توضیحات
In November 2007 Adam Moore was conducting fieldwork in Mostar when the southern Bosnian city was rocked by two days of violent clashes between Croat and Bosniak youth. It was not the city’s only experience of ethnic conflict in recent years. Indeed, Mostar’s problems are often cited as emblematic of the failure of international efforts to overcome deep divisions that continue to stymie the postwar peace process in Bosnia. Yet not all of Bosnia has been plagued by such troubles. While Mostar remains mired in distrust and division, the Brcko District in the northeast corner of the country has become a model of what Bosnia could be. Its multiethnic institutions operate well compared to other municipalities, and are broadly supported by those who live there; it also boasts the only fully integrated school system in the country. What accounts for the striking divergence in postwar peacebuilding in these two towns?
Moore argues that a conjunction of four factors explains the contrast in outcomes in Mostar and Brcko: The design of political institutions, the sequencing of political and economic reforms, local and regional legacies from the war, and the practice and organization of international peacebuilding efforts in the two towns. Differences in the latter, in particular, have profoundly shaped relations between local political elites and international officials. Through a grounded analysis of localized peacebuilding dynamics in these two cities Moore generates a powerful argument concerning the need to rethink how peacebuilding is done–that is, a shift in the habitus or culture that governs international peacebuilding activities and priorities today.
————————————————————–
ترجمه ماشینی :
در نوامبر 2007 آدام مور در حال انجام کار میدانی در موستار بود که شهر جنوبی بوسنی توسط دو روز درگیری خشونت آمیز بین جوانان کروات و بوسنیایی تکان خورد. این تنها تجربه شهر از درگیری های قومی در سال های اخیر نبود. در واقع، مشکلات موستار اغلب به عنوان نمادی از شکست تلاشهای بینالمللی برای غلبه بر اختلافات عمیق ذکر میشود که همچنان روند صلح پس از جنگ در بوسنی را مختل میکند. با این حال همه بوسنی گرفتار چنین مشکلاتی نبوده است. در حالی که موستار همچنان در بی اعتمادی و تقسیم فرو رفته است، منطقه برچکو در گوشه شمال شرقی کشور به الگویی از آنچه بوسنی می تواند باشد تبدیل شده است. موسسات چند قومیتی آن در مقایسه با سایر شهرداری ها به خوبی عمل می کنند و به طور گسترده توسط کسانی که در آنجا زندگی می کنند حمایت می شوند. همچنین دارای تنها سیستم آموزشی کاملاً یکپارچه در کشور است. علت اختلاف چشمگیر در ایجاد صلح پس از جنگ در این دو شهر چیست؟ مور استدلال می کند که ترکیبی از چهار عامل تضاد نتایج در موستار و برکو را توضیح می دهد: طراحی نهادهای سیاسی، توالی اصلاحات سیاسی و اقتصادی، میراث محلی و منطقه ای از جنگ، و تمرین و سازماندهی تلاش های بین المللی برای صلح. در دو شهر تفاوتها در مورد دوم، بهویژه، روابط بین نخبگان سیاسی محلی و مقامات بینالمللی را عمیقاً شکل داده است. مور از طریق تجزیه و تحلیل مبتنی بر پویایی های محلی سازی صلح در این دو شهر، استدلال قدرتمندی در مورد نیاز به بازنگری در نحوه انجام صلح ایجاد می کند – یعنی تغییر در عادت یا فرهنگ حاکم بر فعالیت ها و اولویت های صلح بین المللی امروز.
tag : دانلود کتاب ایجاد صلح در عمل: تجربه محلی در دو شهر بوسنیایی , Download ایجاد صلح در عمل: تجربه محلی در دو شهر بوسنیایی , دانلود ایجاد صلح در عمل: تجربه محلی در دو شهر بوسنیایی , Download Peacebuilding in Practice: Local Experience in Two Bosnian Towns Book , ایجاد صلح در عمل: تجربه محلی در دو شهر بوسنیایی دانلود , buy ایجاد صلح در عمل: تجربه محلی در دو شهر بوسنیایی , خرید کتاب ایجاد صلح در عمل: تجربه محلی در دو شهر بوسنیایی , دانلود کتاب Peacebuilding in Practice: Local Experience in Two Bosnian Towns , کتاب Peacebuilding in Practice: Local Experience in Two Bosnian Towns , دانلود Peacebuilding in Practice: Local Experience in Two Bosnian Towns , خرید Peacebuilding in Practice: Local Experience in Two Bosnian Towns , خرید کتاب Peacebuilding in Practice: Local Experience in Two Bosnian Towns ,
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.