دانلود کتاب Resilience for all – تاب آوری برای همه

توضیحات

In the United States, people of color are disproportionally more likely to live in environments with poor air quality, in close proximity to toxic waste, and in locations more vulnerable to climate change and extreme weather events.

In many vulnerable neighborhoods, structural racism and classism prevent residents from having a seat at the table when decisions are made about their community. In an effort to overcome power imbalances and ensure local knowledge informs decision-making, a new approach to community engagement is essential.

In Resilience for All, Barbara Brown Wilson looks at less conventional, but often more effective methods to make communities more resilient. She takes an in-depth look at what equitable, positive change through community-driven design looks like in four communitiesEast Biloxi, Mississippi; the Lower East Side of Manhattan; the Denby neighborhood in Detroit, Michigan; and the Cully neighborhood in Portland, Oregon. These vulnerable communities have prevailed in spite of serious urban stressors such as climate change, gentrification, and disinvestment. Wilson looks at how the lessons in the case studies and other examples might more broadly inform future practice. She shows how community-driven design projects in underserved neighborhoods can not only change the built world, but also provide opportunities for residents to build their own capacities.

————————————————————–

ترجمه ماشینی :

در ایالات متحده، افراد رنگین پوست به طور نامتناسبی بیشتر در محیط هایی با کیفیت هوای ضعیف، در مجاورت زباله های سمی و در مکان هایی که در برابر تغییرات آب و هوایی و رویدادهای شدید آب و هوایی آسیب پذیرتر هستند، زندگی می کنند.

در بسیاری از محله‌های آسیب‌پذیر، نژادپرستی ساختاری و طبقه‌گرایی مانع از آن می‌شود که ساکنان در هنگام تصمیم‌گیری در مورد جامعه خود، پشت میز بنشینند. در تلاش برای غلبه بر عدم تعادل قدرت و اطمینان از اینکه دانش محلی به تصمیم گیری کمک می کند، یک رویکرد جدید برای مشارکت جامعه ضروری است.

در تاب آوری برای همه، باربارا براون ویلسون به روشی کمتر متعارف نگاه می کند. ، اما اغلب روش های مؤثرتری برای انعطاف پذیرتر کردن جوامع است. او نگاهی عمیق به تغییرات عادلانه و مثبت از طریق طراحی جامعه محور در چهار جامعه شرق بیلوکسی، می سی سی پی دارد. قسمت پایین شرقی منهتن؛ محله دنبی در دیترویت، میشیگان؛ و محله کالی در پورتلند، اورگان. این جوامع آسیب‌پذیر علی‌رغم عوامل استرس‌زای جدی شهری مانند تغییرات آب‌وهوایی، اعیانی‌سازی و عدم سرمایه‌گذاری غالب شده‌اند. ویلسون به این موضوع نگاه می‌کند که چگونه درس‌های مطالعات موردی و نمونه‌های دیگر ممکن است به طور گسترده‌تری به عملکرد آینده کمک کند. او نشان می دهد که چگونه پروژه های طراحی جامعه محور در محله های محروم نه تنها می توانند دنیای ساخته شده را تغییر دهند، بلکه فرصت هایی را برای ساکنان فراهم می کنند تا ظرفیت های خود را ایجاد کنند.