توضیحات
Among the institutions that Tocqueville identifies as potential counterweights [to leveling egalitarianism and tyranny of the majority], he mentions our colleges and universities. These have never been entirely aristocratic in Tocquevilles sense. They have always had a democratic side as well. And their acceptance of the aristocratic ideal of an order of moral, spiritual, and cultural excellence has at every step been contaminated by the confusion of this order with the very different one of wealth and social privilege. It has been weakened and sometimes corrupted by the exclusionary prejudices that kept women, Jews, and blacks out and the untalented children of alumni in. Yet, at their best, our colleges and universities have resisted the demand to make themselves over in the image of the democratic values of the culture as a whole. Even while striving to make the process of admission more open and fair, they have held to the idea that part of the work of our most distinguished institutions of higher learning is to preserve, transmit, and honor an aristocratic tradition of respect for human greatness.
This is important for two reasons.
The first is the preservation of a cultured appreciation of excellence in human living, as distinct from vocational success. The latter produces inequalities of wealth, status, and power. But it is consistent with the democratic belief that no ones humanity is greater than anyone elses. This is true if we are talking about political and legal rights. It is false if we assume that the universal powers of enjoyment, expression, and judgment that all human beings possess are more developed in some souls than othersthat in some they are particularly subtle and refined, especially when it comes to the most intellectually, aesthetically, and spiritually demanding exertions. This is an aristocratic assumption. In a democracy like ours, it is in constant danger of being derided or dismissed. But if it is, we lose something of value. Without the idea of greatness of soul, human life becomes smaller and flatter. It becomes both less noble and less tragic. Protecting this idea from democratic diminution is the first reason our colleges and universities need to nurture the aristocratic love of what is brilliant and fine.
The second is that this love itself contributes to the strength and stability of our democratic way of life. Every adult in our country gets to vote. Each has the right to decide for him- or herself which candidates and policies are best. But the forces of conformity are great. The principle of universal equality, and its corollary the principle of individual self-rule, in fact make these forces stronger. The freedom to make up ones own mind is a large responsibility. Many ease the burden by embracing the opinions of others with little or no independent reflection. The result is a kind of groupthink, partly the result of ignorance and partly of fear. This makes it easier for would-be tyrants to manipulate the democratic masses and eventually deprive them of their freedom. Tocquevilles greatest concern for the future of America was that conformity of thought would ease the way to despotism.
There are many counterweights to this, of course. Tocqueville puts special emphasis on the role of a free press. An education in human greatness contributes to democratic life as well. To some this will seem paradoxical. How can the cultivation of a spirit of aristocratic connoisseurship make our democracy stronger? The answer is by developing the habit of judging people and events from a point of view that is less vulnerable to the moods of the moment; by increasing the self-reliance of those who, because they recognize the distinction between what is excellent and common, have less need to base their standards on what everyone knows or goes without saying; and by strengthening the ability to subject ones own opinions and feelings to higher and more durable measures of truth and justice. In all these ways, an aristocratic education promotes the independent-mindedness that is needed to combat the tyranny of majority opinion that, in Tocquevilles view, is the greatest danger our democracy confronts.
It cannot by itself protect us against this danger, but it makes a real contribution. Whether as leaders or citizens, the beneficiaries of such an education are in a better position to make up their minds for themselves. Many of course fail, just like everyone else. However, in their case failure is the abuse of a special trust that their education confers on them to guard against the mob mind that our democracy is always at risk of becoming.
