دانلود کتاب Storytelling Globalization from the Chaco and Beyond – داستان سرایی جهانی شدن از چاکو و فراتر از آن

For more than fifteen years, Mario Blaser has been involved with the Yshiro people of the Paraguayan Chaco as they have sought to maintain their world in the face of conservation and development programs promoted by the state and various nongovernmental organizations. In this ethnography of the encounter between modernizing visions of development, the place-based life projects of the Yshiro, and the agendas of scholars and activists, Blaser argues for an understanding of the political mobilization of the Yshiro and other indigenous peoples as part of a struggle to make the global age hospitable to a pluriverse containing multiple worlds or realities. As he explains, most knowledge about the Yshiro produced by non-indigenous experts has been based on modern Cartesian dualisms separating subject and object, mind and body, and nature and culture. Such thinking differs profoundly from the relational ontology enacted by the Yshiro and other indigenous peoples. Attentive to peoples unique experiences of place and self, the Yshiro reject universal knowledge claims, unlike Western modernity, which assumes the existence of a universal reality and refuses the existence of other ontologies or realities. In Storytelling Globalization from the Chaco and Beyond, Blaser engages in storytelling as a knowledge practice grounded in a relational ontology and attuned to the ongoing struggle for a pluriversal globality.

بیش از پانزده سال است که ماریو بلسر با مردم یشیرو چاکوی پاراگوئه درگیر بوده است زیرا آنها به دنبال حفظ دنیای خود در مواجهه با برنامه‌های حفاظت و توسعه که توسط دولت و سازمان‌های غیردولتی مختلف تبلیغ می‌شوند، بوده‌اند. در این قوم نگاری از رویارویی بین دیدگاه‌های نوسازی توسعه، پروژه‌های زندگی مبتنی بر مکان یشرو، و برنامه‌های پژوهشگران و فعالان، بلاسر برای درک بسیج سیاسی یشیرو و سایر مردمان بومی به عنوان بخشی از تلاش می‌کنند تا عصر جهانی را مهمان نوازی برای یک کثرت حاوی دنیاها یا واقعیت‌های متعدد کنند. همانطور که او توضیح می دهد، بیشتر دانش درباره یشیرو که توسط متخصصان غیر بومی تولید شده است، مبتنی بر دوآلیسم های دکارتی مدرن است که سوژه و ابژه، ذهن و بدن، و طبیعت و فرهنگ را از هم جدا می کند. چنین تفکری عمیقاً با هستی شناسی رابطه ای که توسط یشیرو و دیگر مردمان بومی وضع شده است متفاوت است. یشیرو با توجه به تجربیات منحصر به فرد مردم از مکان و خود، ادعاهای دانش جهانی را رد می کند، برخلاف مدرنیته غربی، که وجود یک واقعیت جهانی را فرض می کند و وجود دیگر هستی شناسی ها یا واقعیت ها را رد می کند. در جهانی‌سازی داستان از چاکو و فراتر از آن، بلیزر درگیر داستان‌گویی به‌عنوان یک عمل دانش مبتنی بر هستی‌شناسی رابطه‌ای و هماهنگ با مبارزه مداوم برای جهانی‌شدن چندگانه است.