دانلود کتاب REFORM CAPACITY – اصلاح ظرفیت

توضیحات

It is often said that effective government requires a concentration of power. If we want our political leaders to adjust public policies to changing economic, social, and political circumstances, we should, in this view, leave our leaders alone: we should put in place electoral procedures that identify a clear winner in each election, and then we should let the winning political party govern without having to cooperate with others.

The argument of this book is that this view is mistaken, since it seriously underestimates the ability of political decision makers to overcome democratic paralysis by compensating losers (groups that stand to lose from a reform). Reform capacity – the ability of political decision makers to adopt and implement policy changes that benefit society as a whole – can therefore be achieved in both power-concentration systems (which enable governments to ignore losers) and power-sharing systems (where governments build support for reform by compensating losers).

If political decision makers are able to solve the bargaining problems that sometimes complicate negotiations between winners and losers, power-sharing systems have certain advantages over power-concentration systems. The book argues that power sharing can lead to high reform capacity in societies where interest groups are powerful enough to block reforms; the book also argues that power sharing can lead to high reform capacity when reforms have short-term costs and long-term benefits, since power sharing helps to correct some of the short-sightedness that is inherent in democratic policymaking.

————————————————————–

ترجمه ماشینی :

اغلب گفته می شود که دولت کارآمد مستلزم تمرکز قدرت است. اگر می‌خواهیم رهبران سیاسی ما سیاست‌های عمومی را با شرایط متغیر اقتصادی، اجتماعی و سیاسی تطبیق دهند، از این نظر باید رهبران خود را به حال خود رها کنیم: باید رویه‌های انتخاباتی را ایجاد کنیم که یک برنده واضح را در هر انتخابات مشخص کند، و سپس ما باید اجازه دهیم حزب سیاسی برنده بدون نیاز به همکاری با دیگران حکومت کند.

استدلال این کتاب این است که این دیدگاه اشتباه است، زیرا توانایی تصمیم گیرندگان سیاسی را برای غلبه بر فلج دموکراتیک با جبران خسارت بازندگان دست کم می گیرد. (گروه هایی که از اصلاحات ضرر خواهند کرد). ظرفیت اصلاحات – توانایی تصمیم گیرندگان سیاسی برای اتخاذ و اجرای تغییرات سیاستی که به نفع جامعه به عنوان یک کل است – می تواند در هر دو سیستم تمرکز قدرت (که دولت ها را قادر می سازد بازندگان را نادیده بگیرند) و قدرت را به دست آورد. سیستم های اشتراک گذاری (که در آن دولت ها با جبران بازنده ها از اصلاحات حمایت می کنند).