توضیحات
According to Sallustius, the wider the gap is between our nature and
the first God, the more powers must be there between us and Him.
Henri Dominique Saffrey has emphasised that there are two sides
to this propensity in Late Neoplatonism: First of all, the tendency
to monotheism, which generates a supreme and first God, but confines
it as far away as possible from the grasp of intelligence and human knowledge;
this is the unknown god. Correlatively, between this inaccessible God and us,
the intermediaries (secondary gods, angels, demons and heroes) multiply, but
these are the agents of an ascension towards the first God. The intermediaries
are theoretically necessary within the Neoplatonic theological system and their
raison dtre directly ensues from the absolute transcendence of the first principle,
an issue also notorious in all the presentations of reality having a processional
character – such as the wide variety of gnosticisms and Kaballahs. A thorough
understanding of the intermediaries nature and function is, therefore, one
of the major imperatives for the study of Neoplatonic theology.
An important reason for studying the notions of angel and demon together
is that they belong both to religious and philosophical vocabularies,
although demons admittedly have enjoyed a more prominent philosophical
career than have the angels. As a general characterization, one could say that
demon () designates, in the Greek religion, a kind of divinity, without
specific cult and mythology, distinct from the gods and the heroes, although –
may be often understood as an equivalent term for . It can refer to fate
(), to revenging spirits (Erinyes), or to the souls of the dead. The semantic
fluidity of the term is one of the reasons why the notion of the demon
became an important factor for the philosophical rationalisation of religion,
especially in Platos dialogues, but already in Pre-Socratic philosophy, and in
the Pythagorean and Stoic traditions. Plato defined the demon as an essentially
good middle-being between gods and humans (Symposium 202d203a),
as a personal tutelary being (Republic 617de, 620de, Phaedo 107d), or as an
equivalent to the divine part of human soul, the (Timaeus 90ac).6 Platos
authority and influence were enormous in Middle- and Neoplatonism to such
an extent that the philosophical demonologies of Late Antiquity can be analysed
as an exegesis of his texts concerning demons.
In Neoplatonism, with which this volume deals specifically, this attempt
to interpret and explain Platos writings about demons is observed first in
Plotinusas shown by the study of Thomas Vidart, who tries to harmonise,
notably in Ennead III 4 [15], a series of Platonic references to the demons (especially
Republic 617de and Timaeus 90ac) with the principles of his own philosophy.
Plotinus demonology is intertwined with his theory of the soul, but
Vidart shows the limits of Plotinus interest in demons, an attitude significantly
different than that of the Later Neoplatonists.
Porphyry seems to have been the first Neoplatonic philosopher to assign
demons a specific place within a complex theological system. Luc Brisson
accurately defines this place by reconstructing the Porphyrian theology and
by highlighting its debt to Plotinus and, of course, to Plato.
————————————————————–
ترجمه ماشینی :
به گفته سالوستیوس، هر چه شکاف بین طبیعت ما و خدای اول بیشتر باشد، باید بین ما و او قدرت بیشتری وجود داشته باشد. هانری دومینیک سافری تأکید کرده است که این گرایش در نوافلاطونی متأخر دو جنبه دارد: اولاً گرایش به یکتاپرستی که خدای متعالی و اولی را به وجود می آورد، اما آن را تا حد امکان از درک و فهم آن محدود می کند. هوش و دانش انسانی؛ این خدای ناشناخته است. به نسبت، بین این خدای دست نیافتنی و ما، واسطه ها (خدایان ثانویه، فرشتگان، شیاطین و قهرمانان) زیاد می شوند، اما اینها عوامل عروج به سوی خدای اول هستند. واسطهها از لحاظ نظری در نظام الهیات نوافلاطونی ضروری هستند و دلیل آنها مستقیماً از استعلای مطلق اصل اول ناشی میشود، مسئلهای که در تمام ارائههای واقعیت که دارای ویژگیهای روندی است – مانند طیف وسیعی از عرفان و کابالاها. بنابراین، درک کامل ماهیت و کارکرد واسطه ها یکی از ضروریات اصلی مطالعه الهیات نوافلاطونی است. یک دلیل مهم برای مطالعه مفاهیم فرشته و شیطان در کنار هم این است که آنها هم به واژگان دینی و هم به واژگان فلسفی تعلق دارند، اگرچه شیاطین مسلماً نسبت به فرشتگان از حرفه فلسفی برجسته تری برخوردار بوده اند. به عنوان یک توصیف کلی، می توان گفت که دیو () در دین یونانی نوعی الوهیت را نشان می دهد، بدون آیین و اسطوره خاص، متمایز از خدایان و قهرمانان، اگرچه – ممکن است اغلب به عنوان یک معادل درک شود. مدت برای . این می تواند به سرنوشت ()، به ارواح انتقام جو (Erinyes) یا به روح مردگان اشاره کند. سیال بودن معنایی این اصطلاح یکی از دلایلی است که مفهوم دیو به عامل مهمی برای عقلانی
tag : دانلود کتاب فرشتگان و شیاطین نوافلاطونی , Download فرشتگان و شیاطین نوافلاطونی , دانلود فرشتگان و شیاطین نوافلاطونی , Download Neoplatonic Angels and Demons Book , فرشتگان و شیاطین نوافلاطونی دانلود , buy فرشتگان و شیاطین نوافلاطونی , خرید کتاب فرشتگان و شیاطین نوافلاطونی , دانلود کتاب Neoplatonic Angels and Demons , کتاب Neoplatonic Angels and Demons , دانلود Neoplatonic Angels and Demons , خرید Neoplatonic Angels and Demons , خرید کتاب Neoplatonic Angels and Demons ,
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.