دانلود کتاب The Girl from Copenhagen – دختری از کپنهاگ

توضیحات

The Girl from Copenhagen is a memoir. It includes a photo section that follows my mother’s life from childhood into old age. Born in Denmark in 1923 on the island of Falster (‘amid thunder and lightning,’ as she was fond of saying), Inge Buus had an idyllic life, growing up with her brother and sister on their father’s farm. All three siblings learned to ride a horse by the age of eight or nine. Inge, however, was anything but a farm girl. She never mastered the art of milking a cow. She refused to drink milk. During the fall slaughtering time, she would stay in her room and close the door so she would not hear the squealing of the fattened pigs. She avoided gathering eggs because the hens would peck her fingers. After graduating at the top of her high school class, she moved to Copenhagen to study nursing. Unfortunately, her nursing career was cut short when her ankles began swelling up on her long shifts, rendering her as infirm as some of her patients. She subsequently found employment as a bookkeeper at Burmeister & Wain, the largest shipbuilder in Denmark. Inge and her family witnessed the German invasion of Denmark on April 9, 1940. At first, the occupation did not seem all that bad. The Danish economy, in a recession at the time, prospered with the German wartime demand for produce and machinery. But then the Nazis began to tighten the screws, revealing their true intentions as they attempted to round up and deport Denmark’s Jewish population to concentration camps. This was the last straw for the Danish people, who considered their Jewish neighbors as Danes first and Jews second and succeeded in smuggling most of Denmark’s eight thousand Jews to neutral Sweden on a flotilla of small fishing boats. After this blatant act of defiance, Hitler ordered a crackdown on his Danish ‘protectorate.’ On her way to work, Inge would pass by German tanks stationed in Copenhagen’s town square. Helmeted German soldiers armed with machine guns demanded to see her Ausweis. There were almost daily bombings in the heart of the city—some conducted by the Danish Resistance, others conducted by the Germans in retaliation. Inge had mixed feelings about working in the shipyard, which was producing engines for German U-boats, making the yard a target for allied bombers as well as the Danish Resistance. But the pay was much higher than she would be able to obtain elsewhere, so she chose to stick it out. In 1965, with the house completed to Bob’s satisfaction, he grew restless and set his sights on greener pastures. Over the next twenty-five years, there would be a total of seven more moves—some dictated by the necessities of employment opportunities, others simply places where Bob had aspired from his youth to settle down in. (‘A house is just a place to hang your hat,’ Bob once said.) Inge never uttered a word of complaint during all these moves. No doubt, like her husband, she had the spirit of wanderlust in her blood––after all, she had gone off to America with a man she had known for no more than a week. During these many moves, Inge made a total of twenty-five trips back to her native Denmark. The love of her life collapsed and died shortly after moving into their new home in Pennsylvania. ‘We’re staying here,’ Bob promised a few days before his sudden death. ‘No more moves.’ Living with her son, Glenn, Inge would make two more trips to Denmark after Bob’s death. She would outlive almost all her contemporaries, dying of dementia at the age of ninety-four.

————————————————————–

ترجمه ماشینی :