[from Kronman abstract @ Zero Hedge]
————————————————————–
ترجمه ماشینی :
در میان مؤسساتی که توکویل آنها را به عنوان وزنههای تعادلی بالقوه [برای همسطح کردن برابریطلبی و استبداد اکثریت] معرفی میکند، از کالجها و دانشگاههای ما نام میبرد. اینها هرگز به معنای توکویل کاملاً اشرافی نبوده اند. آنها همیشه جنبه دموکراتیک نیز داشته اند. و پذیرش ایدهآل اشرافی آنها در مرتبه تعالی اخلاقی، معنوی و فرهنگی در هر مرحله با خلط این نظم با نظم بسیار متفاوت ثروت و امتیازات اجتماعی آلوده شده است. با تعصبات حذفی که زنان، یهودیان و سیاهپوستان و فرزندان بی استعداد فارغ التحصیلان را در آنجا نگه داشته است، تضعیف شده و گاه فاسد شده است. ارزش های دموکراتیک فرهنگ به عنوان یک کل. حتی در حالی که در تلاش برای بازتر و منصفانه تر کردن روند پذیرش هستند، آنها به این ایده پایبند بوده اند که بخشی از کار برجسته ترین مؤسسات آموزش عالی ما حفظ، انتقال و احترام به سنت اشرافی احترام به عظمت انسان است. این به دو دلیل اهمیت دارد. اولین مورد، حفظ قدردانی فرهنگی از تعالی در زندگی انسانی است که متمایز از موفقیت شغلی است. دومی باعث ایجاد نابرابری در ثروت، موقعیت و قدرت می شود. اما با این باور دموکراتیک سازگار است که انسانیت هیچکس بزرگتر از دیگران نیست. اگر صحبت از حقوق سیاسی و حقوقی باشد، این درست است. اگر فرض کنیم که قوای جهانی لذت، بیان و قضاوتی که همه انسان ها دارند در برخی از روح ها توسعه یافته تر از دیگران است، نادرست است که در برخی از آنها بسیار ظریف و پالایش شده است، به ویژه هنگامی که از نظر عقلی و زیبایی شناختی به میان می آید. و تلاش های روحی و روانی. این یک فرض اشرافی است. در دموکراسی مانند ما، دائماً در خطر تمسخر یا طرد شدن است. اما اگر اینطور باشد، چیزی با ارزش را از دست می دهیم. بدون تصور عظمت روح، زندگی انسان کوچکتر و صاف تر می شود. هم کمتر نجیب می شود و هم کمتر غم انگیز. محافظت از این ایده در برابر کاهش دموکراتیک اولین دلیلی است که کالجها و دانشگاههای ما باید عشق اشرافی را نسبت به چیزهای درخشان و خوب پرورش دهند. دوم این است که این عشق خود به استحکام و ثبات شیوه زندگی دموکراتیک ما کمک می کند. هر بزرگسال در کشور ما حق رای دارد. هر کدام این حق را دارند که برای خود تصمیم بگیرند که کدام نامزدها و سیاست ها بهترین هستند. اما نیروهای انطباق عالی هستند. اصل برابری جهانی و نتیجه آن اصل خودمختاری فردی در واقع این نیروها را قوی تر می کند. آزادی تصمیم گیری یک مسئولیت بزرگ است. بسیاری با پذیرفتن نظرات دیگران با اندک یا بدون تأمل مستقل بار را آسان می کنند. نتیجه نوعی تفکر گروهی است که بخشی از آن ناشی از جهل و بخشی از ترس است. این امر، دستکاری تودههای دموکراتیک و در نهایت سلب آزادی آنها را برای مستبدان احتمالی آسانتر میکند. بزرگترین نگرانی توکویل برای آینده آمریکا این بود که مطابقت فکری راه را برای استبداد آسان کند. \ البته وزنه های تعادل زیادی برای این وجود دارد. توکویل بر نقش مطبوعات آزاد تاکید ویژه ای دارد. آموزش عظمت انسان به زندگی دموکراتیک نیز کمک می کند. برای برخی این متناقض به نظر می رسد. چگونه پرورش روحیه اشرافی گری می تواند دموکراسی ما را قوی تر کند؟ پاسخ این است که عادت به قضاوت در مورد افراد و رویدادها از دیدگاهی که کمتر در برابر حالات لحظه ای آسیب پذیر است، ایجاد شود. با افزایش اعتماد به نفس کسانی که به دلیل تشخیص تمایز بین آنچه عالی و رایج است، نیاز کمتری دارند که معیارهای خود را بر اساس آنچه همه می دانند یا ناگفته نماند، قرار دهند. و با تقویت توانایی قرار دادن عقاید و احساسات خود در برابر معیارهای بالاتر و پایدارتر از حقیقت و عدالت. در تمام این راهها، یک آموزش اشرافی، تفکر مستقلی را ترویج میکند که برای مبارزه با استبداد عقاید اکثریت لازم است، که از نظر توکویل، بزرگترین خطری است که دموکراسی ما با آن مواجه است. \ به خودی خود نمی تواند از ما در برابر این خطر محافظت کند، اما کمک واقعی می کند. چه به عنوان رهبر و چه شهروند، ذینفعان چنین آموزشی در موقعیت بهتری برای تصمیم گیری برای خود هستند. البته خیلی ها شکست می خورند، درست مثل بقیه. با این حال، شکست در مورد آنها سوء استفاده از اعتماد ویژه ای است که تحصیلات آنها به آنها می دهد تا در برابر ذهن اوباش که دموکراسی ما همیشه در خطر تبدیل شدن است محافظت کنند. [از چکیده کرونمن @ Zero Hedge]
tag : دانلود کتاب حمله به تعالی آمریکا , Download حمله به تعالی آمریکا , دانلود حمله به تعالی آمریکا , Download The Assault on American Excellence Book , حمله به تعالی آمریکا دانلود , buy حمله به تعالی آمریکا , خرید کتاب حمله به تعالی آمریکا , دانلود کتاب The Assault on American Excellence , کتاب The Assault on American Excellence , دانلود The Assault on American Excellence , خرید The Assault on American Excellence , خرید کتاب The Assault on American Excellence ,
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.