دانلود کتاب Seeming and Being in PlatoÖs Rhetorical Theory – ظاهر و بودن در نظریه بلاغی افلاطون

توضیحات

The widespread understanding of language in the West is that it represents the world. This view, however, has not always been commonplace. In fact, it is a theory of language conceived by Plato, culminating inThe Sophist.In that dialogue Plato introduced the idea of statements as being either true or false, where the distinction between falsity and truth rests on a deeper discrepancy between appearance and reality, or seeming and being.

Robin ReamessSeeming & Being in Platos Rhetorical Theorymarks a shift in Plato scholarship. Reames argues that an appropriate understanding of rhetorical theory in Platos dialogues illuminates how he developed the technical vocabulary needed to construct the very distinctions between seeming and being that separate true from false speech. By engaging with three key movements of twentieth- and twenty-first-century Plato scholarshipthe rise and subsequent marginalization of orality and literacy theory, Heideggers controversial critique of Platonist metaphysics, and the influence of literary or dramatic readings of the dialoguesReames demonstrates how the development of Platos rhetorical theory across several of his dialogues (Gorgias,Phaedrus,Protagoras,Theaetetus,Cratylus,Republic, andSophist) has been both neglected and misunderstood.

————————————————————–

ترجمه ماشینی :

درک گسترده زبان در غرب این است که نشان دهنده جهان است. اما این دیدگاه همیشه رایج نبوده است. در واقع، این نظریه زبانی است که توسط افلاطون طراحی شده است و درسوفیستبه اوج خود رسیده است. اختلاف عمیق‌تر بین ظاهر و واقعیت، یا ظاهر و هستی.

رابین ریمسظاهر و بودن در نظریه بلاغی افلاطوسنشانگر تغییر در پژوهش افلاطون است. ریمز استدلال می کند که درک مناسب از نظریه بلاغی در گفتگوهای افلاطوس روشن می کند که چگونه او واژگان فنی مورد نیاز برای ایجاد تمایزات بین ظاهر و هستی را که گفتار درست از دروغ را جدا می کند، توسعه داد. هایدگر با درگیر شدن با سه جنبش کلیدی پژوهش افلاطون در قرن بیستم و بیست و یکم، ظهور و به حاشیه راندن تئوری شفاهی و سوادآموزی، به نقد بحث برانگیز متافیزیک افلاطونی و تأثیر خوانش های ادبی یا نمایشی از دیالوگ ها نشان می دهد. نظریه بلاغی افلاطوس در چندین دیالوگ او (گورگیاس،فادروس،پروتاگوراس،تئاتتوس،کراتیلوس< /i>،جمهوری، وسوفیست) مورد غفلت و سوء تفاهم قرار گرفته است.