دختری از کپنهاگ یک خاطره است. این شامل یک بخش عکس است که زندگی مادرم را از کودکی تا پیری دنبال می کند. اینگه بووس که در سال 1923 در جزیره فالستر در دانمارک به دنیا آمد (در میان رعد و برق و رعد و برق، همانطور که علاقه داشت بگوید)، زندگی بت انگیزی داشت و با برادر و خواهرش در مزرعه پدرشان بزرگ شد. هر سه خواهر و برادر در سن هشت یا نه سالگی اسب سواری را آموختند. اما اینگه چیزی جز یک دختر مزرعه بود. او هرگز در هنر دوشیدن گاو تسلط نداشت. او از خوردن شیر خودداری کرد. در زمان ذبح پاییزی، او در اتاقش می ماند و در را می بست تا صدای جیغ خوک های پروار شده را نشنود. او از جمع آوری تخم مرغ اجتناب می کرد زیرا مرغ ها انگشتان او را نوک می زدند. پس از فارغ التحصیلی در کلاس دبیرستان، او برای تحصیل در رشته پرستاری به کپنهاگ نقل مکان کرد. متأسفانه، زمانی که قوزک پاهایش در شیفت های طولانی مدتش متورم شد، شغل پرستاری او کوتاه شد و او را به اندازه برخی از بیمارانش ناتوان کرد. او متعاقباً به عنوان حسابدار در Burmeister & Wain، بزرگترین کشتی‌ساز دانمارک، استخدام شد. اینگه و خانواده اش شاهد تهاجم آلمان به دانمارک در 9 آوریل 1940 بودند. در ابتدا، اشغال آنقدرها هم بد به نظر نمی رسید. اقتصاد دانمارک که در آن زمان در رکود بود، با تقاضای آلمان در زمان جنگ برای محصولات و ماشین آلات رونق گرفت. اما پس از آن، نازی‌ها شروع به بستن پیچ‌ها کردند و نیت واقعی خود را در تلاش برای جمع‌آوری و تبعید جمعیت یهودی دانمارک به اردوگاه‌های کار اجباری آشکار کردند. این آخرین تنگی برای مردم دانمارک بود که همسایگان یهودی خود را ابتدا دانمارکی و در درجه دوم یهودیان می دانستند و موفق شدند اکثر هشت هزار یهودی دانمارک را با ناوگانی از قایق های ماهیگیری کوچک به سوئد بی طرف قاچاق کنند. پس از این اقدام آشکار، هیتلر دستور سرکوب «حافظ» دانمارکی خود را صادر کرد. در راه رفتن به محل کار، اینگه از کنار تانک های آلمانی مستقر در میدان شهر کپنهاگ عبور می کرد. سربازان آلمانی کلاه‌دار و مسلح به مسلسل خواستار دیدن آسویس او شدند. تقریباً هر روز بمباران‌هایی در قلب شهر رخ می‌داد که برخی توسط مقاومت دانمارکی و برخی دیگر توسط آلمان‌ها به تلافی انجام می‌شد. اینگه در مورد کار در کارخانه کشتی سازی، که موتورهای U-boat های آلمانی را تولید می کرد، احساسات متفاوتی داشت و حیاط را به هدف بمب افکن های متحدین و همچنین مقاومت دانمارکی تبدیل می کرد. اما دستمزد بسیار بالاتر از آن چیزی بود که او می توانست در جاهای دیگر دریافت کند، بنابراین او تصمیم گرفت آن را کنار بگذارد. در سال 1965، با تکمیل خانه با رضایت باب، او ناآرام شد و به مراتع سرسبز توجه کرد. طی بیست و پنج سال آینده، در مجموع هفت جابجایی دیگر وجود خواهد داشت که برخی به دلیل ضرورت فرصت‌های شغلی دیکته می‌شوند، برخی دیگر صرفاً مکان‌هایی هستند که باب از دوران جوانی اش آرزو داشت در آن ساکن شود. جایی برای آویزان کردن کلاه، باب یک بار گفت.) اینگه در تمام این حرکات هرگز یک کلمه شکایت نکرد. بدون شک او هم مانند شوهرش روح سرگردانی را در خون داشت––بالاخره، او با مردی که یک هفته بیشتر نمی‌شناخت به آمریکا رفته بود. در طول این حرکت های زیاد، اینگه در مجموع بیست و پنج سفر به زادگاهش دانمارک انجام داد. عشق زندگی او اندکی پس از نقل مکان به خانه جدیدشان در پنسیلوانیا از بین رفت و مرد. باب چند روز قبل از مرگ ناگهانی‌اش قول داد: «ما اینجا می‌مانیم». “دیگر هیچ حرکتی وجود ندارد.” اینگه که با پسرش گلن زندگی می کرد، پس از مرگ باب، دو سفر دیگر به دانمارک داشت. او تقریباً از تمام معاصران خود بیشتر زنده ماند و در سن نود و چهار سالگی بر اثر زوال عقل مرد.

tag : دانلود کتاب دختری از کپنهاگ , Download دختری از کپنهاگ , دانلود دختری از کپنهاگ , Download The Girl from Copenhagen Book , دختری از کپنهاگ دانلود , buy دختری از کپنهاگ , خرید کتاب دختری از کپنهاگ , دانلود کتاب The Girl from Copenhagen , کتاب The Girl from Copenhagen , دانلود The Girl from Copenhagen , خرید The Girl from Copenhagen , خرید کتاب The Girl from Copenhagen ,