دانلود کتاب On the Wire – روی خط

Many television critics, legions of fans, even the president of the United States, have cited The Wire as the best television series ever. In this sophisticated examination of the HBO serial drama that aired from 2002 until 2008, Linda Williams, a leading film scholar and authority on the interplay between film, melodrama, and issues of race, suggests what exactly it is that makes The Wire so good. She argues that while the series is a powerful exploration of urban dysfunction and institutional failure, its narrative power derives from its genre. The Wire is popular melodrama, not Greek tragedy, as critics and the series creator David Simon have claimed. Entertaining, addictive, funny, and despairing all at once, it is a serial melodrama grounded in observation of Baltimore’s people and institutions: of cops and criminals, schools and blue-collar labor, local government and local journalism. The Wire transforms close observation into an unparalleled melodrama by juxtaposing the good and evil of individuals with the good and evil of institutions.

بسیاری از منتقدان تلویزیونی، انبوهی از طرفداران، حتی رئیس جمهور ایالات متحده، The Wire را به عنوان بهترین سریال تلویزیونی تاریخ ذکر کرده اند. در این بررسی پیچیده از سریال درام HBO که از سال 2002 تا 2008 پخش شد، لیندا ویلیامز، محقق برجسته سینما و صاحب نظر در مورد تأثیر متقابل بین فیلم، ملودرام و مسائل نژادی، نشان می‌دهد که دقیقاً چه چیزی باعث ایجاد The Wire شده است. خیلی خوب است. او استدلال می کند که در حالی که سریال کاوش قدرتمندی از ناکارآمدی شهری و شکست نهادی است، قدرت روایی آن از ژانر آن ناشی می شود. همانطور که منتقدان و خالق سریال دیوید سایمون ادعا کرده اند، سیم یک ملودرام محبوب است، نه تراژدی یونانی. این یک ملودرام سریالی سرگرم کننده، اعتیادآور، خنده دار و ناامیدکننده است که بر اساس مشاهده افراد و نهادهای بالتیمور است: پلیس ها و جنایتکاران، مدارس و کارگران یقه آبی، دولت محلی و روزنامه نگاری محلی. سیم با کنار هم قرار دادن خیر و شر افراد با خیر و شر مؤسسات، مشاهده دقیق را به یک ملودرام بی نظیر تبدیل می کند.