دانلود کتاب The New Gods – خدایان جدید

Dubbed Nietzsche without his hammer by literary critic James Wood, the Romanian philosopher E. M. Cioran is known as much for his profound pessimism and fatalistic approach as for the lyrical, raging prose with which he communicates them. Unlike many of his other works, such as On the Heights of Despair and Tears and Saints, The New Gods eschews his usual aphoristic approach in favor of more extensive and analytic essays.

Returning to many of Ciorans favorite themes, The New Gods explores humanitys attachment to gods, death, fear, and infirmity, in essays that vary widely in form and approach. In Paleontology Cioran describes a visit to a museum, finding the relatively pedestrian destination rife with decay, death, and human weakness. In another chapter, Cioran explores suicide in shorter, impressionistic bursts, while The Demiurge is a shambolic exploration of mans relationship with good, evil, and God. All the while, The New Gods reaffirms Ciorans belief in lucid despair, and his own signature mixture of pessimism and skepticism in language that never fails to be a pleasure. Perhaps his prose itself is an argument against Ciorans near-nihilism: there is beauty in his books.

فیلسوف رومانیایی EM Cioran که نیچه را بدون چکش خود توسط منتقد ادبی جیمز وود دوبله کرده است، به همان اندازه که به دلیل بدبینی عمیق و رویکرد تقدیرگرایانه اش به نثر غنایی و خشمگینی که با آنها ارتباط برقرار می کند، شهرت دارد. بر خلاف بسیاری از آثار دیگر او، مانند در بلندی های ناامیدی و اشک ها و مقدسین، خدایان جدید از رویکرد قصیده معمول خود به نفع خود اجتناب می کند. از مقالات گسترده تر و تحلیلی تر.

با بازگشت به بسیاری از موضوعات مورد علاقه سیوران، خدایان جدیدوابستگی بشریت به خدایان، مرگ، ترس، و ناتوانی، در مقالاتی که از نظر شکل و رویکرد بسیار متفاوت هستند. در دیرینه شناسی، سیوران بازدید از یک موزه را توصیف می کند، که مقصد نسبتاً عابران پیاده را مملو از پوسیدگی، مرگ و ضعف انسانی می یابد. در فصلی دیگر، سیوران خودکشی را در فوران‌های امپرسیونیستی کوتاه‌تر بررسی می‌کند، در حالی که دمیورژ یک کاوش شباهت‌آمیز از رابطه انسان با خیر، شر و خدا است. در تمام این مدت، خدایان جدید بر باور سیوران به ناامیدی شفاف، و ترکیبی از بدبینی و بدبینی خود به زبانی که هرگز لذت بخش نیست، تاکید می کند. شاید نثر او خود استدلالی بر ضد نیهیلیسم نزدیک به سیوران باشد: زیبایی در کتاب های او وجود دارد.