60s, grew up withwith their charismatic, troubled, and very young mother, Carola. Because of their stepfathers roving job as in the oil fields, they moved frequently from town to town in the American West. The girls were often separated and left behind with relatives and never knew what their unstable mother would do next. Missing her mother became a habit for Teresa; one summer Carola dropped off her two daughters at her ex’s family farm.’If there were an idyllic summer of childhood, it was that summer on the Iowa farm. Yet, if I had to choose a time when I felt most forsaken by my mother, it was also that summer. Even back then, I was acutely aware of the paradox. On the outside, by day, I was like the morning glory vine twining around the back fence. Every day opened to a life I loved on the land. I reveled in and relished the absolute freedom and abandon of being turned loose in Eden. ‘But then, each evening, after the sun set and the dinner dishes had been hand-washed and dried, I became like the moonflower vine climbing up the weathered boards on the side of the garage. The moonflower opens its large fragrant blooms at night; they shimmer like moonlight and sweeten the night air. ‘I evolved a ritual at bedtime before crawling into my bed . . . I held Mama’s Polaroid picture to my heart. I love you. Please come get us soon. I want to be with you more than I want to be anywhere else. These were my prayers, my blooms that opened to the night. Then I pursed my lips against the cool glass and kissed her smiling face goodnight.’There were good times too: Carolamade fudge for the girlsduring rainstorms,helped Teresa’s catdeliverkittens, and taught her to play ‘You Are My Sunshine’ on a toy piano. But when her husband was out working on the oil fields, Carola, who had married at fourteen, began to fill her time with men she met in the various towns her roving family moved to. She referred to her secret dating life as’going toTimbuktu,’ leaving Teresa in charge of her siblings. As Carola roamed and eventually developed crippling migraines, Teresa became areplacement mommy before her own childhood was fully in swing. Stress, guilt, and recurring nightmares marked her days and nights.’In addition to the amphetamines [for weight loss], Mama was now taking barbiturates for her migraines. Her moods began to yo-yo. She became as hard to predict as the weather. When Daddy was out of town and Mama was in one of her fogs, I learned to fend for myself. And, being the oldest, I learned to fend for my sisters, too . . . It was around this time I came to realize a hard truth. Once your sisters begin looking up to you, as if you really could save them from being poisoned, as if you know a way out of a dark cave, there’s no going back. You’ll draw your last breath, trying to find that door to the Lost City of Enchantment, because you can’t bear to let them down.’Yet, even in the face of adversity, Teresa found beauty in the small moments: resting in the boughs of her favorite oak tree, savoring the freedom she found on her grandparents farm, and gleefully discovering the joys of dating and dancing. While Carola struggled for an exciting and satisfying life, Teresa faced adolescence and young adulthood, increasingly burdened by Carola’s dysfunction. Finally, as the family splintered between colleges, homes, stepfathers, and their mother’s disintegrating mental health, Teresa drove Carola to a mental hospital–where at last the mother of five found some peace and order.Upon leaving the hospital, sadly Carola continued in a downward spiral: more men, a drug addiction, a toddler son’s death, and finally her own accidental overdose death in 1974. Though Carola’s unhappy life meant Teresa’swas marked by hardship and tragedy, Teresa found redemption in writing her mother’s story and discovering empathy for the woman continually harmed by her own bad choices. The bonds of sisterhood helped sustain her, and today the girls arestill close, still savoring the good in a childhood pocked with pain. Teresa, nowa counselor and mother of a daughter,was able to conclude, after visiting her mom’s grave and asking her blessing on the book,I believe joy and sorry rest together, the two sides of love. I have repeatedly uncovered places of joy inside my own heart tucked within the folds of sorrow.With enormous skill and sensitivity, Teresa deftly explores the history she shared with Carola andthe relentless loveof achild for her mother.
