توضیحات
Indeed, the famed journalist Walter Lippmann once claimed that Roosevelts legislative measures represented a continuous evolution of the Hoover measures. Moreover, both Hoover and Roosevelt shared a Keynesian conviction that public confidence was vital to recovery. They differed markedly, of course, in their ability to restore that confidence. Roosevelts advantage lay not just in his position in the changing of the guard. He employed a skilled staff of speech writers, and he had the negative example of Hoover before him from which to plot rhetorical strategies that would be more effective.
In Rhetoric as Currency, Houck uses the historical context of the Great Depression to explore the relationship of rhetoric to the economy and specifically economic recovery. He closely analyzes Hoovers rhetorical corpus from March 4, 1929, through March 3, 1933, and Roosevelts from January 3, 1930, through June 16, 1933. This longitudinal study allows him to understand rhetoric as a process rather than a series of isolated, discrete products.
Houck first examines Hoovers presidential rhetoric, tracing its paradoxes and the radical shift that occurred in the final year of his administration. The Depression, in his rhetoric, was a foe to be vanquished by an optimistic Christian and civic faith, not federal legislation. Once he determined that federal intervention was indeed required, he could not return to the dais; rather, he relied on an antagonistic press to carry his message of confidence. Abdicating the rhetorical pulpit, he left it in the hands of those opposed to him.
Houck then studies the economic rhetoric of Franklin Roosevelt as governor, candidate, president-elect, and finally president. He traces the key similarities and differences in Roosevelt’s economic rhetoric with particular attention to an embodied economics, wherein recovery was premised less on mental optimism than a physical, active confidence.
————————————————————–
ترجمه ماشینی :
در لفاظی به عنوان ارز ، از زمینه تاریخی افسردگی بزرگ برای کشف رابطه لفاظی با اقتصاد و به ویژه بهبود اقتصادی استفاده می کند. وی از نزدیک با تجزیه و تحلیل Corpus بلاغی هوورز از 4 مارس 1929 ، تا 3 مارس 1933 و روزولز از 3 ژانویه 1930 ، تا 16 ژوئن 1933. این مطالعه طولی به او اجازه می دهد تا لفاظی را به عنوان یک فرآیند درک کند تا یک سری از منزوی ، محصولات گسسته.
Houck ابتدا لفاظی های ریاست جمهوری هوورس را بررسی می کند ، پارادوکس های آن و تغییر اساسی که در سال پایانی دولت وی رخ داده است ، ردیابی می کند. افسردگی ، در لفاظی او ، دشمنی بود که توسط یک ایمان خوش بینانه مسیحی و مدنی از بین برود ، نه قانون فدرال. هنگامی که او تشخیص داد که مداخله فدرال در واقع مورد نیاز است ، او نمی تواند به DAIS بازگردد. در عوض ، او برای حمل پیام اعتماد به نفس خود به یک مطبوعات متضاد اعتماد کرد. او با ربودن منبر لفاظی ، آن را در دست کسانی که مخالف او هستند ، رها کرد. او شباهت ها و تفاوت های کلیدی در لفاظی اقتصادی روزولت را با توجه ویژه به اقتصاد تجسم یافته ردیابی می کند ، که در آن بهبودی کمتر بر خوش بینی ذهنی نسبت به یک اعتماد به نفس جسمی و فعال پیش بینی می شد.
tag : دانلود کتاب بلاغت به عنوان ارز: هوور ، روزولت و افسردگی بزرگ , Download بلاغت به عنوان ارز: هوور ، روزولت و افسردگی بزرگ , دانلود بلاغت به عنوان ارز: هوور ، روزولت و افسردگی بزرگ , Download Rhetoric as Currency: Hoover, Roosevelt, and the Great Depression Book , بلاغت به عنوان ارز: هوور ، روزولت و افسردگی بزرگ دانلود , buy بلاغت به عنوان ارز: هوور ، روزولت و افسردگی بزرگ , خرید کتاب بلاغت به عنوان ارز: هوور ، روزولت و افسردگی بزرگ , دانلود کتاب Rhetoric as Currency: Hoover, Roosevelt, and the Great Depression , کتاب Rhetoric as Currency: Hoover, Roosevelt, and the Great Depression , دانلود Rhetoric as Currency: Hoover, Roosevelt, and the Great Depression , خرید Rhetoric as Currency: Hoover, Roosevelt, and the Great Depression , خرید کتاب Rhetoric as Currency: Hoover, Roosevelt, and the Great Depression ,
برای فرستادن دیدگاه، باید وارد شده باشید.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.