دانلود کتاب The Age of Jackson and the Art of American Power, 1815-1848 – عصر جکسون و هنر قدرت آمریکا، 1815-1848

As William Nester asserts in The Age of Jackson, it takes quite a leader to personify an age. A political titan for thirty-three years (18151848), Andrew Jackson possessed character, beliefs, and acts that dominated American politics. Although Jackson returned to his Tennessee plantation in March 1837 after serving eight years as president, he continued to overshadow American politics. Two of his protgs, Martin the Magician van Buren and James Young Hickory Polk, followed him to the White House and pursued his agenda. Jackson provoked firestorms of political passions throughout his era. Far more people loved than hated him, but the fervor was just as pitched either way. Although the passions have subsided, the debate lingers. Historians are split over Jacksons legacy. Some extol him as among Americas greatest presidents, citing his championing of the common man, holding the country together during the nullification crisis, and eliminating the national debt. Others excoriate him as a mean-spirited despot who shredded the Constitution and damaged the nations development by destroying the Second Bank of the United States, defying the Supreme Court, and grossly worsening political corruption through his spoils system. Still others condemn his forcibly expelling more than forty thousand Native Americans from their homes and along the Trail of Tears, which led far west of the Mississippi River, with thousands perishing along the way. In his clear-eyed assessment of one of the most divisive leaders in American history, Nester provides new insight into the age-old debate about the very nature of power itself.

همانطور که ویلیام نستر در عصر جکسون بیان می‌کند، برای تجسم یک عصر به یک رهبر نیاز است. اندرو جکسون که به مدت سی و سه سال (18151848) تیتان سیاسی بود، دارای شخصیت، اعتقادات و اعمالی بود که بر سیاست آمریکا تسلط داشت. اگرچه جکسون پس از هشت سال خدمت به عنوان رئیس جمهور در مارس 1837 به مزرعه خود در تنسی بازگشت، اما همچنان بر سیاست آمریکا سایه افکنده بود. دو تن از عوامل او، مارتین جادوگر ون بورن و جیمز یانگ هیکوری پولک، او را به کاخ سفید تعقیب کردند و دستور کار او را دنبال کردند. جکسون در طول دوران خود طوفانی از احساسات سیاسی را برانگیخت. مردم به مراتب بیشتر از اینکه از او متنفر بودند او را دوست داشتند، اما شور و شوق در هر دو طرف به همان اندازه بالا بود. اگرچه شور و شوق فروکش کرده است، اما بحث ادامه دارد. مورخان بر سر میراث جکسون اختلاف دارند. برخی او را به عنوان یکی از بزرگترین رؤسای جمهور آمریکا تحسین می کنند و به حمایت او از مردم عادی، حفظ کشور در طول بحران ابطال و حذف بدهی ملی اشاره می کنند. دیگران او را به‌عنوان یک مستبد شرور که قانون اساسی را پاره کرد و با تخریب بانک دوم ایالات متحده، سرپیچی از دادگاه عالی، و تشدید شدید فساد سیاسی از طریق سیستم غنایم‌اش، قانون اساسی را پاره کرد و به توسعه ملت‌ها آسیب رساند، تحقیر می‌کنند. برخی دیگر نیز اخراج اجباری بیش از چهل هزار بومیان آمریکا را از خانه‌هایشان و در امتداد مسیر اشک‌ها که به غرب رودخانه می‌سی‌سی‌پی منتهی می‌شد و هزاران نفر در این راه کشته شدند، محکوم می‌کنند. نستر در ارزیابی شفاف خود از یکی از تفرقه انگیزترین رهبران تاریخ آمریکا، بینش جدیدی از بحث قدیمی درباره ماهیت خود قدرت ارائه می دهد.