توضیحات
At the start of World War I a new and potent threat to Britain’s naval supremacy took shape in the form of the Kaiser’s Imperial German submarines, thanks to their recently acquired ability to submerge and stalk their adversaries. A submarine’s crew could not board and capture a merchant ship, however, and at first the German leadership was reluctant to order their U-boat captains to use gunfire or torpedoes to sink merchantmen – crewed by civilian seamen – because of the expected hostile reaction of neutral countries such as the United States. Instead, U-boat captains were ordered to surface, then check the manifest of merchantmen and allow their crews to take to lifeboats before sinking the cargo vessels, rendering the U-boat highly vulnerable to attack. This enabled the Royal Navy to counter the submarine threat with vessels whose outward appearance was that of a merchantman, but which kept hidden an arsenal of weapons that would spring to life if a U-boat surfaced – the Q-ships.
Q-ships came in all shapes and sizes – coastal steamer, trawler, barque, yacht or schooner – but all had to look harmless in order to lure opponents to the surface and encourage them to attack. Armaments differed according to ship size; steamers commonly had 4in guns mounted amidships and in the bow, trawlers 3-pdrs and sailing ships 12-pdrs. Those who served on Q-ships had to accept that their U-boat opponents would be able to strike first. Q-ship captains kept ready a ‘panic crew’, which was trained to act out an elaborate evacuation to convince the U-boat commander that the ship was being abandoned by its crew. The Q-ship captain would remain behind with a handful of other crewmen manning the guns, which remained hidden until the most opportune time to unmask and engage the U-boat.
These deceptions did not go unnoticed, however; German captains learnt to be cautious, and frequently would engage with their guns at longer range and later in the war with torpedoes. U-boat boatswain’s mate Christof Lassen view of Q-ships as the ‘most unpleasant object we could hope to meet’ was commonly held. As the Allies condemned the sinking of merchantmen, the Germans vilified Q-ships as a crude deceit manned by pirates and contrary to the rules of civilized warfare. Encounters were often fought with bitterness and little quarter was given.
The Q-ship suited the Royal Navy’s preference for offensive action to counter the submarine. The Q-ship concept had emerged early in the war when no other method seemed likely to counter the U-boat threat, and flourished until new technologies and tactics were developed, tested and implemented. Q ships instilled wariness into a previously bold and seemingly invincible enemy. The usefulness of Q-ships waned as they lost their surprise factor, but they helped mitigate the U-boat menace until more effective and efficient means of defence were adopted. Featuring specially commissioned full-colour artwork and drawing upon the latest research, this engaging study brings to life the deadly duel between these two very different vessels at the height of World War I.
————————————————————–
ترجمه ماشینی :
در آغاز جنگ جهانی اول یک تهدید جدید و قوی برای برتری دریایی بریتانیا در قالب زیردریاییهای امپراتوری آلمانی Kaiser شکل گرفت، به لطف توانایی اخیر آنها در غوطهور کردن و تعقیب دشمنانشان. با این حال، خدمه یک زیردریایی نتوانستند سوار کشتی تجاری شوند و آن را دستگیر کنند، و در ابتدا رهبری آلمان به دلیل واکنش خصمانه مورد انتظار به ناخدایان زیردریایی خود برای غرق کردن بازرگانان – که توسط ملوانان غیرنظامی خدمه میشد – از تیراندازی یا اژدر خودداری کردند. کشورهای بی طرف مانند ایالات متحده در عوض، به کاپیتانهای U-boat دستور داده شد تا به سطح آب بروند، سپس مانیفست بازرگانان را بررسی کنند و به خدمهشان اجازه دهند تا قبل از غرق کردن کشتیهای باری، به قایقهای نجات بروند و این امر باعث میشود که U-boat در برابر حمله بسیار آسیبپذیر شود. این امر به نیروی دریایی سلطنتی این امکان را داد تا با کشتی هایی که ظاهر بیرونی آن ها شبیه یک تاجر بود، با تهدید زیردریایی مقابله کند، اما زرادخانه ای از تسلیحات را مخفی نگه می داشت که در صورت ظاهر شدن یک قایق زیردریایی – کشتی های Q- زنده می شدند.
کشتیهای کیو در اشکال و اندازهها – کشتیهای بخار ساحلی، تراولکش، بارکی، قایقهای بادبانی یا اسکلهای – عرضه میشدند، اما همه باید بیضرر به نظر میرسند تا مخالفان را به سطح زمین بکشانند و آنها را تشویق به حمله کنند. تسلیحات بر اساس اندازه کشتی متفاوت بود. کشتیهای بخار معمولاً دارای تفنگهای 4 اینچی در میان کشتیها و در کمان، تراولها 3 pdrs و کشتیهای بادبانی 12 pdrs بودند. آنهایی که در کشتیهای کیو خدمت میکردند باید قبول میکردند که حریفان یوبوت آنها میتوانند ابتدا ضربه بزنند. کاپیتان های کشتی کیو یک «خدمه وحشت» را آماده نگه داشتند، که برای انجام یک تخلیه مفصل آموزش داده شده بود تا فرمانده یوبوت را متقاعد کند که کشتی توسط خدمه آن رها شده است. کاپیتان کشتی کیو با تعداد انگشت شماری خدمه دیگر که اسلحه ها را نگه می داشتند، پشت سر می ماند، که تا زمان مناسب برای باز کردن ماسک و درگیر شدن با یوبوت، پنهان ماندند.
این فریب ها بی توجه نبودند، با این حال؛ کاپیتانهای آلمانی یاد گرفتند که محتاط باشند و اغلب با تفنگهای خود در بردهای طولانیتر و بعداً در جنگ با اژدر درگیر میشدند. دیدگاه کریستف لاسن، شریک قایق زیرین، کشتی
tag : دانلود کتاب Ship در مقابل U-Boat: 191418 , Download Ship در مقابل U-Boat: 191418 , دانلود Ship در مقابل U-Boat: 191418 , Download Q Ship vs U-Boat: 191418 Book , Ship در مقابل U-Boat: 191418 دانلود , buy Ship در مقابل U-Boat: 191418 , خرید کتاب Ship در مقابل U-Boat: 191418 , دانلود کتاب Q Ship vs U-Boat: 191418 , کتاب Q Ship vs U-Boat: 191418 , دانلود Q Ship vs U-Boat: 191418 , خرید Q Ship vs U-Boat: 191418 , خرید کتاب Q Ship vs U-Boat: 191418 ,
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.