توضیحات
As the Wehrmacht invaded the Soviet Union, it discovered that the Russians possessed heavy tanks that German anti-tank guns were ineffective against.
The German Army developed the 37-mm Pak 36 in 1936 to provide the primary weapon for its panzerjagers, who were responsible for anti-tank defense in infantry divisions. Realizing that the new Wehrmacht offensive doctrines intended to fully exploit the shock effect, firepower and mobility of armor, the panzerjagers were intended to enable German infantry to fend off enemy tanks. Although the Pak 36 was adequate against most pre-war tanks, during the 1940 Campaign in the West it proved unable to defeat the British Matilda II or French Char B, so the Wehrmacht began developing the 50-mm Pak 38 to supersede it. However, the process of re-equipment was slow and most German infantry divisions that participated in the invasion of the Soviet Union in 1941 only had a handful of Pak 38s and still relied mainly on the Pak 36. Just four days into the invasion, German troops encountered the first KV-1 and KV-2 tanks near Raisinai in Lithuania and the impotence of both the Pak 36 (soon derisively labeled the ‘Door Knocker’) and the Pak 38 was revealed. Thus at the start of this decisive campaign, the German Army was faced with the reality that it’s panzerjagers could not provide effective anti-tank defense against Soviet heavy tanks and the Wehrmacht was forced to adopt a crash-program to upgrade its division-level AT defenses. New weaponry, including the 75-mm Pak 40, captured Soviet 76.2-mm guns converted into Pak 36(r), HEAT shells and tungsten-core rounds, offered possible solutions to the Soviet armored behemoths, but would require time to develop. In the interim, the panzerjagers were forced to adopt a variety of ad hoc tactics and stand-in equipment to survive in an unequal duel with heavy Soviet tanks.
On the Soviet side, based upon lessons from the Spanish Civil War, the Red Army decided to develop a heavy ‘breakthrough’ tank to smash enemy infantry defenses. The result was the KV-1 and KV-2 tanks, introduced in 1939. At the start of Operation Barbarossa, both these tanks were virtually invulnerable to the weapons of the panzerjager and demonstrated their ability to overrun German infantry on several occasions. This advantage gave the Red Army a window of opportunity between the fall of 1941 and the spring of 1942 to use their heavy tanks to repel the German invasion in a series of desperate counteroffensives. Yet the window of Soviet advantage was a narrow one and the duel between the Soviet KV heavy tanks and German panzerjagers had a major impact upon the struggle for the strategic initiative in 1941-42.
————————————————————–
ترجمه ماشینی :
هنگامی که ورماخت به اتحاد جماهیر شوروی حمله کرد، متوجه شد که روسها تانکهای سنگینی در اختیار دارند که اسلحههای ضد تانک آلمانی در برابر آنها بیاثر بودند.
ارتش آلمان در سال 1936، پک 36 37 میلیمتری را برای ارائه اولیه ساخت. سلاحی برای پانزرجگرهای آن که مسئولیت دفاع ضد تانک در لشکرهای پیاده نظام را بر عهده داشتند. با درک این نکته که دکترین های تهاجمی جدید ورماخت به منظور بهره برداری کامل از اثر ضربه، قدرت آتش و تحرک زره در نظر گرفته شده بود، هدف پانزرجگرها این بود که پیاده نظام آلمان را قادر به دفع تانک های دشمن کند. اگرچه پاک 36 در برابر اکثر تانک های قبل از جنگ کافی بود، اما در طول کمپین 1940 در غرب ثابت کرد که قادر به شکست ماتیلدا II بریتانیا یا Char B فرانسوی نیست، بنابراین ورماخت شروع به توسعه 50 میلی متری پاک 38 برای جایگزینی آن کرد. با این حال، روند تجهیز مجدد آهسته بود و اکثر لشکرهای پیاده آلمانی که در تهاجم به اتحاد جماهیر شوروی در سال 1941 شرکت کردند، تنها تعداد انگشت شماری پک 38 داشتند و هنوز هم عمدتاً به پاک 36 متکی بودند. تنها چهار روز پس از تهاجم، آلمانی ها سربازان با اولین تانکهای KV-1 و KV-2 در نزدیکی Raisinai در لیتوانی مواجه شدند و ناتوانی پاک 36 (به زودی با نام تمسخر آمیز “درب کوبنده”) و پاک 38 آشکار شد. بنابراین در آغاز این کارزار تعیین کننده، ارتش آلمان با این واقعیت مواجه شد که پانزرژارهای آن نمی توانند دفاع ضد تانک مؤثری در برابر تانک های سنگین شوروی ارائه دهند و ورماخت مجبور شد برنامه سقوط را برای ارتقاء سطح لشکر AT اتخاذ کند. دفاعی ها تسلیحات جدید، از جمله 75 میلی متری پاک 40، اسلحه های 76.2 میلی متری شوروی که به پاک 36(r) تبدیل شده بودند، گلوله های HEAT و گلوله های هسته تنگستن، راه حل های ممکنی را برای غول های زرهی شوروی ارائه کردند، اما برای توسعه نیاز به زمان داشت. در این میان، پانزرها مجبور به اتخاذ انواع تاکتیکهای موردی و تجهیزات ایستاده برای زنده ماندن در یک دوئل نابرابر با تانکهای سنگین شوروی شدند.
در طرف شوروی، بر اساس درسهایی از در جنگ داخلی اسپانیا، ارتش سرخ تصمیم به توسعه یک تانک سنگین «دستیابی به موفقیت» برای درهم شکستن دفاع پیاده نظام دشمن گرفت. نتیجه تانکهای KV-1 و KV-2 بود که در سال 1939 معرفی شدند. در شروع عملیات بارباروسا، هر دو تانک عملاً در برابر سلاحهای پانزریگر آسیبناپذیر بودند و توانایی خود را در تسخیر پیاده نظام آلمانی در چندین موقعیت نشان دادند. این مزیت به ارتش سرخ فرصتی بین پاییز 1941 و بهار 1942 داد تا از تانک های سنگین خود برای دفع تهاجم آلمان در یک سری از ضد حمله های ناامیدکننده استفاده کند. با این حال، پنجره مزیت شوروی باریک بود و دوئل بین تانکهای سنگین KV شوروی و پانزرجگرهای آلمانی تأثیر عمدهای بر مبارزه برای ابتکار استراتژیک در سالهای 1941-1942 داشت.
tag : دانلود کتاب Panzerjger در مقابل KV-1: جبهه شرقی 194143 , Download Panzerjger در مقابل KV-1: جبهه شرقی 194143 , دانلود Panzerjger در مقابل KV-1: جبهه شرقی 194143 , Download Panzerjger vs KV-1: Eastern Front 194143 Book , Panzerjger در مقابل KV-1: جبهه شرقی 194143 دانلود , buy Panzerjger در مقابل KV-1: جبهه شرقی 194143 , خرید کتاب Panzerjger در مقابل KV-1: جبهه شرقی 194143 , دانلود کتاب Panzerjger vs KV-1: Eastern Front 194143 , کتاب Panzerjger vs KV-1: Eastern Front 194143 , دانلود Panzerjger vs KV-1: Eastern Front 194143 , خرید Panzerjger vs KV-1: Eastern Front 194143 , خرید کتاب Panzerjger vs KV-1: Eastern Front 194143 ,
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.