توضیحات
The closing paragraphs of this book were written in the late summer of 1914, when the armies of every great power in Europe were being mobilised for savage, unsparing, barbarous warfare-against one another, against small and unaggressive nations, against helpless women and children, against civilisation itself. How mild, by comparison with the despatches in the daily newspapers, will seem this chronicle of women’s militant struggle against political and social injustice in one small corner of Europe. Yet let it stand as it was written, with peace-so-called, and civilisation, and orderly government as the background for heroism such as the world has seldom witnessed. The militancy of men, through all the centuries, has drenched the world with blood, and for these deeds of horror and destruction men have been rewarded with monuments, with great songs and epics. The militancy of women has harmed no human life save the lives of those who fought the battle of righteousness. Time alone will reveal what reward will be allotted to the women.
This we know, that in the black hour that has just struck in Europe, the men are turning to their women and calling on them to take up the work of keeping civilisation alive. Through all the harvest fields, in orchards and vineyards, women are garnering food for the men who fight, as well as for the children left fatherless by war. In the cities the women are keeping open the shops, they are driving trucks and trams, and are altogether attending to a multitude of business.
When the remnants of the armies return, when the commerce of Europe is resumed by men, will they forget the part the women so nobly played? Will they forget in England how women in all ranks of life put aside their own interests and organised, not only to nurse the wounded, care for the destitute, comfort the sick and lonely, but actually to maintain the existence of the nation? Thus far, it must be admitted, there are few indications that the English Government are mindful of the unselfish devotion manifested by the women. Thus far all Government schemes for overcoming unemployment have been directed towards the unemployment of men. The work of women, making garments, etc., has in some cases been taken away.
At the first alarm of war the militants proclaimed a truce, which was answered half-heartedly by the announcement that the Government would release all suffrage prisoners who would give an undertaking ‘not to commit further crimes or outrages.’ Since the truce had already been proclaimed, no suffrage prisoner deigned to reply to the Home Secretary’s provision. A few days later, no doubt influenced by representations made to the Government by men and women of every political faith-many of them never having been supporters of revolutionary tactics-Mr. McKenna announced in the House of Commons that it was the intention of the Government, within a few days, to release unconditionally, all suffrage prisoners. So ends, for the present, the war of women against men. As of old, the women become the nurturing mothers of men, their sisters and uncomplaining helpmates. The future lies far ahead, but let this preface and this volume close with the assurance that the struggle for the full enfranchisement of women has not been abandoned; it has simply, for the moment, been placed in abeyance. When the clash of arms ceases, when normal, peaceful, rational society resumes its functions, the demand will again be made. If it is not quickly granted, then once more the women will take up the arms they to-day generously lay down. There can be no real peace in the world until woman, the mother half of the human family, is given liberty in the councils of the world.
————————————————————–
ترجمه ماشینی :
پاراگراف های پایانی این کتاب در اواخر تابستان 1914 نوشته شده است، زمانی که ارتش هر قدرت بزرگ در اروپا برای جنگ های وحشیانه، بی رحمانه، وحشیانه علیه یکدیگر، علیه کشورهای کوچک و غیر متجاوز، علیه زنان و کودکان بی پناه بسیج شده بودند. ، علیه خود تمدن. در مقایسه با ارسالهای روزنامههای روزانه، چقدر ملایم به نظر میرسد این وقایع وقایع مبارزه مبارز زنان علیه بیعدالتی سیاسی و اجتماعی در گوشه کوچکی از اروپا. با این حال، اجازه دهید همانطور که نوشته شده است، با به اصطلاح صلح، و تمدن، و حکومت منظم به عنوان پس زمینه برای قهرمانی که جهان به ندرت شاهد آن است. ستیزه جوی مردان در طول قرن ها، جهان را غرق خون کرده است، و برای این اعمال وحشتناک و ویرانگر، مردان با یادبودها، با آهنگ ها و حماسه های بزرگ پاداش گرفته اند. ستیزه جویی زنان به هیچ انسانی آسیبی وارد نکرده است مگر به جان کسانی که در نبرد حق می جنگیدند. زمان به تنهایی نشان می دهد که چه پاداشی به زنان تعلق می گیرد.
