دانلود کتاب The Future of War: Organizations as Weapons – آینده جنگ: سازمان ها به عنوان سلاح

Many analysts have heralded the U.S. militarys Revolution in Military Affairs (RMA), a qualitative improvement in operational concepts and weapons that transforms the nature and character of warfare. Focusing on military technology, most argue that the new sensor, surveillance, communications, and computational technologies will usher in a period in which U.S. military capabilities will far exceed those of potential competitors. Developments in such fields as nanotechnology, robotics, and genetic engineering will greatly influence new weapons designs of the twenty-first century.

These discussions about military revolutions, however, too often ignore or only pay lip service to the role of military organization in improving combat capability. They downplay the relationship between organizational structure and outcomes, the difficulties of coordinating large organizations composed of many people and offices having specialized roles, and the challenges of calculation, attention, and memory that face individuals making decisions with inadequate or ambiguous information under short deadlines or stressful situations.

Mark D. Mandeles argues that the key to future combat effectiveness is not in acquiring new technologies but rather in the Defense Departments institutional and organizational structure and its effect upon incentives to invent, to innovate, and to conduct operations effectively. Doing so requires the military establishment to resist incentives to substitute short-term technological gains for long-term operational advantages and to maintain incentives for effective long-term innovation.

بسیاری از تحلیلگران انقلاب ارتش ایالات متحده در امور نظامی (RMA) را بشارت داده اند، یک پیشرفت کیفی در مفاهیم عملیاتی و تسلیحات که ماهیت و ماهیت جنگ را تغییر می دهد. با تمرکز بر فناوری نظامی، اکثر آنها استدلال می‌کنند که حسگرها، نظارت، ارتباطات و فناوری‌های محاسباتی جدید دوره‌ای را آغاز می‌کنند که در آن توانایی‌های نظامی ایالات متحده بسیار بیشتر از رقبای بالقوه خواهد بود. پیشرفت‌ها در زمینه‌هایی مانند فناوری نانو، رباتیک و مهندسی ژنتیک بر طراحی‌های جدید تسلیحات قرن بیست و یکم تأثیر زیادی خواهد گذاشت.

این بحث‌ها درباره انقلاب‌های نظامی، اما اغلب نقش سازمان‌های نظامی در بهبود توانایی رزمی را نادیده می‌گیرند یا فقط به آن توجه می‌کنند. آنها رابطه بین ساختار سازمانی و نتایج، مشکلات هماهنگی سازمان های بزرگ متشکل از افراد و دفاتر بسیاری که نقش های تخصصی دارند، و چالش های محاسبه، توجه و حافظه که با تصمیم گیری افراد با اطلاعات ناکافی یا مبهم در مهلت های زمانی کوتاه مواجه است را کم اهمیت جلوه می دهند. موقعیت‌های استرس‌زا.

مارک دی. ماندلز استدلال می‌کند که کلید اثربخشی رزمی آینده در دستیابی به فناوری‌های جدید نیست، بلکه در ساختار نهادی و سازمانی وزارت دفاع و تأثیر آن بر انگیزه‌های اختراع، نوآوری و عملیات را به طور موثر انجام دهد. انجام این کار مستلزم آن است که تشکیلات نظامی در برابر انگیزه‌های جایگزین کردن دستاوردهای کوتاه‌مدت فناوری به جای مزایای عملیاتی بلندمدت و حفظ انگیزه‌های نوآوری مؤثر بلندمدت مقاومت کند.