دانلود کتاب Textual Silence: Unreadability and the Holocaust – سکوت متنی: ناخوانایی و هولوکاست

There are thousands of books that represent the Holocaust, but can, and should, the act of reading these works convey the events of genocide to those who did not experience it? In Textual Silence, literary scholar Jessica Lang asserts that language itself is a barrier between the author and the reader in Holocaust textsand that this barrier is not a lack of substance, but a defining characteristic of the genre.

Holocaust texts, which encompass works as diverse as memoirs, novels, poems, and diaries, are traditionally characterized by silences the authors place throughout the text, both deliberately and unconsciously. While a reader may have the desire and will to comprehend the Holocaust, the presence of textual silence is a force that removes the experience of genocide from the readers analysis and imaginative recourse. Lang defines silences as omissions that take many forms, including the use of italics and quotation marks, ellipses and blank pages in poetry, and the presence of unreliable narrators in fiction. While this limits the readers ability to read in any conventional sense, these silences are not flaws. They are instead a critical presence that forces readers to acknowledge how words and meaning can diverge in the face of events as unimaginable as those of the Holocaust.

هزاران کتاب وجود دارد که هولوکاست را نشان می دهد، اما آیا و باید خواندن این آثار وقایع نسل کشی را به کسانی که آن را تجربه نکرده اند منتقل کند؟ در سکوت متنی، جسیکا لانگ، محقق ادبی، اظهار می‌دارد که زبان خود مانعی بین نویسنده و خواننده در متون هولوکاست است و این مانع فقدان ماهیت نیست، بلکه ویژگی تعیین‌کننده ژانر است.

متون هولوکاست، که آثار متنوعی مانند خاطرات، رمان ها، شعرها و خاطرات روزانه را در بر می گیرند، به طور سنتی با سکوت هایی که نویسندگان در سرتاسر متن قرار می دهند، عمدا و ناخودآگاه مشخص می شوند. در حالی که یک خواننده ممکن است تمایل و اراده ای برای درک هولوکاست داشته باشد، وجود سکوت متنی نیرویی است که تجربه نسل کشی را از تحلیل و توسل تخیلی خوانندگان حذف می کند. لنگ سکوت ها را حذف هایی تعریف می کند که به شکل های مختلفی از جمله استفاده از حروف کج و نقل قول، بیضی ها و صفحات خالی در شعر و حضور راویان غیرقابل اعتماد در ادبیات داستانی است. در حالی که این توانایی خوانندگان را برای خواندن به هر معنای متعارف محدود می کند، این سکوت ها نقص نیستند. آنها در عوض حضوری انتقادی هستند که خوانندگان را وادار می‌کند تا بفهمند چگونه کلمات و معنا در مواجهه با رویدادهایی غیرقابل تصور مانند هولوکاست می‌توانند از هم جدا شوند.