————————————————————–
ترجمه ماشینی :
من از کودکی که زمانی بودم دعوت کردم تا در این صفحات نظر او را بگویم. من همانی هستم که در آن سوی کودکی بیرون آمدم. او کسی است که به دنبال در میگشت. طبق سنت قلعه شیشهای، اولین خاطرهای درباره زندگی امیدوارانه زن با وجود نتایج غمانگیز انتخابهای مادرش منتشر میشود. مهتاب در مشمع کف اتاق، داستان تاثیرگذار دختری است که از شرایط خود فراتر رفت و به یک مراقب اولیه و وفادار پنج خواهر و برادرش تبدیل شد. این در مورد قدرتی است که فرد در خواهری پیدا می کند تا در منظره ای دشوار و همیشه در حال تغییر شکوفا شود، زیرا دختران با وجود آشفتگی و عدم اطمینان مداوم در عشقی بی قید و شرط پیوند می خورند. در این صفحات، ترزا هلویگ پرترهای متحرک از مادری میسازد که کاملاً دوستش داشت، حتی در حالی که تلاش میکرد تا او را بفهمد. «خودم را به جای مادر قرار میدهم، که اغلب مقرنسهای سفیدی بودند که به شکل سایز هفت و یک او ساخته شده بودند. نیم پا، دختری هجده ساله را می بینم که دو بچه دارد، یکی از آنها هنوز بچه است. . . . شوهر سابق او در کره است که پس از طلاق آنها به خدمت سربازی فرستاده شده است. او خواهری دارد که هر از گاهی ناپدید می شود و فرزند دیگری را تحت مراقبت خود می گذارد. او نه پولی دارد، نه دیپلم دبیرستان، و نه مادری که از داشتن خانه ناراضی است.» ترزا و خواهرانش، که در طول دهه 1950 و 1960 مرتباً به آنها اضافه می شدند، با مادر کاریزماتیک، مشکل دار و بسیار جوان خود، کارولا، بزرگ شدند. به دلیل شغل ناپدریهایشان در میدانهای نفتی، آنها اغلب از شهری به شهر دیگر در غرب آمریکا نقل مکان میکردند. دختران اغلب از هم جدا میشدند و نزد اقوامشان میماندند و نمیدانستند که مادر بیثباتشان بعداً چه خواهد کرد. دلتنگی برای مادرش برای ترزا به یک عادت تبدیل شد. یک تابستان، کارولا دو دخترش را به مزرعه خانوادگی سابقش رها کرد. «اگر یک تابستان ایدهآل در دوران کودکی وجود داشت، آن تابستان در مزرعه آیووا بود. با این حال، اگر مجبور بودم زمانی را انتخاب کنم که بیشتر احساس میکردم مادرم او را رها کرده است، آن تابستان هم بود. حتی در آن زمان، من به شدت از این پارادوکس آگاه بودم. در بیرون، روزها، مثل تاک صبحگاهی بودم که دور حصار پشتی دوقلوی میکرد. هر روز به روی زندگی ای که در زمین دوست داشتم باز می شد. من از آزادی مطلق و رها شدن از رها شدن در عدن لذت بردم و لذت بردم. اما بعد از آن، هر شب، پس از غروب خورشید و شستن و خشک شدن ظروف شام، من مانند تاک گل ماه شدم که از تخته های هوازده کنار گاراژ بالا می رود. گل ماه شکوفه های معطر بزرگ خود را در شب باز می کند. مثل نور ماه می درخشند و هوای شب را شیرین می کنند. “من قبل از خزیدن در رختخوابم، مراسمی را در زمان خواب ایجاد کردم. . . عکس پولاروید مامان را روی قلبم نگه داشتم. دوستت دارم. لطفا زودتر بیا ما را بیاور من بیشتر از هر جای دیگری می خواهم با تو باشم. این دعاهای من بود، شکوفه های من که به شب باز شد. سپس لبهایم را به شیشهی خنک فشار دادم و صورت خندان او را شب بخیر بوسیدم. «زمانهای خوبی هم وجود داشت: برای دختران در طوفان باران، به بچه گربههای ترزا کمک کردم و به او یاد دادم که «تو آفتاب من هستی» را