این را می دانیم که در ساعت سیاهی که به تازگی در اروپا رخ داده است، مردان به زنان خود روی می آورند و از آنها می خواهند که آنها را بگیرند. کار زنده نگه داشتن تمدن را ادامه دهید. در میان تمام مزارع برداشت، در باغها و تاکستانها، زنان برای مردانی که میجنگند، و همچنین برای کودکانی که در جنگ بیپدر ماندهاند، غذا جمعآوری میکنند. در شهرها، زنان مغازهها را باز نگه میدارند، کامیونها و تراموایها را میرانند، و در کل به انبوهی از مشاغل مشغول هستند. آیا آنها نقشی را که زنان به این نجیب بازی کردند را فراموش خواهند کرد؟ آیا آنها در انگلستان فراموش خواهند کرد که چگونه زنان در همه رده های زندگی، منافع خود را کنار گذاشته و سازماندهی می کنند، نه تنها برای پرستاری از مجروحان، مراقبت از فقرا، تسکین بیماران و تنهاها، بلکه در واقع برای حفظ موجودیت ملت؟ تا کنون، باید پذیرفت، نشانه های اندکی وجود دارد که نشان دهد دولت انگلیس به فداکاری فداکارانه زنان توجه دارد. تاکنون تمام برنامه های دولت برای غلبه بر بیکاری در جهت بیکاری مردان بوده است. کار زنان، ساخت لباس و غیره در مواردی از بین رفته است.
در اولین زنگ خطر جنگ، مبارزان آتش بس اعلام کردند که با اعلام این که دولت تمام زندانیان حق رأی را که تعهد میدهند «ارتکاب جنایات یا خشونتهای بیشتر» انجام ندهند، آزاد میکند. از آنجایی که آتش بس قبلاً اعلام شده بود، هیچ زندانی حق رأی حاضر به پاسخگویی به دستور وزیر کشور نشد. چند روز بعد، بدون شک تحت تأثیر نمایندگانی که مردان و زنان از هر مذهب سیاسی به دولت ارائه کردند – بسیاری از آنها هرگز طرفدار تاکتیک های انقلابی نبودند – آقای. مک کنا در مجلس عوام اعلام کرد که قصد دولت این است که ظرف چند روز بدون قید و شرط تمام زندانیان حق رأی را آزاد کند. بنابراین، در حال حاضر، جنگ زنان علیه مردان به پایان می رسد. از قدیم، زنان به مادران پرورش دهنده مردان، خواهران و یاران بی شکایت تبدیل می شوند. آینده بسیار جلوتر است، اما اجازه دهید این مقدمه و این جلد با این اطمینان به پایان برسد که مبارزه برای برخورداری کامل از حقوق زنان رها نشده است. به سادگی، در حال حاضر، در حالت تعلیق قرار گرفته است. هنگامی که برخورد تسلیحات متوقف شود، زمانی که جامعه عادی، صلح آمیز و منطقی کارکرد خود را از سر بگیرد، دوباره این تقاضا مطرح خواهد شد. اگر به سرعت اعطا نشود، زنان بار دیگر اسلحه هایی را که امروز سخاوتمندانه بر زمین گذاشته اند به دست خواهند گرفت. تا زمانی که زن، نیمی از مادر خانواده بشر، در مجالس جهان آزادی داده نشود، صلح واقعی در جهان وجود نخواهد داشت.
tag : دانلود کتاب حق رأی: داستان خودم , Download حق رأی: داستان خودم , دانلود حق رأی: داستان خودم , Download Suffragette: My Own Story Book , حق رأی: داستان خودم دانلود , buy حق رأی: داستان خودم , خرید کتاب حق رأی: داستان خودم , دانلود کتاب Suffragette: My Own Story , کتاب Suffragette: My Own Story , دانلود Suffragette: My Own Story , خرید Suffragette: My Own Story , خرید کتاب Suffragette: My Own Story ,
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.