با پیانوی اسباببازی بنوازد. اما زمانی که شوهرش در میدانهای نفتی کار میکرد، کارولا که در چهارده سالگی ازدواج کرده بود، شروع به پر کردن وقت خود با مردانی کرد که در شهرهای مختلف خانواده سرگردانش به آنها نقل مکان کرده بودند. او به زندگی مخفیانه خود در رابطه با «رفتن به تیمبوکتو» اشاره کرد و ترزا را مسئول خواهر و برادرش گذاشت. همانطور که کارولا پرسه میزد و در نهایت به میگرن فلجکننده مبتلا میشد، ترزا قبل از اینکه دوران کودکیاش به طور کامل در نوسان باشد، مامان محلی شد. استرس، احساس گناه، و کابوس های مکرر روزها و شب های او را مشخص می کرد. مادر علاوه بر آمفتامین ها [برای کاهش وزن]، اکنون برای میگرن خود باربیتورات مصرف می کرد. خلق و خوی او شروع به یویو کرد. پیش بینی او به سختی آب و هوا شد. وقتی بابا خارج از شهر بود و مامان در یکی از مه هایش بود، یاد گرفتم که از خودم مراقبت کنم. و به عنوان مسن ترین، یاد گرفتم که از خواهرانم هم مراقبت کنم. . . در همین زمان بود که به یک حقیقت سخت پی بردم. هنگامی که خواهران شما شروع به نگاه کردن به شما کردند، انگار واقعاً می توانید آنها را از مسموم شدن نجات دهید، گویی راهی برای خروج از یک غار تاریک می دانید، دیگر راه برگشتی وجود ندارد. شما آخرین نفس خود را می کشید و سعی می کنید آن در را به سمت شهر گمشده افسون پیدا کنید، زیرا نمی توانید آنها را ناامید کنید.» با این حال، حتی در مواجهه با سختی ها، ترزا زیبایی را در لحظات کوچک پیدا کرد: استراحت کردن. در شاخه های درخت بلوط مورد علاقه اش، از آزادی ای که در مزرعه پدربزرگ و مادربزرگش پیدا کرده بود لذت می برد، و با خوشحالی لذت آشنایی و رقصیدن را کشف می کرد. در حالی که کارولا برای یک زندگی هیجانانگیز و رضایتبخش تلاش میکرد، ترزا با دوران نوجوانی و جوانی مواجه شد که به طور فزایندهای زیر بار اختلال کارولا میرفت. سرانجام، هنگامی که خانواده بین دانشکده ها، خانه ها، ناپدری ها و سلامت روانی از هم پاشیده مادرشان متلاشی شد، ترزا کارولا را به بیمارستان روانی برد – جایی که سرانجام مادر پنج فرزند آرامش و نظمی پیدا کرد. کارولا متأسفانه پس از ترک بیمارستان ادامه داد. در یک مارپیچ رو به پایین: مردان بیشتر، اعتیاد به مواد مخدر، مرگ یک پسر نوپا، و در نهایت مرگ تصادفی او در اثر مصرف بیش از حد در سال 1974. اگرچه زندگی ناخوشایند کارولا باعث شد که ترزا با سختی و تراژدی همراه باشد، ترزا با ن
tag : دانلود کتاب مهتاب در مشمع کف اتاق: خاطرات یک دختر , Download مهتاب در مشمع کف اتاق: خاطرات یک دختر , دانلود مهتاب در مشمع کف اتاق: خاطرات یک دختر , Download Moonlight on Linoleum: A Daughter’s Memoir Book , مهتاب در مشمع کف اتاق: خاطرات یک دختر دانلود , buy مهتاب در مشمع کف اتاق: خاطرات یک دختر , خرید کتاب مهتاب در مشمع کف اتاق: خاطرات یک دختر , دانلود کتاب Moonlight on Linoleum: A Daughter’s Memoir , کتاب Moonlight on Linoleum: A Daughter’s Memoir , دانلود Moonlight on Linoleum: A Daughter’s Memoir , خرید Moonlight on Linoleum: A Daughter’s Memoir , خرید کتاب Moonlight on Linoleum: A Daughter’s Memoir ,
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.